एकदा असे सांगितले गेले, तेव्हा शरीरात असणारी ती शक्ती अग्नी झाली, ज्याला उष्णता म्हणतात. अग्नी हा प्राणी बनला, आणि तो प्राण्यांचे रक्षण करतो. म्हणूनच, पूजा करण्यासाठी अयोग्य वस्तू जाळू नयेत, किंवा पाय भाजू नयेत. अशा प्रकारे वागणाऱ्याला पशुपती देव हानी करत नाही. मी सांगितलेले सहावे नाव, हे भीम आहे, हे प्रभो. हे सांगितले गेले तेव्हा शरीरातील ती शक्ती गुहेसारखी झाली. कारण देवाची आठवण आकाशात केली जाते, म्हणून तो कुठेही कधीच बांधला जात नाही. म्हणून, लैंगिक संबंध करू नयेत, किंवा उरलेले अन्न फेकू नयेत. नंतर ब्रह्मा पुन्हा त्या शक्तिमान देवाशी बोलला. द्विज, म्हणजेच उपनयन झालेला ब्राह्मण, तो त्या नावाचा मूर्तरूप होतो. तो देव उपनयन झालेल्या ब्राह्मणात, सोमयज्ञ करणाऱ्यात प्रवेश करतो. म्हणून, त्याच्याबद्दल वाईट बोलू नये, किंवा अयोग्य गोष्टी सांगू नयेत. अशा भक्त द्विजांना देव हानी करत नाही. मी सांगितलेले आठवे नाव, हे महादेव आहे. हे सांगितले गेले तेव्हा त्या प्रभूच्या मनात दृढ निश्चय झाला. म्हणून महादेव हा चंद्र आहे, असे समजले जाते. महादेवाला सोम म्हणून आठवले जाते; त्याचा सार म्हणजे औषधी वनस्पतींचा समूह आहे. जो महादेवाला प्रभू म्हणून ओळखतो, त्याला महादेव हानी करत नाही. एका रात्री सूर्य आणि चंद्र एकत्र येतात. सर्व काही रुद्राने त्याच्या रूपांनी आणि नावांनी व्यापले आहे. सूर्याच्या प्रकाशामुळे प्राणी त्यांच्या डोळ्यांनी पाहू शकतात. त्याच्या इच्छेने अन्न आणि पाणी खाल्ले आणि प्यायले जाते. त्या स्थिर शक्तीने तो सर्व प्राण्यांना पोसतो. जीवांच्या शरीरात जे प्राणवायूचे कार्य आहे, ते त्याच्या स्वरूपात आहे. जो काही खाल्ले-प्यायले जाते, ते तो शरीरात पचवतो. शरीरातील सर्व गुहा, त्या आतल्या जागा, त्याच्याच स्वरूपात आहेत. वैताण्य उपनयन झालेल्या, ब्रह्माचा उपदेश करणाऱ्यांची अवस्था देखील त्याच्यात आहे. सर्व प्राण्यांमध्ये जो निश्चयाचा स्रोत आहे, तो स्थापन झालेला आहे. जो नेहमी नव्याने उत्पन्न होतो, पुन्हा पुन्हा उदयास येतो, तो महादेव, ज्याचा सार अमर आहे, तो चंद्र म्हणून स्मरणात येतो, आणि तो अशुद्धतेपासून मुक्त आहे. त्याची पत्नी सुवर्चला आहे, आणि त्याचा पुत्र शनैश्चर आहे. तिची पत्नी धात्री आहे, आणि तिचा पुत्र उशनाचा आहे. तिची पत्नी विकेशी आहे, आणि तिचा पुत्र अंगारक आहे. तिची पत्नी शिवा आहे, आणि तिचा पुत्र मनोजवा आहे. पशुपतीचे रूप, नावाने, द्विजांनी अग्नी म्हणून स्मरणात ठेवले जाते. सहाव्या रूपाचे भयावह स्वरूप, नावाने, आकाश म्हणून ओळखले जाते. सातवे, प्रमुख रूप, उपनयन झालेला ब्राह्मण म्हणून स्मरणात येते. आठवे, महान रूप, चंद्र म्हणून ओळखले जाते. या सर्व रूपांचा, त्यांच्या नावांसह, एकत्र उल्लेख केला आहे. सूर्य, पृथ्वी, तसेच वायू, अग्नी, आकाश, आणि उपनयन झालेल्या ब्राह्मणातही, त्याचे स्वरूप आहे.