तद्गोपनं निशार्धायां तस्मिन्दूरं गते सति
मध्यरात्री, जेव्हा ते लपवणं दूर गेलं होतं,
जहाराविदितस्तेन काष्ठभारं वहन्ययौ
त्याने, कुणालाही न कळता, लाकडाचा ओझं उचलून नेलं.
पुनश्च तत्पुरं प्रायाद्वज्रो ऽपि धनतृष्मया
पुन्हा, धनाची लालसा मनात घेऊन, वज्र त्या शहरात परत गेला.
किरातो ऽपि गृहं प्राप्य बभाषे मुदितः प्रियाम्
किरातही आपल्या घरी पोहोचून, आनंदाने आपल्या प्रियेसी बोलला.
लब्धं धनमिदं भीरु समाधत्स्व धनार्थिनि
हे धन मिळालंय, भीरू, तू ते ठेव, कारण तुला धनाची इच्छा आहे.
चिन्तयन्ती ततो वाक्यमिदं स्वपतिमब्रवीत्
ती ह्या शब्दांचा विचार करून, आपल्या नवऱ्याला म्हणाली.
मां विलोक्यैवमचिराद्बहुभाग्यवती भवेत्
माझ्याकडे फक्त पाहिलं तरी, लवकरच कोणी खूप भाग्यवान होतं.
लक्ष्मीर्न तिष्ठति चिरं शापाद्वल्मीकजन्मनः
वल्मीकातून जन्मलेल्या ऋषीच्या शापामुळे, लक्ष्मी फार काळ टिकत नाही.
दृष्टपूर्वं तु तद्वाक्यं न कदाचिद्वृथा भवेत्
पूर्वी जे पाहिलं गेलं, ते वचन कधीच व्यर्थ जात नाही.
तदेव तिष्ठति चिरादन्यद्गच्छति कालतः
तेच दीर्घकाळ टिकतं; बाकी सगळं काळानुसार निघून जातं.
कुरुष्वैतेन तस्मात्त्वं वापीकूपादिकाञ्छुभान्
म्हणून, या धनातून तू विहिरी, तळी आणि इतर शुभ गोष्टी कर.
बहूदकसमं देशं तत्र तत्र व्यलोकयत्
त्याने इथे-तिथे, जिथे जास्त पाणी आहे, असे प्रदेश पाहिले.
सुबहुद्रव्यसं साध्यं तटाकं चाक्षयोदकम्
मोठ्या खर्चाने एक जलाशय बांधण्यात आलं, ज्याचं पाणी कधीच आटत नव्हतं.
असंबूर्णं तु तत्कर्म दृष्ट्वा चिन्ताकुलो ऽभवत्
पण ते काम अपूर्ण पाहून तो मनात खूपच अस्वस्थ झाला.
तेनैव बहुधा क्षिप्तं धनं भूरि महीतले
त्याने अनेक प्रकारे भरपूर धन जमिनीवर उधळलं.
इति निश्चित्य मनसा तेनाज्ञातस्तमन्वगात्
असं मनाशी ठरवून त्याने गुपचूप त्याचा पाठलाग केला.
मध्ये जलावृतस्तेन प्रासादश्चापि शार्ङ्गिणः
त्या ठिकाणी, पाण्याने वेढलेल्या जागेत, त्याने शार्ङ्गींसाठी एक राजवाडा उभारला.
सेतुमध्ये चकारासौ शङ्करायतनं महत्
सेतूच्या मध्यभागी त्याने शंकराचं एक भव्य मंदिर बांधलं.
तेनाग्र्याणि महार्हाणि क्षेत्राण्यपि चकार सः
त्याने उत्तम आणि मौल्यवान अशी शेतजमीनही तयार केली.
ब्राह्मणांश्च समामन्त्र्य देवव्रातमुखान्बहून्
त्याने अनेक ब्राह्मणांना, देवांच्या गणातील श्रेष्ठ लोकांना बोलावलं.
क्व चाहं वीरदत्ताख्यः किरातः काष्ठविक्रयी
मी कोण? मी वीरदत्त नावाचा किरात, लाकूड विकणारा.
क्व वा क्षेत्राणि कॢप्तानि ब्राह्मणायतनानि च
आणि ही शेतजमीन, ब्राह्मणांसाठी बांधलेली ती देवळं कुठे आणि मी कुठे?
प्रतिगृह्य तथैवैतद्देवव्रातमुखा द्विजाः
सर्व काही स्वीकारून, त्या ब्राह्मणांनी, देवगणांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या,
चक्रुः संतुष्टमनसो महात्मानो महौजसः
महान आणि सामर्थ्यशाली असलेल्या त्या लोकांनी समाधानाने कृती केली.
तत्रैव वसतिं चक्रे मुदितो भार्यया सह
त्याच ठिकाणी, त्याने आपल्या पत्नीबरोबर आनंदाने वास्तव्य केलं.
नाम चक्रे पुरस्यास्य तोष यन्नखिलान्द्विजान्
त्या शहराचं नाव त्याने 'तोष' ठेवलं, कारण ते सर्व ब्राह्मणांना आनंद देत होतं.
यमस्य ब्रह्मणो विष्णोर्दूता रुद्रस्य चागताः
यम, ब्रह्मा, विष्णू आणि रुद्र यांचे दूत तिथे आले.
अत्रान्तरे समागत्य नारदो मुनिरब्रवीत्
इतक्यात, नारद ऋषी तिथे आले आणि बोलू लागले.
अयं किरातश्चैर्येण सेतुबन्धं पुराकरोत्
हा किरात पूर्वी चोरीने सेतू बांधला होता.
स बहुभ्यो हरेद्द्रव्यं तेषां यावत्तथा मृतिः
त्याने अनेकांकडून संपत्ती घेतली, जोपर्यंत त्यांचा मृत्यू झाला नाही.