ദ്വിജോ ഭൂത്വാ ശുഭേ കാലേ ബലിം വൈരോചനം ജഗൌ
ശുഭമായ സമയത്ത് ബ്രാഹ്മണനായി, അദ്ദേഹം വിരോചനപുത്രനായ ബലിയെ സമീപിച്ചു.
ദാതുമര്ഹസി മേ രാജന്വിക്രമാംസ്ത്രീനിതി പ്രഭുഃ
പ്രഭു പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, നീ എനിക്ക് മൂന്നു കാൽവയ്പ്പ് ഭൂമി കൊടുക്കണം.'
വാമനം തം ച വിജ്ഞായ തതോ ഽദാന്മുദിതഃ സ്വയമ്
അവനെ വാമനനെന്നു തിരിച്ചറിയുകയും, സന്തോഷത്തോടെ ബലി അതു തന്നു.
ത്രിഭിഃ ക്രമൈര്വിശ്വമിദം ജഗദാക്രാമത പ്രഭുഃ
മൂന്നു കാൽവയ്പ്പിലൂടെ, പ്രഭു ഈ മുഴുവൻ ലോകവും കടന്നു.
പ്രകാശയന്ദിശഃ സര്വാഃ പ്രദിശശ്ച മഹായശാഃ
മഹത്വമുള്ളവൻ എല്ലാ ദിക്കുകളും ഇടക്കാല ദിക്കുകളും പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
ആസുരീം ശ്രിയമാഹൃത്യ ത്രീംല്ലോകാംശ്ച ജനാര്ദ്ദനഃ
ജനാർദ്ദനൻ അസുരസമ്പത്തും മൂന്ന് ലോകങ്ങളും കൈവശമാക്കി.
നമുചിഃ ശംബരശ്ചൈവ പ്രഹ്രാദശ്ചൈവ വിഷ്ണുനാ
നമുചിയും ശംബരനും പ്രഹ്ലാദനും വിഷ്ണു വധിച്ചു.
മഹാഭൂതാനി ഭൂതാത്മാ സവിശേഷാണി മാധവഃ
മാധവൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവ്, മഹാഭൂതങ്ങളായി അവയുടെ വ്യത്യാസങ്ങളോടുകൂടി രൂപം കൊണ്ടു.
തസ്യ ഗാത്രേ ജഗത്സര്വമാത്മാനമനുപശ്യതി
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ ലോകവും താനെന്നു ഒരാൾ കാണുന്നു.
തദ്വൈ രൂപമുപേന്ദ്രസ്യ ദേവാദാനവമാനവാഃ
ഉപേന്ദ്രന്റെ ആ രൂപം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും കാണുന്നു.
ബലിഃ സിതോ മഹാപാശൈഃ സബന്ധുഃ സസുത്ദൃദ്ഗണഃ
ബലി, ശക്തമായ കയറുകളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്, ബന്ധുക്കളോടും വിശ്വസ്തരായ അനുയായികളോടും കൂടെ ഇരുന്നു.
തതഃ സര്വാമരൈശ്വര്യം ദത്ത്വേന്ദ്രായ മഹാത്മനേ
അതിനുശേഷം, ദേവന്മാരുടെ എല്ലാ അധികാരവും മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രനു നൽകി.
ഏതാസ്തിസ്രഃ സമൃതാസ്തസ്യ ദിവ്യാഃ സംഭൂതയഃ ശുഭാഃ
ഇവ മൂന്നും അവന്റെ ദിവ്യമായ ശുഭമായ അവതാരങ്ങൾ ആയി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ത്രേതായുഗേ തു ദശമേ ദത്താത്രേയോ ബഭൂവ ഹ
തൃതായുഗത്തിന്റെ പത്താം ഭാഗത്ത് ദത്താത്രേയൻ ജനിച്ചു.
പഞ്ചമഃ പഞ്ചദശ്യാം തു ത്രേതായാം സംബഭൂവ ഹ
അഞ്ചാംതും പതിനഞ്ചാംതും തൃതായുഗങ്ങളിൽ അവൻ അവതരിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു.
ഏകോനവിംശയാം ത്രേതായാം സര്വക്ഷത്രാന്തകൃദ്വിഭുഃ
പത്തൊമ്പതാം തൃതായുഗത്തിൽ, എല്ലാ ക്ഷത്രിയരെയും സംഹരിച്ച ഭഗവാൻ അവതരിച്ചു.
ചതുര്വിംശേ യുഗേ രാമോ വസിഷ്ഠേന പുരോധസാ
നാല്പത്തിയൊന്നാം യുഗത്തിൽ, വസിഷ്ഠൻ പുരോഹിതനായ രാമൻ അവതരിച്ചു.
അഷ്ടമോ ദ്വാപരേ വിഷ്ണുരഷ്ടാവിംശേ പരാശരാത്
എട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിലും ഇരുപത്തിയെട്ടാംതിലും, പരാശരനിൽ നിന്നുമാണ് വിഷ്ണു അവതരിച്ചത്.
തഥൈവ നവമേ വിഷ്ണുരദിത്യാഃ കശ്യപാത്മജഃ
അതു പോലെ ഒൻപതാംതിലും, കശ്യപനും അതിതിയും ജനിച്ച വിഷ്ണു അവതരിച്ചു.
അപ്രമേയോ നിയോഗശ്ച യതകാമവരോ വശീ
അവൻ അളക്കാനാകാത്തവൻ, ആജ്ഞാപകൻ, ഇഷ്ടവർഗങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവൻ.
ന പ്രമാതും മഹാബാഹും ശക്യോ ഽസൌ മധുസൂദനഃ
മധുസൂദനൻ, മഹാബാഹു, അളക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ്.
അഷ്ടാവിംശതികേ തദ്വദ്ദ്വാപരസ്യാഥ സംക്ഷയേ
അതു പോലെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗം അവസാനിക്കുമ്പോഴും,
മാഹയന്സര്വഭൂതാനി യോഗാത്മാ യോഗമായയാ
യോഗാത്മാവായ അവൻ യോഗമായയാൽ എല്ലാ ജീവികളെയും മോഹിപ്പിച്ചു.
പ്രവിഷ്ടോ മാനുഷീം യോനിം പ്രച്ഛന്നശ്ചരതേ മഹീമ്
അവൻ മനുഷ്യയോണിയിൽ പ്രവേശിച്ച്, മറവിൽ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യത്ര കംസം ച ശാല്വം ച ദ്വിവിദം ച മഹാസുരമ്
അവിടെ കംസനും ശാൽവനും മഹാശക്തിയുള്ള ദ്വിവിദനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാഗം കുവലയാപീഡം മല്ലം രാജഗൃഹാധിപമ്
അവിടെ കുവലയാപീഡ എന്ന പാമ്പും, മല്ലനും, രാജഗൃഹയുടെ അധിപനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഛിന്നം ബാഹുസഹസ്രം ച ബാണസ്യാദ്ഭുതകര്മണാ
അദ്ഭുതമായ പ്രവർത്തികളുള്ള ബാണന്റെ ആയിരം കൈകളും അകറ്റപ്പെട്ടു.
ഹൃതാനി ച മഹീപാനാം സര്വരത്നാനി തേജസാ
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും രത്നങ്ങൾ അവന്റെ തേജസ്സാൽ എടുത്തു.
ഏതേ ലോകഹിതാര്ഥായ പ്രാദുര്ഭാവാ മഹാത്മനഃ
ലോകക്ഷേമത്തിനായി ഈ മഹാത്മാവിന്റെ അവതാരങ്ങൾ സംഭവിച്ചു.
കല്കിര്വിഷ്ണുയശാ നാമ പാരാശര്യഃ പ്രതാപവാന്
വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം നേടിയ, പരാശരന്റെ ശക്തനായ പുത്രൻ ആയ കല്കി ജനിച്ചു.