त्या दिव्य स्थानी, माणसांचा जन्म महान चांदीसारख्या तेजाने होतो. हरिवर्षात सर्व पुरुष शुद्ध ऊसाचा रस पितात आणि त्यांच्या हृदयात नेहमी आनंद नांदतो. मी सांगितलेल्या मध्यभागाला इलावृत्त असे नाव आहे. त्या इलावृत्तात, चंद्र, सूर्य आणि तारे आपले प्रकाश दाखवत नाहीत. तेथे माणसांचा जन्म कमळाच्या पंखुड्यांच्या सुगंधासह होतो. ते बुद्धिमान असून, सुखाचा अनुभव घेतात आणि सत्कर्मांचे फळ उपभोगतात. ते श्रेष्ठ पुरुष तेराशे वर्षे जगतात. मेरू पर्वतापासून सर्व दिशांना विस्तारलेला हा प्रदेश नऊ हजार विस्ताराचा आहे. तो चारही बाजूंनी चौरस असून, ताटासारखा आकाराचा आहे. गंधमादन पर्वताची लांबी चौतीस हजार आहे, आणि पृथ्वीच्या पृष्ठभागापासून तो चाळीस हजार पर्यंत वाढलेला आहे. पूर्वेकडे मल्यवान पर्वत आहे, तोही तितक्याच मापाचा मानला जातो. या पर्वतांमध्ये महान मेरू पर्वत स्वतःच्या मापात स्थिर आहे; त्याचा विस्तार समान असून, त्याची लांबी एक नियुत आहे. या पर्वतांची लांबी कमी होत जाते आणि हे पर्वत चौरस आकाराचे मानले जातात. जंबू नदी, जलसमृद्ध, तुटलेली आणि काळ्या अंजनासारखी दिसते. तेथे एक महान, शाश्वत जंबू वृक्ष आहे, ज्याचे नाव सुदर्शन आहे. त्या वृक्षाच्या नावाने हा प्रदेश जंबूद्वीप म्हणून प्रसिद्ध आहे. त्या वृक्षाचा राजा आकाशाला सर्व दिशांनी स्पर्श करतो. त्या फळाचा माप सत्यदर्शी ऋषींनी मोजले आहे. त्या फळाचा रस नदी बनून वाहतो, आणि जे लोक त्या जंबू वृक्षाजवळ दिसतात, ते नेहमी त्या रसाचा आस्वाद घेतात. तेथे ना भूक, ना थकवा, ना मृत्यू, ना झोप येते. तो रस तेजस्वी होतो, इंद्रगोप (लाल किड्या) यांच्या रंगासारखा दिसतो. तो रस गळताना उजळ आणि शुद्ध होतो, देवांचे अलंकार असलेल्या सोन्यासारखा चमकतो. प्रभुच्या कृपेने, मृत झालेले लोक पृथ्वीमध्ये समाविष्ट होतात. हेमकूट पर्वतावर गंधर्व आणि त्यांच्या अप्सरांच्या समूहांसह वास करतात. मेरू पर्वतावर त्रैत्रीश (तेहतीस) देव, यज्ञास पात्र, खेळ आणि आनंद करतात. दैत्य आणि दानवांमध्ये श्वेत नावाचा पर्वत प्रसिद्ध आहे. श्वेताच्या नऊ भागांपैकी प्रत्येक भाग आपापल्या प्रमाणात स्थिर आहे. त्यांची संख्या मोजता येत नाही; ती केवळ सत्य शोधणाऱ्यांना समजते. तेथे प्रसिद्ध कुबेर राक्षसांसह वास्तव्य करतो. कैलासाच्या पायथ्यापासून एक पवित्र, शुभ आणि थंड पाण्याची नदी उत्पन्न होते. त्या दिव्य स्त्रोतापासून सुंदर मंदाकिनी नदी वाहते. कैलासाच्या ईशान्येस सर्व औषधी वनस्पतींचा दिव्य पर्वत आहे. तिथे चंद्रप्रभ नावाचा पर्वत आहे, जो चंद्रासारखा उजळ आणि रत्नांसारखा चमकतो. त्या दिव्य पर्वतावरून स्वच्छोद नावाची स्वच्छ नदी वाहते. त्या पर्वतावर मणिभद्र आपल्या अनुयायांसह वास करतो. मंदाकिनी आणि स्वच्छोद या दोन्ही पवित्र, शुद्ध जलयुक्त नद्या तेथे आहेत.