त्वन्मुखांभोजतो ऽवाप्यसिद्धिं यान्तु परात्पराम्
तुझ्या कमळासारख्या मुखातून हे ऐकून सर्वांना परात्पर सिद्धी लाभो.
प्रणिपत्य पुनर्वाक्यमुवाच मधुसूदनम्
नमस्कार करून त्याने पुन्हा मधुसूदनाला विचारले.
किंविहारं किंप्रभावमेतन्मे वक्तुमर्हसि
तीचे खेळ आणि सामर्थ्य तू मला सांगावे अशी माझी इच्छा आहे.
श्रोतुमिच्छसियद्यत्त्वं तत्सर्वं वक्तुमर्हति
तुला जे काही ऐकायचे आहे, ते सर्व सांगावेच लागेल.
पुरतः कुम्भजातस्य मुनेरन्तरधाद्धरिः
कुंभातून जन्मलेल्या ऋषीसमोर हरि अदृश्य झाला.
हयग्रीवेण मुनिना स्वाश्रमं प्रत्यपद्यत
हयग्रीव ऋषी आपल्या आश्रमात परत गेला.
हयाननमुपागत्यागस्त्यो वाक्यं समब्रवीत्
हयाननाजवळ जाऊन अगस्त्याने आपले बोल सांगितले.
लोकाभ्युदयहेतुर्हि दर्शनं हि भवादृशाम्
संसाराच्या कल्याणासाठी तुमच्यासारख्यांचे दर्शन हेच खरे कारण आहे.
विहारश्चैव मुख्या ये तान्नो विस्तरतो वद
ती मुख्य लीला कोणत्या आहेत, ते आम्हाला सविस्तर सांग.
ध्यानैकदृश्या ध्यानाङ्गी विद्याङ्गी हृदयास्पदा
ती ध्यानातच दिसते, ध्यान आणि विद्या यांचा आधार आहे, आणि हृदयात वास करते.
आत्मैक्याद्व्यक्तिमायाति चिरानुष्ठानगौरवात्
स्वतःशी एकरूप झाल्यावर, दीर्घ काळ मन लावल्यामुळे ती प्रकट होते.
प्रकृतिर्नाम सा ख्याता देवानामिष्टसिद्धिदा
ती प्रकृती म्हणून ओळखली जाते आणि देवांना हवी ती सिद्धी देते.
शर्वसंमोहजनकमवाङ्मनसगोजरम्
जे सर्वांना मोहात टाकते, शर्वालाही गोंधळवते, आणि जे वाणी, मन व इंद्रियांपासून अगोचर आहे.
विसृज्य पार्वतीं शीघ्रन्तया रुद्धो ऽतनोद्रतम्
त्याने पार्वतीला पटकन बाजूला सारले आणि स्वतःला आवरले, बीज सोडले नाही.
तस्यां वै जनयामास शास्तारमसुरार्दनम्
त्याच्याच ठिकाणी त्याने असुरांचा संहार करणारा शास्ता उत्पन्न केला.
अहो विमोहितो देव्या जनयामास चात्मजम्
अहो! देवीच्या मोहाने त्याने स्वतःचाच पुत्र जन्माला घातला.
त्रैलोक्यं पालयामास सदेवासुरमानुषम्
त्याने देव, असुर आणि माणसे यांसह तिन्ही लोकांचे रक्षण केले.
तं प्रमत्तं विदित्वाथ भवानीपतिख्ययः
मग, तो मदमस्त असल्याचे ओळखून, प्रसिद्ध भवानीचा पती,
उन्मत्तरूपधारी च ययौ विद्याधराध्वना
वेड्याचा वेष धारण करून, विद्यााधरांच्या मार्गाने गेला.
यदृच्छयागता तस्य पुरश्चारुतराकृतिः
अचानक, मोहक रूप असलेली एक स्त्री त्याच्या समोर आली.
तत्समर्पितमाल्यं च लब्ध्वा संतुष्टमानसा
तिने त्याने दिलेली माळ घेतली आणि तिचे मन संतुष्ट झाले.
कुत्र वा गम्यते भीरु कुतो लब्धमिदं त्वया
अगं भीरू, कुठे चालली आहेस? हे तुला कुठून मिळाले?
चिरेण तपसा ब्रह्मन्देव्या दत्तं प्रसन्नया
दीर्घ तपश्चर्येनंतर, प्रसन्न झालेल्या ब्रह्मादेवीने हे दिले.
पृष्टमात्रेण सा तुष्टा ददौ तस्मै महात्मने
फक्त विचारताच ती खूष झाली आणि त्या महात्म्याला ते दिले.
दधौ स्वशिरसा भक्त्या तामुवाचातिर्षितः
त्याने ती माळ भक्तीने आपल्या डोक्यावर ठेवली आणि अत्यंत आनंदाने बोलला.
भक्तिरस्तु पदांभोजे देव्यास्तव समुज्ज्वला
देवीच्या चरणकमळांवरील तुझी भक्ती सदैव तेजस्वी राहो.
सा तं प्रणम्य शिरसा ययौ तुष्टा यथागतम्
ती स्त्री डोकं टेकवून नमस्कार करून, जशी आली तशीच समाधानाने निघून गेली.
विद्याधरवधूहस्तात्प्रतिजग्राह वल्लकीम्
त्याने विद्यााधर कन्येच्या हातातून वल्लकी घेतली.
क्वचिद्गृह्णन्क्वचिद्गा यन्क्वचिद्धसन्
कधी घेत, कधी गात, कधी हसत असे.
स्वकरस्थां ततो मालां शक्राय प्रददौ मुनिः
नंतर त्या ऋषीने आपल्या हातातील माळ इंद्राला दिली.