മഹര്ല്ലോകേതി യത്പ്രോക്തം മാതരിശ്വംസ്ത്വയാ വിഭോഃ
മഹർലോകം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, മഹാബലശാലിയേ, നീ പറഞ്ഞത് മാതരിശ്വ എന്നാണ്.
പ്രോവാച മധുരം വാക്യം യഥാ തത്ത്വേന തത്ത്വവിത്
തത്ത്വം അറിയുന്നവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ലോകാഖ്യാനി തു യാനി സ്യുര്യേഷാം തിഷ്ഠന്തി മാനവാഃ
മനുഷ്യർ വസിക്കുന്നതായ ലോകങ്ങളെയാണ് ലോകങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ഭൂരാദയസ്തു സത്യാന്താഃ സപ്ത ലോകാഃ കൃതാസ്ത്വിഹ
ഭൂ മുതൽ സത്യ വരെ ഏഴ് ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്ഥാനാനി സ്ഥാനിഭിഃ സാര്ദ്ധം കൃതാനി തു നിബന്ധനമ്
വാസസ്ഥലങ്ങളും അവിടെയുള്ള ജീവികളും ചേർന്ന് അവയുടെ അടിസ്ഥാനം ഉണ്ടാക്കി.
സ്ഥാനാന്യേതാനി ചത്വാരി സ്മൃതാന്യാവര്ണകാനി ച
ഈ നാല് വാസസ്ഥലങ്ങളും അതിനേക്കാൾ താഴെയുള്ളവയും ഒരുപോലെ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
യാനി നൈമിത്തികാനി സ്യുസ്തിഷ്ഠന്ത്യാഭൂതസംപ്ലവാത്
അവസാനത്തിൽ നശിക്കുന്നതുവരെ, ഏതൊക്കെ താൽക്കാലിക ലോകങ്ങളുണ്ടോ, അവ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഏകാന്തികാനി താനി സ്യുസ്തിഷ്ഠന്തീഹാപ്രസംയമാത്
നശീകരണം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, സ്ഥിരമായ ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ തുടർച്ചയായി നിലനിൽക്കുന്നു.
ഭൂര്ലോകഃ പ്രഥമസ്തേഷാം ദ്വിതീയസ്തു ഭുവഃ സ്മൃതഃ
ഇവയിൽ ആദ്യം ഭൂലോകം, രണ്ടാമത്തേത് ഭൂവഃലോകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ജനസ്തു പഞ്ചമോ ലോകസ്തപഃ ഷഷ്ഠോ വിഭാവ്യതേ
അഞ്ചാമത്തേത് ജനലോകം, ആറാമത്തേത് തപോലോകം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഭൂരിതി വ്യാഹൃതേഃ പൂര്വ ഭൂര്ലോകശ്ച തതോ ഽഭവത്
'ഭൂഃ' എന്ന ഉച്ചാരണത്തിൽ നിന്ന് ഭൂലോകം പിന്നീട് ഉദിച്ചുവന്നു.
തൃതീയം സ്വരിതീത്യുക്തോ ദിവം പ്രാദുര്ബഭൂവ ഹ
മൂന്നാമത്തേത് സ്വർ എന്ന പേരിൽ സ്വർഗ്ഗം പ്രത്യക്ഷമായി.
തതോ ഭൂഃ പാര്ഥിവോ ലോകോ ഹ്യന്തരിക്ഷം ഭൂവഃ സ്മൃതമ്
അതിനുശേഷം ഭൂലോകം ഭൂമി, ഭൂവഃ ആകാശം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഭൂതസ്യാധിപതിശ്ചാഗ്നിസ്തതോ ഭൂതപതിഃ സ്മൃതഃ
ഭൂലോകത്തിന്റെ അദ്ധിപതി അഗ്നിയാണ്, അതിനാൽ അഗ്നിയെ ഭൂതപതി എന്നും വിളിക്കുന്നു.
ദിവസ്യ സൂര്യോ ഽധിപതിസ്തേന സൂര്യോ ദിവസ്പതിഃ
സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അദ്ധിപതി സൂര്യനാണ്, അതുകൊണ്ട് സൂര്യനെ ദിവസ്പതി എന്നും വിളിക്കുന്നു.
വിനിവൃത്താധികാരണാം ദേവാനാം തത്ര വൈ ക്ഷയഃ
ദേവന്മാരുടെ അധികാരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവിടെയാകുന്നു അവരുടെ ക്ഷയം.
താസാം സ്വായംഭുവാദ്യാനാം പ്രജാനാം ജനനാജ്ജനഃ
സ്വായംഭുവൻ മുതലായ സൃഷ്ടികളുടെ ജനനത്തിൽ നിന്ന് ജനലോകം ഉദിക്കുന്നു.
കല്പ ഏതേ യദാ ലോകേ പ്രതിഷ്ഠന്തി തദാ തപഃ
ഈ കല്പങ്ങൾ ലോകത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തപോലോകം ഉണ്ടാകും.
തപസാ ഭാവിതാത്മാനസ്തത്ര സംതീതി വാ തപഃ
തപസ്സിലൂടെ ആത്മാവ് ശുദ്ധരായവർ അവിടെ വസിക്കുന്നു, അതിനെയാണ് തപോലോകം എന്നും പറയുന്നു.
ബ്രഹ്മലോകസ്തതഃ സത്യഃ സപ്തമഃ സ തു ഭാസ്വരഃ
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മലോകം, ഏഴാമത്തേത് സത്യലോകം, അതാണ് പ്രകാശമുള്ളത്.
സര്വഭൂതപിശാചാശ്ച നാഗാശ്ച സഹ മാനുഷൈഃ
എല്ലാ ജീവികളും ഭൂതപ്രേതങ്ങളും പാമ്പുകളും മനുഷ്യരോടൊപ്പം,
മരുതോ മാതരിശ്വാനോ രുദ്രാ ദേവാസ്തഥാശ്വിനൌ
മാരുതന്മാർ, മാതരിശ്വാൻ, രുദ്രന്മാർ, ദേവന്മാർ, അശ്വിനീദേവന്മാർ,
ആദിത്യാ ഋഭവോ വിശ്വേ സാധ്യാശ്ച പിതരസ്തഥാ
ആദിത്യന്മാർ, ഋഭുക്കൾ, വിശ്വദേവന്മാർ, സാദ്ധ്യന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ,
ഏതേ വൈമാനികാ ദേവാസ്താരാഗ്രഹനിവാസിനഃ
ഇവരൊക്കെയും നക്ഷത്രങ്ങളിലും ഗ്രഹങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരാണ്.
ശുക്രാദ്യാശ്ചക്ഷുഷാന്താശ്ച യേ വ്യതീതാ ഭുവം ശ്രിതാഃ
ശുക്രൻ മുതൽ കാഴ്ചയുടെ അതിരുവരെ, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന മരിച്ചവരും,
ഇത്യേതേ ക്രമശഃ പ്രോക്താ ബ്രഹ്മവ്യാഹാരസംഭവാഃ
ഇങ്ങനെ ക്രമമായി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉച്ചാരണത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരാണിവർ എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
താന്സര്വാന്സപ്തസൂര്യാസ്തേ അര്ചിഭിര്നിര്ദഹന്തി വൈ
ഇവരെല്ലാവരെയും ഏഴു സൂര്യന്മാരുടെ കിരണങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
ഭൃഗുഃ പുലസ്ത്യഃ പുലഹഃ ക്രതുരിത്യേവമാദയഃ
ഭൃഗു, പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു ഇവരെയും അങ്ങനെ തുടർന്നവരെയും,
നിഃസത്ത്വാ നിര്മമാശ്ചൈവ തത്ര തേ ഹ്യൂര്ദ്വരേതസഃ
അവിടെ അവർക്ക് ആത്മാവോ സ്വത്തോ ഇല്ലാതെ, എല്ലാ ആസക്തികളും വിട്ടവരാണ്.
മന്വന്തരാണാം സര്വേഷാം സാവര്ണാനാം തതഃ സ്മൃതാഃ
അതിനുശേഷം എല്ലാ മാന്വന്തരങ്ങളിലും സാവർണമനുക്കളെ ഓർക്കുന്നു.