യോഗം തപശ്ച സത്ത്വം ച സമാധായ തദാത്മനി
യോഗവും തപസ്സും ശുദ്ധിയും മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ചവരാണ് അവർ.
സത്യസ്തു സപ്തമോ ലോകോ ഹ്യപുനര്മാര്ഗഗാമിനാമ്
സത്യലോകം ഏഴാമത്തെ ലോകമാണ്; മടങ്ങിവരാത്തവർക്കുള്ളതാണത്.
പര്യാസപരിമാണേന ഭൂര്ലോകഃ സമഭിസ്മൃതഃ
ഭൂലോകം അതിന്റെ വിസ്തൃതിയിലും അളവിലും ഇങ്ങനെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
സൂര്യധ്രുവാന്തരം യച്ച സ്വര്ഗലോകോ ദിവഃ സ്മൃതഃ
സൂര്യനും ധ്രുവതാരത്തിനുമിടയിലുള്ള പ്രദേശം സ്വർഗ്ഗലോകം, ആകാശം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
വ്യാഖ്യാതാഃ സപ്തലോകാസ്തു തേഷാം വക്ഷ്യാമി സിദ്ധയഃ
ഏഴു ലോകങ്ങളും വിശദീകരിച്ചു; ഇനി അവയുടെ സിദ്ധികളെ ഞാൻ പറയും.
ഭുവി സ്വര്ഗേ ച യേ സര്വേ സോമപാ ആജ്യപാശ്ച തേ
ഭൂമിയിലും സ്വർഗ്ഗത്തിലും സോമവും നെയ്യും പാനമാക്കുന്നവർ,
വിജ്ഞേയാ മാനസീ തേഷാം സിദ്ധിര്വൈ പഞ്ചലക്ഷണാ
അവരുടെ സിദ്ധികൾ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്നതും അഞ്ചു ലക്ഷണങ്ങളുള്ളതുമാണ്.
ഏതേ ദേവാ യജന്തേ വൈ യജ്ഞൈഃ സര്വൈഃ പരസ്പരമ്
ഈ ദേവന്മാർ പരസ്പരം എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളാലും ആരാധിക്കുന്നു.
പ്രഥമാനന്തരോദ്ദിഷ്ടാ അന്തരാഃ സാംപ്രതൈഃ പുനഃ
ആദ്യമായി പറഞ്ഞ ഇടയ്ക്കുള്ള ജീവികൾ ഇപ്പോൾ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കുന്നു.
വിനിവൃത്താധികാരാണാം സിദ്ധസ്തേഷാം തു മാനസീ
അവർക്കു ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അവസാനിച്ചവർക്കു സിദ്ധി മനസ്സിലൂടെയാണ് ലഭിക്കുന്നത്.
സമാസേന മയാ വിപ്രാ ഭൂയസ്തം വര്ത്തയാമി വഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇനി കുറച്ച് കൂടി വിശദീകരിക്കാം.
മരീചിഃ കശ്യപോ ദക്ഷോ വസിഷ്ഠശ്ചാങ്ഗിരാ ഭൃഗുഃ
മരീചി, കശ്യപൻ, ദക്ഷൻ, വസിഷ്ഠൻ, അങ്കിരാസ്, ഭൃഗു—
പൂര്വം തേ സംപ്രസൂയന്തേ ബ്രഹ്മണോ മാനസാ ഇഹ
ഇവരെല്ലാം മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവ് മനസ്സിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.
കല്പദാഹേഷു തു സദാ തഥാ കാലേഷു തേഷു വൈ
കൽപ്പവിനാശത്തിലും അത്തരം സമയങ്ങളിലും എന്നും ഇവർ ഉണ്ടാകും.
ശിഖാഃ സംവര്ത്തകാഗ്നേര്യാഃ പ്രാപ്നുവന്തി സവാസനാഃ
ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവർ സംവർത്തകാഗ്നിയുടെ ജ്വാലകളിൽ എത്തുന്നു.
മഹര്ലോകേഷു ദീപ്തേഷു ജനമേവാശ്രയന്തി തേ
മഹർലോകത്തിലെ ജ്വലിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിൽ അവർ ജനങ്ങളിൽ അഭയം തേടുന്നു.
തേഷാം തേ തുല്യസാമര്ഥ്യാ സ്തുല്യമൂര്ത്തിധരാസ്തഥാ
അവരിൽ ശക്തിയും രൂപവും സമാനമായവരാണ് അവിടെ.
വ്യുഷ്ടായാം തു രജന്യാം വൈ ബ്രഹ്മണോ ഽവ്യക്തയോനിതഃ
രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവ്യക്തമായ ഉത്ഭവമുള്ള ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്,
സ്വായംഭുവാദയഃ സര്വേ മരീച്യന്താസ്തു സാധകാഃ
സ്വായംഭുവൻ മുതൽ മരീചി വരെ എല്ലാ സിദ്ധന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടാകും.
യാമാദയഃ ക്രമേണൈവ കനിഷ്ഠാദ്യാഃ പ്രജാപതേഃ
യാമന്മാർ തുടങ്ങി അനുക്രമത്തിൽ പ്രജാപതിയുടെ ഇളയവരായവരും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
ദേവാന്വയേ ദേവതാ ഹി സപ്ത സംഭൂത യഃ സ്മൃതാഃ
ദേവരുടെ വംശത്തിൽ ഏഴു ദേവതകൾ ഉദിച്ചവരായി പറയപ്പെടുന്നു.
ആവര്ത്തമാനാ ദേവാസ്തേ ക്രമേണൈതേന സര്വശഃ
ഈ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അനുക്രമമായി ഇങ്ങനെ തന്നെ ആവർത്തിക്കുന്നു.
തതസ്തേ വൈ ഗണാഃ സര്വേ ദൃഷ്ട്വാ ഭാവേഷ്വനിത്യതാമ്
പിന്നീട് എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും നാശം കാണുമ്പോൾ ആ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം,
നിവൃത്തവൃത്ത്യഃ സര്വേ ഽത്രസ്ഥാഃ സുമനസസ്തഥാ
ഇവിടെ ഉള്ളവർ എല്ലാവരും പ്രവർത്തികൾ അവസാനിപ്പിച്ച് മനസ്സിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
തതോ ഽനേനൈവ കാലേന നിത്യയുക്താസ്തപസ്വിനഃ
ഇതേ സമയത്ത് എപ്പോഴും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ,
ഇഹോത്പന്നാസ്തതസ്തേ വൈ സ്ഥാനാന്യാപൂരയന്ത്യുത
ഇവിടെ ജനിച്ചവർ പിന്നെ ആ സ്ഥാനങ്ങൾ നിറയ്ക്കുന്നു.
ഏവം ദേവഗണാഃ സര്വേ ദശകൃത്വോ നിവര്ത്യവൈ
അങ്ങനെ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പത്ത് പ്രാവശ്യം തിരിച്ചയച്ചു.
പൂര്ണോപൂര്ണോ തതഃ കല്പേസ്ഥിത്വാ വൈരാജകേ പുനഃ
അതിനുശേഷം, ഒരു കല്പം പൂര്ത്തിയായതും അപൂര്ത്തിയായതും കഴിഞ്ഞ്, അവർ വീണ്ടും വൈരാജ കാലത്തേക്ക് എത്തി നിലകൊണ്ടു.
ഏതസ്മിന്ബ്രഹ്മലോകേ തു കല്പേ വൈരാജകേ ഗതേ
ഈ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ, വൈരാജ കല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,
ഏവം പൂര്വാനുപൂര്വ്യേണ ബ്രഹ്മലോകഗതേന വൈ
ഇങ്ങനെ, മുൻപുള്ളവരെ അനുസരിച്ച് ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തിച്ചവരെപ്പറ്റി,