शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि तथाध्यापयते ऽपि च
जो कोणी हे ऐकतो, दुसऱ्यांना ऐकवतो किंवा इतरांना शिकवतो —
ब्रह्मसायुज्यगो भूत्वा ब्रह्मणा सह मोदते
तो ब्रह्माशी एकरूप होऊन, ब्रह्मासोबत आनंद अनुभवतो.
प्रथयन्पृथिवीशानां ब्रह्मभूयाय गच्छति
जो पृथ्वीच्या राजांचा गौरव सांगतो, तो ब्रह्मपदाला पोहोचतो.
कृष्णद्वैपायनेनोक्तं पुराण ब्रह्मवादिना
हे पुराण ब्रह्मविद्या सांगणाऱ्या कृष्णद्वैपायन यांनी सांगितले आहे.
देवतानामृषीणां च भूरिद्रविमतेजसाम्
हे देवता आणि ऋषी, जे मोठ्या संपत्तीचे आणि तेजाचे आहेत, त्यांच्याकडून पूजले जाते.
यश्चेदं श्रावयेद्विद्वान्सदा पर्वणि पर्वणि
जो विद्वान हे नेहमी, प्रत्येक सणाच्या दिवशी वाचतो —
यश्चेदं श्रावयेच्छ्राद्धे ब्राह्मणान् पादमन्ततः
किंवा जो श्राद्धाच्या वेळी ब्राह्मणांना, अगदी एकच श्लोक वाचून दाखवतो —
यस्मात्पुरा ह्यणन्तीदं पुराणं तेन चोच्यते
हे पुराण जुने आणि अनंत असल्यामुळे, त्याला असे नाव पडले आहे.
तथैव त्रिषु वर्णेषु ये मनुष्या अधीयते
अशाच प्रकारे, तिन्ही वर्णांतील जे पुरुष हे वाचतात —
यावन्त्यस्य शरीरेषु रोमकूपानि सर्वशः
त्याच्या शरीरावर जितकी केसांची मुळे आहेत, प्रत्येकावर —
ब्रह्मसायुज्यगो भूत्वा दैवतैः सह मोदते
तो ब्रह्माशी एकरूप होऊन, देवतांसोबत आनंद अनुभवतो.
ब्रह्मा ददौ शास्त्रमिदं पुराणं मातरिश्वने
ब्रह्मदेवांनी हे पुराणकालीन शास्त्र मातारिश्वानला दिले.
बृहस्पतिस्तु प्रोवाच सवित्रे तदनन्तरम्
नंतर बृहस्पतींनी ते सवितृला शिकवले.
इन्द्रश्चापि वसिष्ठाय सो ऽपि सारस्वताय च
इंद्राने ते वसिष्ठाला दिले, आणि वसिष्ठाने सारस्वताला दिले.
शरद्वांस्तु त्रिविष्टाय सोंऽतरिक्षाय दत्तवान्
शरद्वानने ते त्रिविष्टाला दिले, आणि त्याने अंतरिक्षाला दिले.
त्रय्यारुणाद्धनञ्जयः स वै प्रादात्कृतञ्जये
त्रैय्यारुणकडून धनंजयाने ते घेतले, आणि त्याने कृतंजयाला दिले.
गौतमाय भरद्वाजः सो ऽपि निर्य्यन्तरे पुनः
भरद्वाजाने ते गौतमाला दिले, आणि गौतमाने पुन्हा निर्य्यंतराला दिले.
स ददौ सोमशुष्माय स चादात्तृणबिन्दवे
त्याने ते सोमशुष्माला दिले, आणि सोमशुष्माने ऋणबिंदूला मिळवून दिले.
शक्तेः पराशरश्चापि गर्भस्थः श्रुतवानिदम्
शक्ती यांच्या पोटी असतानाच पराशरांनी हे ऐकले.
द्वैपायना त्पुनश्चापि मया प्राप्तं द्विजोत्तम
द्वैपायनांकडूनही हे मी पुन्हा मिळवले, हे श्रेष्ठ द्विजा.
इत्येव वाक्यं ब्रह्मादिगुरुणां समुदात्दृतम्
हे वचन ब्रह्मा व इतर गुरुजनांनी सांगितले आहे.
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं सर्वार्थसाधकम्
हे धन्य, कीर्ती देणारे, आयुष्य वाढवणारे, पुण्यकारी आणि सर्व इच्छांची पूर्ती करणारे आहे.
नाशुचौ नापि पापाय नाप्यसंवत्सरोषिते
हे अशुद्ध, पापी किंवा ज्याचे एक वर्ष पूर्ण झाले नाही अशा व्यक्तीस देऊ नये.
नाहिताय प्रदातव्यं पवित्रमिदमुत्तमम्
हे श्रेष्ठ आणि पवित्र ज्ञान हितचिंतक नसलेल्या व्यक्तीस देऊ नये.
वह्निर्वक्त्रं चन्द्रसूर्यौं च नेत्रेदिशः श्रोत्रे घ्राणमाहुश्च वायुम्
त्याचे तोंड अग्नी आहे; चंद्र व सूर्य डोळे; दिशा कान; वारा नाक असे सांगितले जाते.
सर्वाणि द्यौर्मस्तकानि त्वथो वै विद्याश्चैवोपनिषद्यस्य पुच्छम्
सर्व आकाश त्याची मस्तके आहेत आणि वेद व उपनिषदे त्याचा शेपूट आहेत.
वरं वराणां वरदं महेश्वरं ब्रह्माणमादिं प्रयतो नमस्ये
वर देणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ, महेश्वर, ब्रह्मा यांना मी भक्तीपूर्वक वंदन करतो.
पुण्ड्रेक्षुपाशाङ्कुशपुष्पबाणहस्ते नमस्ते जगदेकमातः
जगाची एकमेव माता, ज्यांच्या हातात कमळ, ऊसाचा धनुष्य, पाश, अंकुश आणि फुलांचे बाण आहेत, त्यांना नमस्कार.
यतस्तृतीयो विदुषां तृतीयस्तु परं महः
ज्यांच्यापासून तिसरे, म्हणजेच विद्वान ज्यांना तिसरे श्रेष्ठ तेज मानतात, ते प्रकट होते.
सर्वसिद्धान्तसारज्ञो ब्रह्मानन्दरसात्मकः
जे सर्व तत्त्वज्ञानाचा सार जाणतात आणि ब्रह्मानंदाच्या स्वरूपात आहेत.