मेरू पर्वताच्या दक्षिणेकडील अर्धा वेदी आणि उत्तरेकडील अर्धा वेदी अशा दोन भागांत विभागलेली आहे. प्रत्येक वेदीची रुंदी आणि उंची दोन हजार योजन आहे. हे दोन पर्वत शंभर हजार योजन विस्तारले आहेत. श्वेत, हेमकूट, हिमवत आणि शृंगवत ही पर्वते आहेत. या पर्वतांमध्ये वस्ती असलेल्या प्रदेश आहेत, जे सात रंगांनी ओळखले जातात. हे प्रदेश नदीच्या शाखांनी वेगळे झाले आहेत आणि एकमेकांना सहज पोहोचता येत नाही. हिमवत प्रदेशाला भारत म्हणून प्रसिद्ध आहे. हेमकूटपासून निशध, आणि त्यानंतर हरिवर्ष असे ओळखले जाते. इलावृतपासून पिषा, आणि नीलापासून सम्यक म्हणून प्रसिद्ध आहे. हिरण्मय आणि शृंगवतच्या पलीकडे कुरु प्रदेश आहे. तिथे चार लांब प्रदेश आहेत, यापैकी मध्यभागी इलावृत आहे. नीलाच्या पलीकडे आणि वेदीच्या अर्ध्या भागाच्या पलीकडे उत्तरीय प्रदेश आहे. या दोन्ही प्रदेशांच्या मध्ये मेरू पर्वत इलावृतच्या केंद्रस्थानी आहे. उत्तरेला एक महान पर्वत आहे, ज्याचे नाव माल्यवत आहे. या पर्वताची लांबी बत्तीस हजार योजन आहे. माल्यवत पर्वताची लांबी आणि रुंदी यासाठी प्रसिद्ध आहे. तो चार जातींचा आहे—सुवर्ण, चौकोनी आणि उंच. तो नव्या सूर्याच्या रंगाने चमकतो, धूररहित अग्नीसारखा. त्याचा विस्तार सोळा योजन खाली आणि सोळा योजन वर आहे. त्याचा परिघ तीन पट रुंदीपेक्षा जास्त आहे, म्हणजे चाळीस हजार योजन आहे. चौकोनी आकारात त्याचा परिघ सर्व बाजूंनी मोजला जातो. हा पर्वत महान आणि दिव्य आहे, आणि त्यावर स्वर्गीय औषधी वनस्पती आहेत. तिथे देव, गंधर्व, नाग आणि राक्षस यांचे समुदाय वसले आहेत. मेरू पर्वत जग आणि जीवांच्या निर्मात्यांनी वेढलेला आहे. भद्राश्व, भारत आणि केतुमाल हे पश्चिमेकडे आहेत. गंधमादनाच्या बाजूला परैषापरगंडिका नावाचा प्रदेश आहे. पूर्व ते पश्चिम तीस हजार योजन विस्तार आहे. तिथे केतुमाल लोक, सत्कर्म करणारे, स्थिर आहेत. तिथल्या स्त्रिया सर्व सुंदर आहेत, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या तेजस्वी. ब्रह्माचा पुत्र, प्रभु, इच्छेप्रमाणे आणि विचाराच्या वेगाने तिथे फिरतो. माल्यवतच्या बाजूला, पूर्वेकडे, अपूर्वा गंडिका नावाचा प्रदेश आहे. तिथे भद्राश्व लोक नेहमी आनंदी मनाचे आहेत. तिथे पुरुष पांढरे, मोठ्या उत्साहाचे, सामर्थ्यवान आहेत. ते चंद्राच्या तेजाने चमकतात, त्यांचा रंग चंद्रासारखा आहे, आणि त्यांच्या चेहऱ्याचा आकार पूर्ण चंद्रासारखा आहे. त्यांचे आयुष्य दहा हजार वर्षे आहे, आणि रोगमुक्त आहेत. श्वेतच्या दक्षिणेकडे आणि नीलाच्या उत्तरेकडे, तिथे स्त्रिया सुखासक्त, शुद्ध, आणि वृद्धत्वाच्या क्षय व दुर्गंधीपासून मुक्त आहेत. तिथे एक अतिशय मोठा वृक्ष आहे, विशाल वटवृक्ष, लाल रंगाचा. त्याचे वय दहा वेळा दहा हजार वर्षे, म्हणजे एक लाख, आणि त्यावर पाचशे वर्षे अधिक आहे.