സര്വകന്യാവരിഷ്ഠാ തു ജ്യേഷ്ഠാ യാ വീരിണീസുതാ
എല്ലാ കന്യകളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയും മുതിര്ന്നതും വീരിണിയുടെ മകളാണ്.
വൈരാജസ്ഥമുപാസീനം ധര്മേണ ച ഭവേന ച
വൈരാജനോടൊപ്പം ധര്മത്താലും വിധിയാലും ഇരുന്നവളാണ് അവള്.
ദക്ഷ കന്യാ തവേയം വൈ ജനയിഷ്യതി സുവ്രതാ
ദക്ഷാ, ഈ സദാചാരമുള്ള കന്യക നിന്റെ മകളായി ജനിക്കും.
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ ദക്ഷോ ധര്മോ ഭവസ്തദാ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു, അന്നത്തെ ദക്ഷനും ധര്മനും ഭവനും,
സത്യാഭിധ്യായിനാം തേഷാം സദ്യഃ കന്യാ വ്യജായത
സത്യസന്ധരായ അവരുടെ ഇടയില്, ഉടനേ ഒരു കന്യക ജനിച്ചു.
സംസിദ്ധാഃ കാര്യകരണേ സംഭൂതാസ്തേ ശ്രിയാന്വിതാഃ
കാര്യങ്ങള് പൂര്ത്തിയാക്കി, ഐശ്വര്യത്തോടെ അവര് ജനിച്ചു.
തേ ദൃഷ്ട്വാ താന്സ്വയംഭൂതാന്ബ്രഹ്മവ്യാഹാരിണസ്തദാ
സ്വയംജനിച്ച ബ്രഹ്മജ്ഞാനികള് അവരെ കണ്ടപ്പോള്,
അഭിധ്യായാത്മനോത്പന്നാനൂചുര്വൈ തേ പരസ്പരമ്
ചിന്താശക്തിയില് നിന്നു ജനിച്ചവര് തമ്മില് പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
യസ്യ യഃ സദൃശശ്ചാപി രൂപേ വീര്യേ ച മാനതഃ
ആരുടെയോ മകനു രൂപത്തിലും ശക്തിയിലും മാനത്തിലും പിതാവിനെപ്പോലെയാണ് എങ്കില്,
ധ്രുവം രൂപം പിതുഃ പുത്രഃ സോ ഽനുരുധ്യതി സര്വദാ
എപ്പോഴും മകന് പിതാവിന്റെ രൂപം അനുസരിച്ചിരിക്കും.
ഏവം തേ സമയം കൃത്വാ സര്വേഷാം ജഗൃഹഃ സുതാന്
ഇങ്ങനെ ഈ ഉടമ്പടി ചെയ്തു, അവര് എല്ലാവരും മക്കളെ സ്വീകരിച്ചു.
രുചേഃ പ്രജാപതേഃ പുത്രോ രൌച്യോ നാമാഭവത്സുതഃ
രുചി എന്ന പ്രജാപതിയുടെ മകനായി രൗചി എന്നവന് ജനിച്ചു.
വൈവസ്വതേംഽതരേ ജാതൌ ദ്വൌ മനൂ തു വിവസ്വതഃ
വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഇടവേളയില്, വിവസ്വാനിന് രണ്ട് മനുക്കള് ജനിച്ചു.
ജ്ഞേയഃ സംജ്ഞാസുതോ വിദ്വാന്മനുര്വൈവസ്വതഃ പ്രഭുഃ
സഞ്ജ്ഞയുടെ മകനായ ജ്ഞാനിയായ മനു, വൈവസ്വതന് എന്ന മഹത്വവാനാണ്.
സാവര്ണമ നവോ യേ ച ചത്വാരസ്തു മഹര്ഷിജാഃ
നവാമനായ സാവർണിയും, അതോടൊപ്പം നാലു മഹർഷിമാരുമുണ്ട്.
ഭവിഷ്യേഷു ഭവിഷ്യന്തി സര്വകാര്യാര്ഥസാധകാഃ
ഭാവിയിൽ അവർ എല്ലാകാര്യങ്ങളും നന്നായി നിർവഹിക്കും.
സംഭൂതാശ്ച മഹാത്മാനഃ സര്വേ വൈവസ്വതേന്തരേ
ഈ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാവരും വൈവസ്വതന്റെ ഇടവേളയിൽ ജനിച്ചവരാണ്.
ഭവിഷ്യന്തി ഭവിഷ്യാസ്തു ഏകൈകോ ദ്വാദശോ ഗണഃ
ഭാവിയിൽ ഓരോരുത്തരായി പന്ത്രണ്ട് കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
പാരാ ദ്വാദശ വിജ്ഞേയാ ഉത്തരാംസ്തു നിബോധത
പന്ത്രണ്ട് പാരന്മാരെ അറിയണം; ഇനി വടക്കേവശത്തുള്ളവരെ കേൾക്കൂ.
ദധിക്രാവാ വിപക്വശ്ച പ്രണീതോ വിജയോ മധുഃ
ദധിക്രാവൻ, വിപക്വൻ, പ്രണീതൻ, വിജയൻ, മധു—
സുധര്മാണസ്തു വക്ഷ്യാമി നാമതസ്താന്നിബോധത
ഇനി ഞാൻ അവരുടെ ധാർമ്മികമായ പേരുകൾ പറയും; അവയുടെ പേരുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
അമിതോ ദ്രവകേതുശ്ച ജംഭോ ഽഥാജസ്തു ശക്രകഃ
അമിതൻ, ദ്രവകേതു, ജംഭൻ, ആജസ്, ശക്രകൻ—
തേഷാമിന്ദ്രസ്തദാ ഭാവ്യോ ഹ്യദ്ഭുതോ നാമ നാമതഃ
അവരിൽ ആ സമയത്തെ ഇന്ദ്രൻ അത്ഭുതൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.
മേധാതിഥിശ്ച പൌലസ്ത്യോ വസുഃ കാശ്യപ ഏവം ച
മേധാതിഥി, പൗലസ്ത്യൻ, വസു, കാശ്യപൻ— ഇവരും അങ്ങനെ തന്നെ.
വസിനശ്ചൈവ വാസിഷ്ഠ ആത്രേയോ ഹവ്യവാഹനഃ
വസിനൻ, വാസിഷ്ഠൻ, ആത്രേയൻ, ഹവ്യവാഹനൻ—
ധൃതികേതുര്ദീപ്തികേതുഃ ശാപഹസ്തനിരാമയാഃ
ധൃതികേതു, ദീപ്തികേതു, ശാപഹസ്തൻ, നിരാമയൻ—
പ്രഥമസ്യ തു സാവര്ണേര്നവ പുത്രാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
ആദ്യ സാവർണിക്ക് ഒമ്പത് പുത്രന്മാരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ദ്വീതീയസ്യ തു സാവര്ണേര്ഭാവ്യസ്യൈവാന്തരേ മനോഃ
രണ്ടാമത്തെ സാവർണി അടുത്ത മന്വന്തരത്തിൽ ഉണ്ടാകും.
ദീപ്തിമന്തശ്ച തേ സര്വേ ശതസംഖ്യാശ്ച തേ സമാഃ
അവർ എല്ലാവരും പ്രകാശമുള്ളവരും, സംഖ്യയിൽ നൂറുപേരുമാണ്.
ദേവാസ്തേ വൈ ഭവിഷ്യന്തി ധര്മപുത്രസ്യ വൈ മനോഃ
അവരായ ദേവന്മാർ ധർമ്മപുത്രനായ മനുവിന്റെ പുത്രന്മാരാകും.