ഭക്താനര്ഹസി നസ്ത്രാതും ജ്ഞാത്വാ ദീര്ഘേണ ചക്ഷുഷാ
നിന്റെ ദീര്ഘദൃഷ്ടിയാല് നമ്മുടെ ഭക്തന്മാരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും, നീ അവരെ രക്ഷിക്കരുത്.
അപധ്യാതാസ്ത്വയാ ഹ്യദ്യ പ്രവേക്ഷ്യാമോരസാതലമ്
ഇന്ന് നീ അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ഞാന് ഇപ്പോള് പാതാളത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഏവം ശുക്രോ ഽനുനീതഃ സംസ്തതഃ കോപം ന്യവര്ത്തയത്
ഇങ്ങനെ ശുക്രന് ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, ക്രമമായി തന്റെ കോപം വിട്ടുവിട്ടു.
അവശ്യംഭാവീഹ്യര്ഥോ ഽയം പ്രാപ്തോ വോ മയി ജാഗ്രതി
ഈ സംഭവമൊക്കെ സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; ഞാന് ജാഗരൂകനായിരിക്കുമ്പോള് തന്നെ നിങ്ങള്ക്ക് ഇതു സംഭവിച്ചു.
സംജ്ഞാ പ്രനഷ്ടാ യാ ചേയം കാമം താം പ്രതിലപ്സ്യഥ
നഷ്ടമായിരുന്ന ബോധം നിങ്ങള്ക്ക് ആവശ്യമുള്ളപ്പോള് വീണ്ടും ലഭിക്കും.
മത്പ്രസാദാച്ച യുഷ്മാഭിര്ഭുക്തം ത്രൈലോക്യമൂര്ജ്ജിതമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് നിങ്ങള് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ശക്തി അനുഭവിച്ചു.
താവന്തമേവ കാലം വൈ ബ്രഹ്മാ രാജ്യമഭാഷത
ബ്രഹ്മാവ് ആ ആധിപത്യം അത്രത്തോളം കാലം മാത്രമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ലോകാനാമീശ്വരോ ഭാവീ പൌത്രസ്തവ പുനര്ബലിഃ
ഭാവിയില് നിന്റെ മകനായ ബാലി വീണ്ടും ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയാകും.
തഥാഹൃതേഷു ലോകേഷു ന ശോകോ ന കിലാഭവത്
ഇങ്ങനെ ലോകങ്ങള് എടുത്തു പോയപ്പോള് ദുഃഖം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.
തസ്മാദജേന പ്രീതേന ദത്തം സാവര്ണികേ ഽന്തരേ
അതിനാല് സന്തുഷ്ടനായ അജന് സാവര്ണിമന്വന്തരത്തില് ലോകങ്ങള് നല്കി.
തസ്മാദദൃശ്യോ ഭൂതാനാം കാലാകാങ്ക്ഷീ സ തിഷ്ഠതി
അതുകൊണ്ട്, അവന് സമയത്തിനായി കാത്ത്, ജീവികള്ക്കു അദൃശ്യനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
തസ്മാന്നിരുത്സുകസ്ത്വം വൈ പര്യായം സഹസാകുലഃ
അതിനാല് നീ വിഷമിക്കേണ്ട; ഇപ്പോള് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും, അവസരം വരും.
ബ്രഹ്മണാ പ്രതിഷിദ്ധോ ഽസ്മി ഭവിഷ്യം ജാനതാ പ്രഭോ
ഭാവി അറിയുന്ന ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിര്ദ്ദേശപ്രകാരം ഞാന് തടയപ്പെട്ടു.
ദൈവതൈഃ സഹ സംരബ്ധാന്സര്വാന്വോ ധാരയിഷ്യതഃ
ദേവതകളോടൊപ്പം കോപിതരാകുന്ന എല്ലാവരെയും നീ സംരക്ഷിക്കും.
തതസ്താഭ്യാം യയുഃ സാര്ദ്ധം പ്രഹ്ലാദപ്രമുഖാസ്തദാ
അതിനുശേഷം, ആ ഇരുവരോടൊപ്പം പ്രഹ്ലാദനും മറ്റുള്ളവരും അന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
സഹസാ ശംസമാനാസ്തേ ജയം കാവ്യേന ഭാഷിതമ്
അവരൊക്കെ പെട്ടെന്ന് കവി പറഞ്ഞ വാക്കുകളില് ജയഘോഷം ഉച്ചരിച്ചു.
അഥ ദേവാസുരാന്ദൃഷ്ട്വാ സംഗ്രാമേ സമുപസ്ഥിതാന്
അപ്പോള് ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും യുദ്ധത്തിനായി ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
അജയന്താസുരാ ദേവാന്നഗ്രാ ദേവാ അമന്ത്രയന്
അസുരന്മാര് ദേവന്മാരെ ജയിച്ചു; ദേവന്മാര് തമ്മില് ആലോചനയൊന്നും നടത്തിയില്ല.
തസ്മാദ്യജ്ഞം സമുദ്ദിശ്യ കാര്യം ചാത്മഹിതം ച യത്
അതിനാല് യജ്ഞവും സ്വയം പ്രയോജനപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളും ചെയ്യണം.
അഥോപാമന്ന്രയന്ദേവാഃ ശണ്ഡാമകാരൈ തു താവുഭൌ
അപ്പോള് ദേവന്മാര് ഒരുമിച്ചുകൂടി, ശണ്ഡരൂപത്തില് ഇരുവരെയും സമ്മതിപ്പിച്ചു.
യജ്ഞേ ചാഹൂയ തൌ പ്രോക്തൌ ത്യജന്താമസുരാ ദ്വിജൌ
യജ്ഞത്തില് അവരെ വിളിച്ചു, ആ രണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് അസുരന്മാരെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ഏവം തത്യജതുസ്തൌ തു ഷണ്ഡാമകാരൈ തദാ സുരാന്
അങ്ങനെ, അന്ന് ആ ശണ്ഡരൂപത്തിലുള്ള ഇരുവരും ദേവന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
ദേവാസുരാന്പരാഭാവ്യ ശണ്ഡാമര്കാവുപാഗമന്
ദേവന്മാര് അസുരന്മാരെ ജയിച്ചശേഷം, ശണ്ഡരൂപത്തിലുള്ള ആ ജോഡിയിലേയ്ക്ക് സമീപിച്ചു.
ബാധ്യമാനാസ്തദാ ദേവൈര്വിവിശുസ്തേ രസാതലമ്
അന്ന് ദേവന്മാര് അവരെ ബലമായി തള്ളിയതോടെ, അവര് പാതാളത്തിലേക്ക് കടന്നു.
തതഃ പ്രഭൃതി ശാപേന ഭൃഗുനൈമിത്തികേന ച
അന്ന് മുതലാണ് ശാപവും ഭൃഗുവിന്റെ ഇടപെടലും ഉണ്ടായത്.
കര്തും ധര്മവ്യവസ്ഥാന മധര്മസ്യ പ്രണാശനമ്
ധര്മ്മം സ്ഥാപിക്കുകയും അധര്മ്മം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു.
മനുഷ്യവധ്യാംസ്താന്സര്വാന്ബ്രഹ്മാ വ്യാഹരത പ്രഭുഃ
ബ്രഹ്മാവ് അവരെല്ലാം മനുഷ്യര്ക്ക് കൊല്ലാവുന്നവരായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
യജ്ഞം പ്രവര്ത്തയാമാസ വൈന്യോ വൈവസ്വതേ ഽന്തരേ
വൈന്യനും വൈവസ്വതനും ഇടയ്ക്ക് യജ്ഞം ആരംഭിച്ചു.
ചതുര്ഥ്യാം തു യുഗാഖ്യായാമാപന്നേഷു സുരേഷ്വഥ
നാല്പതിയുഗം എന്ന കാലഘട്ടത്തില് ദേവന്മാര് വീണുപോയപ്പോള്,
ദ്വിതീയോ നരസിംഹോ ഽഭൂദ്രൌദ്രഃ സുതപുരസ്സരഃ
രൗദ്രസ്വഭാവമുള്ള, പുത്രനോടൊപ്പം വന്ന രണ്ടാം അവതാരം നരസിംഹനായിരുന്നു.