ही कथा महेश्वराची आहे, ज्याला महान देव म्हणून ओळखावे. तो देवांचा, ऋषींचा आणि पितरांचा स्वामी आहे. हा पूज्य भगवान, वेळेचे रूप घेऊन, सर्व काही आपल्यात गुंडाळतो—महेश्वर म्हणून. त्याच्या छातीवर केसांचा सुंदर गुंडाळा, श्रीवत्साचा चिन्ह आणि पवित्र यज्ञोपवीताचा चिन्ह आहे. द्वापर युगात तो काळाग्नि म्हणून ओळखला जातो, तर कलियुगात त्याला धर्मकेतु म्हणतात. खरेतर, अंधार म्हणजे अग्नी, काम म्हणजे ब्रह्मा, आणि सत्व—विश्णु हे प्रकाश देणारे आहे. हे तिघे ब्रह्माशी एकरूप होऊन ज्या स्थळी निवास करतात, तेथे सर्वजण इंद्रिय आणि क्रोधावर विजय मिळवून त्यांची पूजा करतात. त्यांनी त्रिशूलधारी भगवानाची प्रतिमा तयार केली आणि त्याच्या आश्रयाला गेले. ज्याला पाहिल्यावर सर्व अज्ञान आणि अधर्म नष्ट होतो. त्यानंतर ते देवदारुच्या जंगलात, दुःखमुक्त होऊन राहिले. विविध वेदिकांवर, पर्वतांवर, आणि गुहांमध्येही त्यांनी भक्ती केली. महेश्वराने त्याच रूपात त्या जंगलात प्रवेश केला. महेशाने त्या आश्रमात प्रवेश केला, जिथे पक्ष्यांचा मधुर आवाज भरलेला होता. तेव्हा सर्व ऋषी, पूर्ण एकाग्रतेने, त्याचे स्तवन करू लागले. त्यांच्या पत्नी, पुत्र आणि सेवकांसह, हे भाग्यवान लोक एकत्र होते. ते म्हणाले, "हे देवाधिदेव, अज्ञानामुळे आम्ही तुझ्याविरुद्ध जे काही केले, गुप्त आणि गहन कर्मे, आम्हाला तुझे स्वागत, तुझा मार्ग, किंवा काहीच माहिती नाही. महान आत्म्यांनी तुझे स्तुती केली आहे, हे महेश्वर! नमस्कार असो, अनंत शक्ती आणि सामर्थ्य असलेल्या जीवांचा स्वामी!" "गंगा, जलधारा, आधार, गुणांचा अवतार—तुला नमस्कार! कामाला नमस्कार, परमात्म्याला नमस्कार! हातात दंड असलेल्या, काळाला, आणि हातात फास असलेल्या तुला नमस्कार! जे काही भूत, वर्तमान, भविष्य; स्थिर किंवा चल आहे—हे प्रभू, तू शुभ हो, आम्हाला रक्षण कर, तुझे सौभाग्य असो, कृपा कर." "हे प्रभू, योग आणि मायेमुळे सर्व काही तुझ्या हातून साध्य झाले आहे. तपस्येत मग्न असलेले तुझी प्रार्थना करतात—आम्ही पुन्हा तुझ्या दर्शनास यावे अशी इच्छा. दिशांमध्ये नेहमी वस्त्र घालणाऱ्या, घंटांचा हार घालणाऱ्या तुला नमस्कार! निराकार, सुंदर, आणि विश्वरूप असलेल्या तुला नमस्कार! सर्व जीवांचा आत्मा, गुणांनी बनलेल्या शरीराचा तुला नमस्कार!" "दिव्य निळ्या गळ्याच्या, अंगावर स्मशानातील भस्म लावणाऱ्या तुला नमस्कार! नेहमी स्मशानात राहणाऱ्या, भूतांचा रूप घेणाऱ्या तुला नमस्कार! सर्व जीवांचा आत्मा सांख्यदर्शनात 'पुरुष' म्हणून ओळखला जातो. ऋषींमध्ये तू वसिष्ठ आहेस; देवांमध्ये तू वासव आहेस; वनातील सर्व प्राण्यांमध्ये तू सिंह आहेस, हे परमेश्वर!" "ज्या काही अवस्था आहेत किंवा असतील, ज्या प्रकारे—इच्छा, क्रोध, लोभ, हताशता, आणि मद—महाप्रलयाच्या वेळी, हे देव, तू आत्म्याचे रूप घेऊन ते सर्व नष्ट करतोस. तेव्हा त्या अग्नीमुळे, सर्व जग सर्वत्र ज्वाळांनी व्यापले जाते.