एकदा ऋषींनी सूताला विचारले, “देवतांचे निवासस्थान कसे असते? आणि आकाशातील तेजस्वी तारे, ग्रह, सूर्य-चंद्र यांचे वर्णन कसे केले जाते?” हे ऐकून, सूता अत्यंत लक्षपूर्वक उत्तर देतो. तो म्हणतो, “या विषयावर महान ज्ञानी आणि बुद्धिमान ऋषींनी जे सांगितले आहे, ते मी सांगतो. येथे देवतांचे निवासस्थान सूर्य, चंद्र आणि ग्रह यांच्या स्वरूपात स्मरणात ठेवले जाते. हे निवासस्थान दैवी, भौतिक, अग्नी, वायव्य आणि पृथ्वीवर आधारित आहे. सुरुवातीला हे सर्व अदृश्य होते, रात्रीच्या अंधाराने झाकलेले होते. तिथे, स्वयंभू प्रभूने जगाच्या व्यवस्थेसाठी कार्य केले. जगाच्या प्रारंभात त्याने पृथ्वी आणि जलामध्ये स्थित अग्नी पाहिला. राजा, या जगात असणारा वायूही अग्नीच आहे असे मानले जाते. विद्युत आणि जलमय स्वरूपही आहेत; त्यांच्या गुणधर्मांचे वर्णन मी आता करतो. सूर्य आपल्या किरणांनी आकाशात चमकत जल पिऊन घेतो. मानवाच्या पोटात असणारा अग्नी पाण्यामुळे पोषित होतो. काही तेज जलात असते, तर काही तेज मेघात दिसते. वाऱ्याने वाहणारा अग्नी तेजस्वी असतो, तर पोटातील अग्नी निरुत्साही मानला जातो. सूर्याचे तेज, त्याचा एक भाग, देवतांच्या निवासस्थानात अस्त होतो. आणि पुन्हा, सूर्य उदय होतो तेव्हा अग्नीचे ताप त्यात प्रवेश करते. प्रकाश आणि उष्णता हे सूर्य आणि अग्नीचे शक्ती आहेत. पृथ्वीच्या उत्तर भागात सूर्य आहे, आणि दक्षिण भागात अग्नी आहे. त्यामुळे दिवस-रात्र येताना जल उष्ण होते. रात्री जल पुन्हा चमकदार आणि उजळ दिसते. सूर्योदय आणि सूर्यास्ताच्या वेळी जल नेहमी दिवस-रात्रात प्रवेश करते. पृथ्वी आणि अग्नीच्या मिश्रणातून जे उत्पन्न होते, ते शुद्ध दिव्य अग्नी म्हणतात. हे अग्नी हजार मार्गांनी जल घेतो. स्थिर आणि चल प्राणी, तसेच नद्या, प्रवाहातील जल, यापैकी चारशे मार्गांनी विविध स्वरूपात जल वाहते. सर्व किरण, ज्यांना ‘अमृत’ म्हणतात, पावसाचे कारण आहेत. आकाशात दिसणारे मेघ, दक्षिणेकडील मेघ, सरोवर, बर्फाचे स्वरूप आहेत. पांढरे आणि मायावी मेघ, गायी, आणि सर्वांचा आधारही आहे. हे अग्नी मानव, पितर आणि देव यांच्यात जलाचे मार्ग समान प्रमाणात विभागतो. अमृताने तो देवांना तीन प्रकारे तृप्त करतो. पावसाळ्यात आणि शरद ऋतूत तो चार प्रवाहांनी जल बरसतो. इंद्र, धाता, भाग, पुषा, मित्र, वरुण आणि यम— यांचे कार्य आहे. माघ महिन्यात वरुण, फाल्गुनात पुषा, ज्येष्ठात इंद्र, आषाढात सूर्य म्हणजे सविता, अश्वयुजात पर्जन्य, आणि कार्तिकात त्वष्टा सूर्य. वरुण सूर्याच्या कार्यात पाच हजार किरणांनी चमकतो. धाता आठ हजार किरणांनी, शतक्रतु म्हणजे इंद्र नऊ हजार किरणांनी. सित्रा सात किरणांनी, त्वष्टा आठ किरणांनी चमकतो. विष्णू पृथ्वीवर सहा हजार किरणांनी चमकतो. पावसाळ्यात सूर्याचा रंग पांढरा असतो, तर शरद ऋतूत सूर्य फिकट दिसतो. अशा प्रकारे, सूता ऋषींना देवतांचे निवासस्थान, सूर्य, अग्नी, जल, पावसाचे कार्य आणि त्यांच्या विविध स्वरूपांचे वर्णन श्रद्धेने आणि ज्ञानाने सांगतो.