सर्व देवता, सिद्ध, ब्रह्मर्षी, यक्ष, गंधर्व आणि अप्सरा—हे सर्वजण त्या अनंत, सनातन परमेश्वराचे दर्शन घेण्यासाठी एकत्र आले. त्यांनी त्या महान आत्म्याजवळ जाऊन, परम पुरुष हरिचे स्तवन केले. त्यांनी नम्रतेने म्हटले, "तुमच्या कृपेनेच हे त्रैलोक्य अविनाशी कल्याणास पोहोचले आहे." देवतांनी, सिद्धांनी आणि श्रेष्ठ ऋषींनी असे म्हणताच, भगवान विष्णूंनी त्यांना उत्तर दिले, "हे देवश्रेष्ठ, ऐका—मी तुम्हाला सर्व कारण सांगतो. ज्यामुळे मी आणि ब्रह्मा मिळून मायेमुळे हे विश्व निर्माण केले." "पूर्वी, जेव्हा त्रैलोक्य पूर्णपणे अंधकाराने वेढले गेले होते आणि मी ते अजाणते केले होते, तेव्हा मी हजारो डोके, हजारो डोळे आणि हजारो पाय धारण केले. त्याचवेळी, दूरवरून मी अपार तेजाने उजळणारा एक अद्भुत पुरुष पाहिला—चार मुखांचा, अत्युच्च योगशक्तीने युक्त, सुवर्ण प्रभेने चमकणारा. एका क्षणात तो परम पुरुष माझ्यासमोर प्रकट झाला. मी त्याला विचारले, 'तुम्ही कोण? कुठून आला आहात? आणि येथे का उभे आहात? मला सांगा, प्रभो.' त्यावर ब्रह्माने मला उत्तर दिले. अशा प्रकारे आम्ही एकमेकांशी संवाद साधू लागलो, प्रत्येकजण दुसऱ्यावर विजय मिळवण्याची इच्छा बाळगून. तेव्हा अचानक आम्ही दोघांनी एक अद्भुत ज्वाला पाहिली आणि आम्ही आश्चर्यचकित झालो. ती ज्वाला सतत वाढत होती, अत्यंत विस्मयकारक होती. ती अग्नीची वलय पृथ्वी आणि आकाश भेदून उभी राहिली होती. त्यात एक अप्रकट लिंग होते—तेजस्वी, एक हस्त प्रमाणात, वर्णनातीत, कल्पनेपलीकडचे, कधी प्रकट, कधी अप्रकट, आणि सतत वाढणारे अपार तेज असलेले. त्याचा रूप अत्यंत भयंकर होता, जणू काही आकाश आणि पृथ्वी फाडणारे. तेव्हा आम्ही दोघांनी ठरवले, 'या महान लिंगाचा शेवट शोधूया.' आम्ही एकाने वरच्या दिशेने, दुसऱ्याने खालच्या दिशेने प्रयत्न केला. पण मला त्याचा शेवट काहीच सापडला नाही, आणि त्यामुळे मी भयभीत झालो. शेवटी मी पुन्हा त्या महान समुद्राजवळ परत आलो. त्याच्या मायेमुळे आम्ही दोघेही मोहात पडलो, आणि आमचे भान हरवले. तोच सर्व विश्वांचा आद्य आणि संहार करणारा, अविनाशी स्वामी आहे. म्हणून आम्ही त्या महान, अप्रकटाला वंदन केले. आम्ही म्हणालो, 'हे अनंत योगसिद्ध स्वामी, तुम्हास नमस्कार; हे सर्व विश्वांचे आधारभूत, तुम्हास वंदन. तुम्हीच आद्य, वामदेव, रुद्र, स्कंद, शिव—प्रभू आहात. तुम्हीच स्वाहा, अर्पण, सर्व कर्मांची दीक्षा. वेद, लोक, आणि देवता—हे सर्व तुम्हीच आहात, प्रभो. पृथ्वीवरील सुगंध, पाण्यातील चव, आणि अग्नितील रूप—हे सर्व, हे महाप्रभो, तुम्हीच आहात. वायूत स्पर्श, चंद्रात रूप—हे सुद्धा, हे देवाधिदेव, तुम्हीच आहात. बुद्धीत ज्ञान, आणि प्रकृतीचे बीज—हे सर्व, हे देवाधिदेव, तुम्हीच आहात. तुम्ही त्रैलोक्याचे पालन करता; तुम्हीच, प्रभो, त्यांची निर्मिती करता. दक्षिण मुखाने तुम्ही पुन्हा विश्वाचा संहार करता. उत्तरेकडील मुखाने तुम्ही सोम आहात, हे देवश्रेष्ठ. आदित्य, वसु, रुद्र, मरुत आणि अश्विनी कुमार—हे सर्वही, प्रभो, तुम्हीच आहात.