ब्रह्मस्थानात वास करणारा, समुद्रसमान तेजाने युक्त असलेला अग्नी, विश्वव्यचा या नावाने प्रसिद्ध आहे. त्याच्याजवळ बसलेला, गृहस्थाश्रमी नसलेला जो अग्नी आहे, त्याला शालासुखीयक म्हणतात. शंसीचे हे सर्व पुत्र, द्विजांनी नेहमी स्मरणात ठेवले आहेत, आणि यांना नेहमी जवळ ठेवावे असे सांगितले जाते. त्यात विभु, प्रवाहण, अग्नीध्र हे आहेत, तसेच धिष्ण्य नावाचा आणखी एक आहे. होत्री नावाचा अग्नी, हविर्दान स्वीकारणारा म्हणून ओळखला जातो. वैष्वदेव अग्नीला ब्राह्मण आणि शंसीर असेही म्हटले जाते. आवारि किंवा वाभारि नावाचा, वैश्ठीयाशी संबंधित असलेला अग्नी, विशेष समजला जातो. आठवा अग्नी म्हणजे सुध्यु, जो अग्नी यमर्जालीयाशी संबंधित आहे, असे सांगितले जाते. तोच जलांचा मूळ मानला जातो, आणि अप्सुनाम या नावाने ओळखला जातो. अवभृथ विधीत हा अग्नी ओळखावा, आणि तो वरुणासह पूजिला जातो. ज्ञानी लोक सांगतात की, पोटातील अग्नी, जो मृत्यूसहित आहे, तो अग्नीचा पुत्र आहे. भयंकर संवर्तक, मण्युमत नावाने ओळखला जाणारा, हा देखील अग्नीचा पुत्र आहे. समुद्रात राहणाऱ्याचा पुत्र, दैत्यांसह, हाच समजावा. त्याचा पुत्र म्हणजे मांसभक्षी अग्नी, जो मृत लोकांना भक्षण करतो. यानंतर, शुद्ध आणि खरोखर सौर तेज असलेला, गंधर्वांमध्ये आयुर नावाने ओळखला जातो. आयुस या नावाने, तो धन्य अग्नी पुढे नेला जातो. पाकयज्ञात, मुख्य अग्नीला सहस म्हणतात. विविधी हा अद्भुत अग्नीचा पुत्र आहे, असे सांगितले जाते. विविधीचा पुत्र म्हणजे अर्क; हे सर्व अग्नीचे पुत्र आहेत. सुरभी, वसुरन्नाद, प्रविष्ट आणि जो रुकमराज आहे—हे असे ज्ञात आहेत. अशा प्रकारे, यज्ञांत पुढे नेले जाणारे हे सर्व अग्नी सांगितले गेले आहेत. पूर्वीच्या स्वायंभुव मन्वंतरात, हे अग्नीच त्या काळचे अधिपती देव होते. जगात, त्या काळी विविध स्थानांचे अधिपती हेच हविर्दान वाहणारे होते. त्या पूर्वीच्या मन्वंतरात, जे मृत झाले, ते आणि त्यांचे पवित्र यज्ञ, अस्तित्वात होते. अशाप्रकारे, ही सर्व स्थाने आणि त्यांचे अधिपती मी सांगितले. सर्व मन्वंतरांत, जातवेदाचा स्वभाव एकसारखाच असतो. सर्व प्रजापती तेजस्वी मानले जातात. प्रत्येक मन्वंतरात, त्यांच्या नाव, रूप आणि कार्यानुसार, ते अस्तित्वात असतात. भविष्यात अजून जन्म न घेतलेले अग्नी आणि देव एकत्र अस्तित्वात येतील. पितरांची परंपरा पुन्हा सविस्तर आणि क्रमाने सांगितली जाईल. त्याच्या अंगांपासून मानव, असुर आणि देव जन्मले. त्यांचा स्वभाव पूर्वी सांगितला गेला आहे; आता पुन्हा त्याचा संक्षिप्त आढावा ऐका. जे स्वतःला पितर मानतात, ते त्याच्या पार्श्वभागातून जन्मले. ऋतू, पितर आणि देव—हीच वैदिक शिकवण आहे. हे सर्व पूर्वीच्या स्वायंभुव मन्वंतरात आणि शुभ काळात जन्मले. त्यात काही गृहस्थ होते, पण त्यांनी यज्ञ केले नाहीत. त्यात जे यज्ञ करणारे होते, ते सोमपान करणारे पितर होते. ऋतू, पितर आणि देव—या सर्वांनी या शास्त्रात निश्चितता प्राप्त केली आहे. नभस आणि नभस्य, अशी जीवसृष्टी, अपुदातृता पासून उत्पन्न झाली. सह आणि सहस्य, हे भयंकर स्वरूपाचे, अपुदातृता पासून निर्माण झाले. अशा प्रकारे, अग्नी, पितर, देव, आणि विविध जीवसृष्टींची उत्पत्ती, त्यांचे स्वरूप आणि परंपरा यांचे वर्णन येथे सांगितले आहे.