एकदा, एक अद्भुत तेजस्वी पुरुष प्रकट झाला—चार मुख असलेला, अत्यंत योगसंपन्न, आणि सुवर्णासारख्या कांतीने झळाळणारा. तो परम पुरुष क्षणाच्याही अवधीत तेथे उपस्थित झाला. त्याला पाहून, "तुम्ही कोण? कुठून आलात? आणि येथे का उभे आहात? मला सांगा, प्रभो," असे विचारण्यात आले. त्यावर, ब्रह्मदेवाने त्या तेजस्वी पुरुषाशी संवाद साधला. दोघेही एकमेकांवर विजय मिळवण्याची इच्छा बाळगून चर्चा करत असताना, अचानक त्यांच्या समोर एक अद्भुत ज्वाला प्रकट झाली. त्या ज्वालेकडे पाहून ते दोघेही अचंबित झाले. ती ज्वाळा सतत वाढत होती, अत्यंत विस्मयकारक आणि विलक्षण होती. ती आगीची वर्तुळाकृती ज्वाळा आकाश आणि पृथ्वीचा भेद करून उभी होती. त्या ज्वाळेच्या मध्यभागी एक अप्रकट लिंग प्रकट झाले—तेजस्वी, एक विटीच्या आकाराचे, कधी दिसणारे, कधी अदृश्य, वर्णन करता न येणारे आणि कल्पनाही करता न येणारे. त्यात प्रचंड तेज होते, आणि ते तेज क्षणोक्षणी वाढतच होते. त्या लिंगाचे रूप अत्यंत भयंकर होते, जणू आकाश आणि पृथ्वी फाडून टाकणारे. तेव्हा त्यांनी ठरवले, "या महान लिंगाचा शेवट शोधूया." असं ठरवून, एक जण वरच्या दिशेने, तर दुसरा खालीच्या दिशेने गेला. मात्र, कुणालाच त्या लिंगाचा शेवट सापडला नाही. त्यामुळे भीतीने ग्रस्त होऊन, पुन्हा ते दोघे त्या महान अग्निसमुद्राजवळ परतले. त्या दिव्य लिंगाच्या मायेमुळे त्यांची जाणीव हरवली, आणि ते भ्रमित झाले. तो परमेश्वर सर्व सृष्टीचा आदि आणि अंत आहे, अविनाशी, सर्व जगांचा स्वामी आहे. मग त्यांनी त्या महान, अप्रकट लिंगाला साष्टांग नमस्कार केला. "हे अनंत योगविद्येचे अधिपती, सर्व विश्वाचे आधार, तुम्हांस वंदन. तुम्ही आद्य, वामदेव, रुद्र, स्कंद, शिव—सर्वांचे स्वामी आहात. 'स्वाहा' हा यज्ञमंत्र, सर्व विधींची पूजा आणि संस्कार—हे सर्व तुम्हीच आहात. वेद, लोक, देवता—हे सर्व, प्रभो, तुम्हीच आहात. पृथ्वीवरील सुगंध, पाण्यातील चव, अग्नितील रूप—हे सर्व, महेश्वर, तुम्हीच आहात. वायूत स्पर्श, चंद्रात रूप—हे देखील, देवाधिदेव, तुम्हीच आहात. बुद्धीत ज्ञान, आणि प्रकृतीचे बीज—हे सुद्धा तुम्हीच आहात. तीनही लोकांचे पालन करणारे, त्यांची निर्मिती करणारे तुम्हीच आहात. दक्षिण मुखाने तुम्ही पुन्हा जगांचा संहार करता, आणि उत्तरेकडून सोमस्वरूप धारण करता, हे श्रेष्ठ देवांमध्ये श्रेष्ठ. आदित्य, वसु, रुद्र, मरुत, अश्विनी कुमार—हे सर्व तुमच्यापासून उत्पन्न झाले आहेत. वालखिल्य, महात्मे, ऋषी, तपस्वी—हेही तुमचे रूप आहेत. उमा, सीता, सिनीवाली, कुहू, गायत्री—या सर्वही तुमच्यापासून उत्पन्न. संध्या आणि रात्रही, देवाधिदेव, तुमच्यापासूनच प्रकटतात. वज्रधारी, पिनाकधारी, सुवर्णवस्त्रधारी, सुवर्णबीजधारी, हजार डोळे असलेले, सुवर्णवीर, सुवर्णदाता—तुम्हांस वंदन. पिनाकधारी, शंकर, नीलकंठ—तुम्हांस वंदन. देवतांचा देव, जगाचा आदि, कोट्यवधी सूर्यांइतका तेजस्वी—तुम्हीच आहात. हजारो मुखांनी आकाश भक्षण करणारे—तुम्हीच त्या परमेश्वराचे स्वरूप आहात.