അസാധനാ ഹതസ്വാശ്ച വ്യാധിശോകനിപീഡിതാഃ
ഉപാധികൾ ഇല്ലാതെ, സ്വന്തമായ ശക്തിയും നഷ്ടപ്പെട്ട്, രോഗവും ദുഃഖവും ബാധിച്ചവരായി,
അനാവൃഷ്ടിഹതാശ്ചൈവ പരസ്പരവധേന ച
വർഷം വരാതെയും പരസ്പരം കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്ത്,
ത്യക്ത്വാ പുരാണി ഗ്രാമാംശ്ച ഭവിഷ്യന്തി വനൌകസഃ
പഴയ ഗ്രാമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ കാടുകളിൽ താമസിക്കുന്നവരാകും.
നഷ്ടേ സ്നേഹേ ദുരാപന്നാ ഭ്രഷ്ടസ്നേഹാഃ സുഹൃജ്ജനഃ
സ്നേഹം നഷ്ടപ്പെട്ട്, കഷ്ടതകൾ നിറഞ്ഞപ്പോൾ, സൗഹൃദങ്ങളും ബന്ധങ്ങളും തകർന്നുപോകും.
സരിത്പര്വതസേവിന്യോ ഭവിഷ്യന്തി പ്രജാസ്തദാ
അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ നദികളും പർവ്വതങ്ങളും ചേർന്ന് താമസിക്കും.
അങ്ഗാന്കലിങ്ഗാന്വങ്ഗാംശ്ച കാശ്മീരാന്കാശികോശലാന്
അംഗം, കലിംഗം, വംഗം, കാശ്മീരം, കാശി, കോശലം എന്നിവിടങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾ,
കൃത്സ്നം ഹിമവതഃ പൃഷ്ഠം കൂലം ച ലവണാംഭസഃ
ഹിമാലയത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രദേശവും ഉപ്പുനീരിന്റെ കരകളും,
മൃഗൈര്മീനൈര്വിഹങ്ഗൈശ്ച ശ്വാപദൈശ്ചേക്ഷുഭിസ്തഥാ
കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, മീനുകൾ, പക്ഷികൾ, പുള്ളിപ്പുലികൾ, ഇനിയും ഇനിയും പഞ്ചസാരക്കൊല്ലുകളും അവിടെ ഉണ്ടാകും.
ചീരം പര്ണം ച വിവിധം വല്കലാന്യജിനാനി ച
ചീര, വിവിധ ഇലകൾ, വൃക്ഷത്തുണ്ടുകൾ, മൃഗത്വക്ക് എന്നിവ ധരിക്കുന്നവരും അവിടെ ഉണ്ടാകും.
ബീജാന്നാനി തഥാ നിമ്നേഷ്വീ ഹന്തഃ കാഷ്ഠശങ്കുഭിഃ
അവർ വിത്തും ധാന്യവും കഴിക്കുകയും താഴ്ന്നിടങ്ങളിൽ മരക്കൊല്ലുപയോഗിച്ച് കുഴിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യും.
നദീര്വത്സ്യന്തി തോയാര്ഥേ നൂനമാശ്രിത്യ മാനവാഃ
ജലത്തിനായി മനുഷ്യർ നദിക്കരയിൽ തന്നെ താമസിക്കും.
ബഹുമന്യാഃ പ്രജാഹീനാഃ ശൌചാചാരവിവര്ജിതാഃ
കുറച്ച് പേർ മാത്രം, സദാചാരവും ശുദ്ധിയും ഇല്ലാതെ,
ഹീനാന്ദീനാംസ്തഥാധര്മാന്പ്രജാ സമനുവര്ത്സ്യതി
ജനങ്ങൾ ദുർബലരും ദു:ഖിതരുമായ അധർമ്മികളെ പിന്തുടരും.
ദുര്ബലാ വിഷയഗ്ലാനാ ജരായാ സംപരിപ്ലുതാഃ
ദുർബലരും ഇന്ദ്രിയസുഖത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചവരും വയസ്സുകൊണ്ട് തളർന്നവരുമാകും.
വൃത്ത്യര്ഥമഭിലിപ്സ്യന്തശ്ചരിഷ്യന്തി വസുംധരാമ്
ജീവിക്കാനുള്ള ഉപാധിക്കായി അവർ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കും.
ക്ഷീണേ കലിയുഗേ തസ്മിന്ദിവ്യേ വര്ഷസഹസ്രകേ
കലിയുഗം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, ആ ദിവ്യമായ ആയിരം വർഷക്കാലത്ത്,
സ സംധ്യാംശേ തു നിഃശേഷേ കൃതം വൈ പ്രതിപത്സ്യതേ
ആ സന്ധ്യാവേള പൂർണ്ണമായി കഴിഞ്ഞാൽ, അതു വീണ്ടും ആരംഭിക്കും.
ഏകരാശൌ ഭവിഷ്യന്തി തദാ കൃതയുഗം ഭവേത്
അപ്പോൾ എല്ലാം ഒരേ രാശിയിലാകും; അപ്പോൾ കൃതയുഗം ആരംഭിക്കും.
അതീതാ വര്തമാനാശ്ച തഥൈവാനാഗതാശ്ച യേ
കഴിഞ്ഞവരും ഇപ്പോഴുള്ളവരും വരാനിരിക്കുന്നവരും —
ഏതദ്വര്ഷസഹസ്രം തു ജ്ഞേയം പഞ്ചാശദുത്തരമ്
ഈ കാലഘട്ടം ആയിരത്തി അമ്പത് വർഷം എന്ന് അറിയണം.
അന്തരം ച ശതാന്യഷ്ടൌ ഷട്ത്രിംശച്ച സമാഃ സ്മൃതാഃ
ഇടവേള എൺപതു നൂറ്റി മുപ്പത്താറ് വർഷം എന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഭവിഷ്യൈസ്തത്ര സംഖ്യാതാഃ പുരാണജ്ഞൈഃ ശ്രുതാര്ഷിഭിഃ
അവിടെ, പുരാണജ്ഞന്മാരും ശ്രുതിചെയ്ത ഋഷിമാരും ഈ സംഖ്യകൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
സപ്തവിംശൈഃ ശതൈര്ഭാവ്യാ അന്ധ്രാണാം തേ ഽന്വയാഃ പുനഃ
അവിടെ ആന്ധ്രരുടെ വംശാവലികൾ ഇരുപത്തേഴായിരം വർഷം നിലനിൽക്കും.
സപ്തര്ഷയസ്തു തിഷ്ഠന്തി പര്യായേണ ശതംശതമ്
ഏഴ് മഹർഷിമാർ ഓരോ നൂറ് വർഷം വീതം മാറിമാറി നിലനിൽക്കും.
മാസാ ദിവ്യാഃ സ്മൃതാഃ ഷട്ച ദിവ്യാബ്ദാശ്ചൈവ സപ്ത ഹി
ആറ് ദിവ്യ മാസങ്ങളും ഏഴ് ദിവ്യ വർഷങ്ങളും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
സപ്തര്ഷീണാം തു യൌ പൂര്വൌ ദൃശ്യേതേ ഉത്തരാദിശി
ഏഴ് മഹർഷിമാരിൽ ആദ്യ രണ്ടുപേർ വടക്കേ ദിശയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
തേന സപ്തര്ഷയോ യുക്താ ജ്ഞേയാ വ്യോമ്നി ശതം സമാഃ
അവരോടൊപ്പം, ഏഴ് മഹർഷിമാർ ആകാശത്ത് നൂറ് വർഷം ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.
സപ്തര്ഷയോ ഹ്യഥായുക്താഃ കാലേ പരീക്ഷിതേ ശതമ്
ഏഴ് മഹർഷിമാർ ഇങ്ങനെ ചേർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ കാലം നൂറ് വർഷം ആയിരിക്കും.
ഇമാസ്തദാ തു പ്രകൃതീര്വ്യാപത്സ്യന്തേ പ്രജാ ഭൃശമ്
അപ്പോൾ ഈ സ്വഭാവങ്ങൾ നശിക്കും; ജനങ്ങൾ വലിയ തോതിൽ നശിക്കും.
ശ്രൌതസ്മാര്ത്തേ പ്രശിഥിലേ ധര്മേ വര്ണാശ്രമേ തദാ
വേദവും സ്മാര്ത്തധർമ്മവും വർണ്ണാശ്രമങ്ങളിൽ ദുർബലമായപ്പോൾ,