शुद्ध झाल्यावर, अक्षरांचे उर्वरित कार्य पुढे सुरू होते. अक्षरांचा अस्तित्व तुझ्यापासूनच निर्माण होतो; तू नेहमीच उपस्थित आहेस, हे विश्वव्यापी वायू. हे जीवांचे जग, वायू, तुझेच आहे—सर्वत्र प्रकट आणि प्रत्यक्ष जाणवणारे. तेव्हा, घडलेल्या एका बदलाबद्दल, गळ्याच्या प्रदेशात काय झाले, हे सांग, असे विचारले गेले. वायू, ज्याची तेजस्विता प्रचंड आहे आणि ज्याचा सर्व लोकांनी सन्मान केला आहे, उत्तर देतो. वसिष्ठ, ज्याचा मन शुद्ध आणि धर्मनिष्ठ आहे, मनातून उत्पन्न झालेला एक प्रजापती आहे. गाय-राक्षसाच्या स्त्रियांच्या डोळ्यांमध्ये लावण्यात येणारी सुरमा चोरी केली गेली होती. हे उमाच्या आनंदी मनातील भुवयांच्या लेपाचे रूप होते. तू जे पाहतोस, हे उजळ आणि शुद्ध पांढऱ्या मलमासारखे दिसते. हे उजळ, संयमित आणि भक्त व्यक्ती, विचारणाऱ्याला हे सांग. हे भाग्यवान, माझ्यासाठी तू संपूर्णपणे सांगावे. देवांच्या शत्रूंची शक्ती नष्ट करणारा महाबळवान उत्तर देतो: उमाच्या मांडीवर बसून मी पूर्वी ऐकलेली कथा सांगतो. हे महान ऋषी, तुझे समाधान व्हावे म्हणून मी आता सांगतो. ते तेजस्वी, उगवत्या सूर्याप्रमाणे उजळ, वितळलेल्या सोन्याच्या चमकासारखे आहे. हे दिव्य जांभू सोन्यापासून बनवलेले, विविध मौल्यवान धातूंनी सजलेले आहे. त्यात हंस आणि पाणपक्षी भरलेले आहेत, चक्रवाक पक्ष्यांनी शोभा मिळाली आहे. गुहांमध्ये मद्यपी बगळ्यांचे आणि मोरांचे आवाज घुमतात. विविध जीव आणि पक्ष्यांचे आवाज त्यात गुंजतात. सौराबेय पक्ष्यांचे आवाज आणि मेघांची गर्जना ऐकू येते. वीणा आणि ढोलांचे गूढ स्वर, मन आणि इंद्रियांना आनंद देणारे आहेत. झुलत्या पालख्या, ध्वजांनी सजलेल्या, त्यांच्या घणांचे गडगडाट भरलेले आहे. मर्दळ आणि इतर वाद्यांचे ताल, वाजवलेले आणि ठोकलेले, ऐकू येतात. हंस, कबुतरे आणि राजबगळे आनंदात निवास करतात. सिंह आणि वाघांचे भीषण गर्जन, भयावह आणि वेगवान आहेत. मांजरे, कोल्हे आणि कावळ्यांसारख्या रूपांचे भयानक चेहरे आहेत. काही छोटे पाय, काही जाड ओठ, काही हाताच्या आकाराचे पाय असलेले आहेत. अनेक पाय, मोठे पाय, एक पाय, आणि काही पाय नसलेले जीव आहेत. एक दात, मोठे दात, अनेक दात, आणि काही दात नसलेले जीव आहेत. अशा रूपांत, महान योगशक्ती असलेल्या, प्राण्यांचा प्रभू जीवांनी वेढलेला होता. महादेव, कामाचा नाश करणारा, आरामात बसलेला होता. पर्वतराजाच्या कन्येने त्याला विचारले: तुझ्या गळ्यावर, हे महादेव, मेघांच्या राशीसारखे काही उजळते आहे. हे प्रभो, कामाचा नाश करणारा, तुझ्या गळ्यावर काय चमकत आहे? हे सर्व नीट सांग, कारण मला खरोखरच जिज्ञासा आहे. शंकराने शुभ कथा सांगायला सुरुवात केली. सुरुवातीला, एक भयंकर विष उत्पन्न झाले, विनाशाच्या अग्नीसारखे प्रज्वलित. सर्वांचे चेहरे उदास झाले, कारण ब्रह्माने ठरवलेली समाप्ती आली होती. "हे भाग्यवान, तुम्ही का घाबरले, तुमचे मन अस्वस्थ का आहे?" असे विचारले. "म्हणूनच, तुझे प्रभुत्व हिरावले गेले, हे देवांचा श्रेष्ठ." जीवांच्या निर्मितीत, माझ्या आज्ञेचे उल्लंघन करणारा येथे कोणीही नाही.