സമാസേന മയാ വിപ്രാ ഭൂയസ്തം വര്ത്തയാമി വഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇനി കുറച്ച് കൂടി വിശദീകരിക്കാം.
മരീചിഃ കശ്യപോ ദക്ഷോ വസിഷ്ഠശ്ചാങ്ഗിരാ ഭൃഗുഃ
മരീചി, കശ്യപൻ, ദക്ഷൻ, വസിഷ്ഠൻ, അങ്കിരാസ്, ഭൃഗു—
പൂര്വം തേ സംപ്രസൂയന്തേ ബ്രഹ്മണോ മാനസാ ഇഹ
ഇവരെല്ലാം മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.
കല്പദാഹേഷു തു സദാ തഥാ കാലേഷു തേഷു വൈ
കൽപ്പവിനാശത്തിലും അത്തരം സമയങ്ങളിലും എന്നും ഇവർ ഉണ്ടാകും.
ശിഖാഃ സംവര്ത്തകാഗ്നേര്യാഃ പ്രാപ്നുവന്തി സവാസനാഃ
ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവർ സംവർത്തകാഗ്നിയുടെ ജ്വാലകളിൽ എത്തുന്നു.
മഹര്ലോകേഷു ദീപ്തേഷു ജനമേവാശ്രയന്തി തേ
മഹർലോകത്തിലെ ജ്വലിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിൽ അവർ ജനങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു.
തേഷാം തേ തുല്യസാമര്ഥ്യാ സ്തുല്യമൂര്ത്തിധരാസ്തഥാ
അവരിൽ ശക്തിയും രൂപവും സമാനമായവരാണ് അവിടെ.
വ്യുഷ്ടായാം തു രജന്യാം വൈ ബ്രഹ്മണോ ഽവ്യക്തയോനിതഃ
രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവ്യക്തമായ ഉത്ഭവമുള്ള ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്,
സ്വായംഭുവാദയഃ സര്വേ മരീച്യന്താസ്തു സാധകാഃ
സ്വായംഭുവൻ മുതൽ മരീചി വരെ എല്ലാ സിദ്ധന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടാകും.
യാമാദയഃ ക്രമേണൈവ കനിഷ്ഠാദ്യാഃ പ്രജാപതേഃ
യാമന്മാർ തുടങ്ങി അനുക്രമത്തിൽ പ്രജാപതിയുടെ ഇളയവരായവരും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
ദേവാന്വയേ ദേവതാ ഹി സപ്ത സംഭൂത യഃ സ്മൃതാഃ
ദേവരുടെ വംശത്തിൽ ഏഴു ദേവതകൾ ഉദിച്ചവരായി പറയപ്പെടുന്നു.
ആവര്ത്തമാനാ ദേവാസ്തേ ക്രമേണൈതേന സര്വശഃ
ഈ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അനുക്രമമായി ഇങ്ങനെ തന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നു.
തതസ്തേ വൈ ഗണാഃ സര്വേ ദൃഷ്ട്വാ ഭാവേഷ്വനിത്യതാമ്
പിന്നീട് എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും നാശം കാണുമ്പോൾ ആ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം,
നിവൃത്തവൃത്ത്യഃ സര്വേ ഽത്രസ്ഥാഃ സുമനസസ്തഥാ
ഇവിടെ ഉള്ളവർ എല്ലാവരും പ്രവർത്തികൾ അവസാനിപ്പിച്ച് മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
തതോ ഽനേനൈവ കാലേന നിത്യയുക്താസ്തപസ്വിനഃ
ഇതേ സമയത്ത് എപ്പോഴും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ,
ഇഹോത്പന്നാസ്തതസ്തേ വൈ സ്ഥാനാന്യാപൂരയന്ത്യുത
ഇവിടെ ജനിച്ചവർ പിന്നെ ആ സ്ഥാനങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്നു.
ഏവം ദേവഗണാഃ സര്വേ ദശകൃത്വോ നിവര്ത്യവൈ
അങ്ങനെ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പത്ത് പ്രാവശ്യം തിരിച്ചയച്ചു.
പൂര്ണോപൂര്ണോ തതഃ കല്പേസ്ഥിത്വാ വൈരാജകേ പുനഃ
അതിനുശേഷം, ഒരു കല്പം പൂര്ത്തിയായതും അപൂര്ത്തിയായതും കഴിഞ്ഞ്, അവർ വീണ്ടും വൈരാജ കാലത്തേക്ക് എത്തി നിലകൊണ്ടു.
ഏതസ്മിന്ബ്രഹ്മലോകേ തു കല്പേ വൈരാജകേ ഗതേ
ഈ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ, വൈരാജ കല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,
ഏവം പൂര്വാനുപൂര്വ്യേണ ബ്രഹ്മലോകഗതേന വൈ
ഇങ്ങനെ, മുൻപുള്ളവരെ അനുസരിച്ച് ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തിച്ചവരെപ്പറ്റി,
ഏവം ദേവയുഗാനീഹ വ്യതീതാനി സഹസ്രശഃ
ഇങ്ങനെ, ഇവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് ദൈവയുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി.
ന ശക്യമാനുപൂര്വ്യേണ തേഷാം വക്തും പ്രവിസ്തരമ്
അവയെല്ലാം ഒന്നൊന്നായി വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല.
ഏവമേവ ന സംദേഹോ യഥാവത്കഥിതം മയാ
ഇങ്ങനെ തന്നെ, സംശയമില്ലാതെ, ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ്.
സൂതമാഹുഃ പുരാണജ്ഞം വ്യാസശിഷ്യം മഹാമതിമ്
അവർ പുരാണങ്ങൾ അറിയുന്ന, വ്യാസന്റെ ശിഷ്യനായ, മഹാത്മാവായ സൂതനോട് പറഞ്ഞു.
തിഷ്ഠന്തി ചൈവ യത്കാലം തന്നോ ബ്രൂഹി യഥാതഥമ്
അവർ അവിടെ എത്രകാലം നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് സത്യമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
സൂതഃ പൌരാണികോ വാക്യം വിനയേനേദമ ബ്രവീത്
പൗരാണികനായ സൂതൻ വിനയപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ആഭൂതസംപ്ലവാസ്തത്ര ദശ തിഷ്ഠന്തി തേ ഽജ്വരാഃ
അവിടെ, ആ ഭൂതസങ്കല്പ സമയത്ത്, ആ പത്ത് പേരും ദുഃഖമില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്ഥിതലോകസ്ഥിതത്വാച്ച തേഷാം ഭൂതം ന വിദ്യതേ
അവർ സ്ഥിരതയുള്ള ലോകത്തിൽ കഴിയുന്നതിനാൽ, അവർക്കു കഴിഞ്ഞകാലം ഇല്ല.
ഏവമേവ മഹാഭാഗാഃ പ്രണവം സംപ്രവിശ്യ ഹ
ഇങ്ങനെ തന്നെ, മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, അവർ പ്രണവത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഏവമുക്ത്വാ തദാ സര്വേ ബ്രഹ്മാണ്ഡാധ്യവസായി നഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, എല്ലാവരും ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി.