ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണമ്
അന്തരം ച ശതാന്യഷ്ടൌ ഷട്ത്രിംശച്ച സമാഃ സ്മൃതാഃ
ഇടവേള എൺപതു നൂറ്റി മുപ്പത്താറ് വർഷം എന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഭവിഷ്യൈസ്തത്ര സംഖ്യാതാഃ പുരാണജ്ഞൈഃ ശ്രുതാര്ഷിഭിഃ
അവിടെ, പുരാണജ്ഞന്മാരും ശ്രുതിചെയ്ത ഋഷിമാരും ഈ സംഖ്യകൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
സപ്തവിംശൈഃ ശതൈര്ഭാവ്യാ അന്ധ്രാണാം തേ ഽന്വയാഃ പുനഃ
അവിടെ ആന്ധ്രരുടെ വംശാവലികൾ ഇരുപത്തേഴായിരം വർഷം നിലനിൽക്കും.
സപ്തര്ഷയസ്തു തിഷ്ഠന്തി പര്യായേണ ശതംശതമ്
ഏഴ് മഹർഷിമാർ ഓരോ നൂറ് വർഷം വീതം മാറിമാറി നിലനിൽക്കും.
മാസാ ദിവ്യാഃ സ്മൃതാഃ ഷട്ച ദിവ്യാബ്ദാശ്ചൈവ സപ്ത ഹി
ആറ് ദിവ്യ മാസങ്ങളും ഏഴ് ദിവ്യ വർഷങ്ങളും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
സപ്തര്ഷീണാം തു യൌ പൂര്വൌ ദൃശ്യേതേ ഉത്തരാദിശി
ഏഴ് മഹർഷിമാരിൽ ആദ്യ രണ്ടുപേർ വടക്കേ ദിശയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
തേന സപ്തര്ഷയോ യുക്താ ജ്ഞേയാ വ്യോമ്നി ശതം സമാഃ
അവരോടൊപ്പം, ഏഴ് മഹർഷിമാർ ആകാശത്ത് നൂറ് വർഷം ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.
സപ്തര്ഷയോ ഹ്യഥായുക്താഃ കാലേ പരീക്ഷിതേ ശതമ്
ഏഴ് മഹർഷിമാർ ഇങ്ങനെ ചേർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ കാലം നൂറ് വർഷം ആയിരിക്കും.
ഇമാസ്തദാ തു പ്രകൃതീര്വ്യാപത്സ്യന്തേ പ്രജാ ഭൃശമ്
അപ്പോൾ ഈ സ്വഭാവങ്ങൾ നശിക്കും; ജനങ്ങൾ വലിയ തോതിൽ നശിക്കും.
ശ്രൌതസ്മാര്ത്തേ പ്രശിഥിലേ ധര്മേ വര്ണാശ്രമേ തദാ
വേദവും സ്മാര്ത്തധർമ്മവും വർണ്ണാശ്രമങ്ങളിൽ ദുർബലമായപ്പോൾ,
സംസക്താശ്ച ഭവിഷ്യന്തി ശൂദ്രാഃ സാര്ദ്ധം ദ്വിജാതിഭിഃ
ശൂദ്രന്മാർ ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം കലർന്നുപോകും.
ഉപസ്ഥാസ്യന്തി താന്വിപ്രാംസ്തദാ ദൌര്വൃത്ത്യലിപ്സവഃ
അപ്പോൾ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾക്കായി ഉത്സുകരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവരോട് ചേർന്ന് നടക്കും.
ക്ഷയമേവ ഗമിഷ്യന്തി ക്ഷീണശേഷാ യുഗക്ഷയേ
യുഗത്തിന്റെ അവസാനം ശേഷിച്ചവർക്കും നാശം സംഭവിക്കും.
പ്രതിപന്നഃ കലിയുഗസ്തസ്യ സംഖ്യാം നിബോധത
കലിയുഗം ആരംഭിച്ചു; അതിന്റെ കണക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
ഷഷ്ടിം ചൈവ സഹസ്രാണി വര്ഷാണാം തൂച്യതേ കലിഃ
കലിയുഗം അറുപതിനായിരം വർഷം നീണ്ടുനിൽക്കും എന്നു പറയുന്നു.
നിഃശേഷേ ച തദാ തസ്മിന്കൃതം വൈ പ്രതിപത്സ്യതേ
അവസാനിച്ച ശേഷം, വീണ്ടും കൃതയുഗം വരും.
ഇക്ഷ്വാകോസ്തു സമൃതം ക്ഷത്ത്രം സുമിത്രാന്തം വിവസ്വതഃ
ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ രാജവംശം, സുമിത്രനിൽ അവസാനിക്കുന്നതും, വിവസ്വാനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്.
ഏതേ വിവസ്വതഃ പുത്രാഃ കീര്തിതാഃ കീര്ത്തിവര്ദ്ധനാഃ
വിവസ്വാന്റെ ഈ പുത്രന്മാർ പേരുകേട്ടവരും പ്രശസ്തിയിലധികം വർദ്ധിപ്പിച്ചവരുമാണ്.
ബ്രാഹ്മണാഃ ക്ഷത്ത്രിയാ വൈശ്യഃ ശൂദ്രാശ്ചൈവാത്ര യേ സ്മൃതാഃ
ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിവരെ ഓർമ്മിക്കുന്നു.
ബഹുത്വാന്നാമധേയാനാം പരിസംഖ്യാ കുലേകുലേ
പേരുകളുടെ അധികം മൂലം, ഓരോ കുടുംബത്തിലും എണ്ണിപ്പറയുന്നു.
വൈവസ്വതംഽതരേ ഹ്യസ്മിന്ന നിമിവംശഃ സമാപ്യതേ
വൈവസ്വതമനുവിന്റെ കാലയളവിൽ, നിമിവംശം അവസാനിക്കുന്നു.
തഥാ ഹി കഥയിഷ്യാമി ഗദതോ മേ നിബോധത
ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
മാഹായോഗബലോപേതൌ കലാപഗ്രാമമാസ്ഥിതൌ
മഹായോഗശക്തിയോടെ, അവർ കലാപഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
സുവര്ചാ നാമ പുത്രസ്തു ഇക്ഷ്വാകോസ്തു ഭവിഷ്യതി
ഇക്ഷ്വാകുവിന് സുവർച എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിക്കും.
ദേവാപേശ്ച സപൌലസ്തു ഏലാദിര്ഭവിതാ നൃപഃ
ദേവാപിയും പോളനും കൂടെ, ഏലാദിയും രാജാക്കന്മാർ ആകും.
ഏവം സര്വത്ര വിജ്ഞേയം സംതാനാര്ഥേ തു ലത്രണമ്
ഇങ്ങനെ എല്ലായിടത്തും വംശവൃദ്ധി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.
സപ്തര്ഷിഭിസ്തു തൈഃ സാര്ദ്ധമാദ്യേ ത്രേതായുഗേ പുനഃ
ആഴ്ച സപ്തർഷിമാരോടൊപ്പം ആദ്യത്രേതായുഗത്തിൽ വീണ്ടും സംഭവിക്കും.
ദ്വാപരാംശേന തിഷ്ഠന്തി ക്ഷത്രിയാ ഋഷിഭിഃ സഹ
ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ ഭാഗത്തോടെ, ക്ഷത്രിയർ ഋഷിമാരോടൊപ്പം തുടരുന്നു.
ബീജാര്ഥം തേ ഭവിഷ്യന്തി ബ്രഹ്മക്ഷത്രസ്യ വൈ പുനഃ
വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയ വർഗ്ഗങ്ങൾ നിലനിൽക്കാൻ അവർ വിത്തായി ഉണ്ടാകും.
സപ്തര്ഷയോ നൃപൈഃ സാര്ദ്ധം സംതാനാര്ഥം യുഗേയുഗേ
സപ്തർഷിമാർ രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഓരോ യുഗത്തിലും വംശം നിലനിർത്തുന്നു.