आत्मैक्याद्व्यक्तिमायाति चिरानुष्ठानगौरवात्
स्वतःशी एकरूप झाल्यावर, दीर्घ काळ मन लावल्यामुळे ती प्रकट होते.
प्रकृतिर्नाम सा ख्याता देवानामिष्टसिद्धिदा
ती प्रकृती म्हणून ओळखली जाते आणि देवांना हवी ती सिद्धी देते.
शर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोजरम्
जे सर्वांना मोहात टाकते, शर्वालाही गोंधळवते, आणि जे वाणी, मन व इंद्रियांपासून अगोचर आहे.
विसृज्य पार्वतीं शीघ्रन्तया रुद्धो ऽतनोद्रतम्
त्याने पार्वतीला पटकन बाजूला सारले आणि स्वतःला आवरले, बीज सोडले नाही.
तस्यां वै जनयामास शास्तारमसुरार्दनम्
त्याच्याच ठिकाणी त्याने असुरांचा संहार करणारा शास्ता उत्पन्न केला.
अहो विमोहितो देव्या जनयामास चात्मजम्
अहो! देवीच्या मोहाने त्याने स्वतःचाच पुत्र जन्माला घातला.
त्रैलोक्यं पालयामास सदेवासुरमानुषम्
त्याने देव, असुर आणि माणसे यांसह तिन्ही लोकांचे रक्षण केले.
तं प्रमत्तं विदित्वाथ भवानीपतिख्ययः
मग, तो मदमस्त असल्याचे ओळखून, प्रसिद्ध भवानीचा पती,
उन्मत्तरूपधारी च ययौ विद्याधराध्वना
वेड्याचा वेष धारण करून, विद्यााधरांच्या मार्गाने गेला.
यदृच्छयागता तस्य पुरश्चारुतराकृतिः
अचानक, मोहक रूप असलेली एक स्त्री त्याच्या समोर आली.
तत्समर्पितमाल्यं च लब्ध्वा संतुष्टमानसा
तिने त्याने दिलेली माळ घेतली आणि तिचे मन संतुष्ट झाले.
कुत्र वा गम्यते भीरु कुतो लब्धमिदं त्वया
अगं भीरू, कुठे चालली आहेस? हे तुला कुठून मिळाले?
चिरेण तपसा ब्रह्मन्देव्या दत्तं प्रसन्नया
दीर्घ तपश्चर्येनंतर, प्रसन्न झालेल्या ब्रह्मादेवीने हे दिले.
पृष्टमात्रेण सा तुष्टा ददौ तस्मै महात्मने
फक्त विचारताच ती खूष झाली आणि त्या महात्म्याला ते दिले.
दधौ स्वशिरसा भक्त्या तामुवाचातिर्षितः
त्याने ती माळ भक्तीने आपल्या डोक्यावर ठेवली आणि अत्यंत आनंदाने बोलला.
भक्तिरस्तु पदांभोजे देव्यास्तव समुज्ज्वला
देवीच्या चरणकमळांवरील तुझी भक्ती सदैव तेजस्वी राहो.
सा तं प्रणम्य शिरसा ययौ तुष्टा यथागतम्
ती स्त्री डोकं टेकवून नमस्कार करून, जशी आली तशीच समाधानाने निघून गेली.
विद्याधरवधूहस्तात्प्रतिजग्राह वल्लकीम्
त्याने विद्यााधर कन्येच्या हातातून वल्लकी घेतली.
क्वचिद्गृह्णन्क्वचिद्गा यन्क्वचिद्धसन्
कधी घेत, कधी गात, कधी हसत असे.
स्वकरस्थां ततो मालां शक्राय प्रददौ मुनिः
नंतर त्या ऋषीने आपल्या हातातील माळ इंद्राला दिली.
गजस्तु तां गृहीत्वाथ प्रेषयामास भूतले
मग त्या हत्तीने तिला धरून पृथ्वीवर पाठवले.
उवाच न धृता माला शिरसा तु मयार्पिता
तो म्हणाला, "ही माळ मी घातलेली नाही; ती माझ्या डोक्यावर ठेवली गेली होती."
महादेव्या धृता या तु ब्रह्माद्यैः पूज्यतेहि सा
जी माळ महादेवीने घातली आहे आणि ब्रह्मा व इतरांनी पूजली जाते, तीच ती आहे.
अशोभनो ह्यतेजस्को मम शापाद्भविष्यति
माझ्या शापामुळे तो आकर्षक राहणार नाही आणि त्याच्यात तेज राहणार नाही.
तूष्णीमेव ययौ ब्रह्मन्भाविकार्यमनुस्मरन्
तो काही न बोलता, भविष्यातील घडामोडी आठवत निघून गेला.
नित्यश्रीर्नित्यपुरुषं वासुदेवमथान्वगात्
शाश्वत लक्ष्मी मग शाश्वत पुरुष वासुदेव यांच्या मागे गेली.
विषण्णचेता निःश्रीकश्चिन्तयामास देवराट्
देवताधिपतीचे मन खचले आणि लक्ष्मी गेल्याने तो विचार करू लागला.
बृहस्पतिं समाहूय वाक्यमेतदुवाच ह
त्याने बृहस्पतींना बोलावून हे शब्द सांगितले.
दृश्यते ऽदृष्टपूर्वाणि निमित्तान्यशुभानि च
"पूर्वी कधीही न पाहिलेले आणि अशुभ असे काही संकेत दिसत आहेत."
प्रत्युवाच ततो वाक्यं धर्मार्थसहितं शुभम्
त्यावर त्याने धर्मयुक्त, हितकारक आणि शुभ असे उत्तर दिले.