गजस्तु तां गृहीत्वाथ प्रेषयामास भूतले
मग त्या हत्तीने तिला धरून पृथ्वीवर पाठवले.
उवाच न धृता माला शिरसा तु मयार्पिता
तो म्हणाला, "ही माळ मी घातलेली नाही; ती माझ्या डोक्यावर ठेवली गेली होती."
महादेव्या धृता या तु ब्रह्माद्यैः पूज्यतेहि सा
जी माळ महादेवीने घातली आहे आणि ब्रह्मा व इतरांनी पूजली जाते, तीच ती आहे.
अशोभनो ह्यतेजस्को मम शापाद्भविष्यति
माझ्या शापामुळे तो आकर्षक राहणार नाही आणि त्याच्यात तेज राहणार नाही.
तूष्णीमेव ययौ ब्रह्मन्भाविकार्यमनुस्मरन्
तो काही न बोलता, भविष्यातील घडामोडी आठवत निघून गेला.
नित्यश्रीर्नित्यपुरुषं वासुदेवमथान्वगात्
शाश्वत लक्ष्मी मग शाश्वत पुरुष वासुदेव यांच्या मागे गेली.
विषण्णचेता निःश्रीकश्चिन्तयामास देवराट्
देवताधिपतीचे मन खचले आणि लक्ष्मी गेल्याने तो विचार करू लागला.
बृहस्पतिं समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह
त्याने बृहस्पतींना बोलावून हे शब्द सांगितले.
दृश्यते ऽदृष्टपूर्वाणि निमित्तान्यशुभानि च
"पूर्वी कधीही न पाहिलेले आणि अशुभ असे काही संकेत दिसत आहेत."
प्रत्युवाच ततो वाक्यं धर्मार्थसहितं शुभम्
त्यावर त्याने धर्मयुक्त, हितकारक आणि शुभ असे उत्तर दिले.
प्रायश्चित्तोपभोगाभ्यां विना नाशो न जायते
प्रायश्चित्त किंवा फळ भोगल्याशिवाय नाश होत नाही.
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे विस्तरतो वद
"हे सर्व मला ऐकायचे आहे; कृपया ते विस्ताराने सांग."
कर्म पञ्चविधं प्राहुर्दुष्कृतं धरणीपतेः
राजाच्या वाईट कर्मांना पाच प्रकार असतात असे सांगितले जाते.
चतुष्पदो ऽण्डजाब्जाश्च तिर्यचो ऽनस्थिकास्तथा
चौपाया, अंड्यातून जन्मणारे, ओलाव्यातून उत्पन्न होणारे आणि हाड नसलेली प्राणीही.
दशपञ्चत्रिरेकार्धमानुपूर्व्यादिदं भवेत्
हे क्रमाने दहा, पाच, तीन, दीड असे असावे.
पितृमातृगुरुस्वामि पुत्राणां चैव निष्कृतिः
वडील, आई, गुरु, स्वामी आणि मुलांसाठीही प्रायश्चित्त असते.
दशब्राह्मणभृत्यर्थमेकं हन्याद्द्विजं नृपः
दहा ब्राह्मण किंवा नोकरांसाठी, राजा एका द्विजाचा वध करू शकतो.
पञ्चब्रह्मविदामर्थे त्रैश्यमेकं तु दण्डयेत्
पाच ब्राह्मण पंडितांसाठी, एका वैश्याला शिक्षा करावी.
तथा शतविशामर्थे द्विजमेकं तु दण्डयेत्
शंभराच्या किमतीच्या बाबतीत, एक ब्राह्मण असेल तर त्याला शिक्षा करावी.
तच्छतार्थं तु वा वैश्यं तद्दशार्द्धं तु शूद्रकम्
त्याच शंभरासाठी, वैश्याला शिक्षा करावी; आणि दहाच्या अर्ध्या रकमेकरता शूद्राला शिक्षा करावी.
अर्थं कलत्रपुत्रार्थे स्वात्मार्थे न तु किञ्चन
पत्नी, मुलं किंवा स्वतःच्या फायद्यासाठी काहीही घ्यायला नको.
गां वा तुरगमन्यं वा हत्वा दोषैर्न लिप्यते
गाय, घोडा किंवा इतर कोणतेही प्राणी मारले, तरी दोष लागत नाही.
क्रमाद्दशगुणो दोषो रक्षणे च तथा फलम्
दोष दहा पट वाढतो आणि तसंच रक्षण केल्यास फळही तितकंच वाढतं.
एकद्विपञ्चाशदथायुतं च स्यान्निष्कृतिश्चेति वदन्ति संतः
एक, दोन, पन्नास किंवा दहा हजार एवढी प्रायश्चित्ते असू शकतात, असं संत सांगतात.
तेषां च दर्शनविधौ नमने चकार्ये शूश्रूषणे ऽपि चरतां सदृशांश्च तेषाम्
दर्शन, नमस्कार, सेवा आणि वागणुकीच्या ठरलेल्या पद्धतीत, त्यांचे समकक्ष लोकही तसंच करावं.
नृपो हन्याच्च सततं देवार्थे ब्राह्मणार्थके
राजाने नेहमी देवांच्या किंवा ब्राह्मणांच्या कार्यासाठी मारावे.
आपत्स्वात्मार्थके चापि हत्वा मेध्यानि भक्षयेत्
आपत्तीच्या वेळी, स्वतःच्या फायद्यासाठी शुद्ध प्राणी मारून त्यांचे मांस खायला हरकत नाही.
देवार्थे ब्राह्मणार्थे वा पचमानो न लिप्यते
देवांच्या किंवा ब्राह्मणांच्या कार्यासाठी स्वयंपाक केल्याने दोष लागत नाही.
ससर्ज सर्वदेवांश्च तथैवासुरमानुषान्
त्याने सर्व देव, तसेच असुर आणि माणसं निर्माण केली.
यज्ञाश्च तद्विधानानि कृत्वा चैनानुवाच ह
त्या प्रकारच्या यज्ञांची स्थापना करून, त्याने त्यांना तशीच शिकवण दिली.