സംപ്രമൂഢാഃ സ്ഥിതാഃ സര്വേ പ്രാപദ്യന്ത ന കിഞ്ചന
എല്ലാവരും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ നിന്നു, ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല.
ആചാര്യോ യോ ഹ്യയം കാവ്യോ ദേവായാര്യോ ഽയമങ്ഗിരാഃ
ഈ കാവ്യൻ ദേവന്മാരുടെ ആചാര്യനും, ഈ ആംഗിരസൻ ദേവന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ്.
ഏവമുക്തേ തു തേ സര്വേ താവുഭൌ സമവേക്ഷ്യ ച
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ അവരൊക്കെയും ആ ഇരുവരെയും നോക്കി.
ബൃഹസ്പതിരുവാചൈനാമം ഭ്രാതോ ഽയമങ്ഗിരാഃ
ബ്രഹസ്പതി പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ എന്റെ സഹോദരൻ അങ്കിരാസാണ്.'
സംമോഹയതി രൂപേണ മാമകേനൈഷ വോ ഽസുരാഃ
ഇവൻ തന്റെ രൂപംകൊണ്ട് എന്നെ കുഴപ്പിക്കുന്നു; അസുരന്മാരേ, നിങ്ങളെയും ഇവൻ വഞ്ചിക്കുന്നു.'
അയം നോ ദശവര്ഷാണി സതതം ശാസ്തി വൈ പ്രഭുഃ
ഈ പ്രഭു പത്ത് വർഷം മുഴുവൻ ഞങ്ങളെയും അനന്തരം ഭരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തതസ്തേദാനവാഃ സര്വേ പ്രണിപത്യാഭിവാദ്യ ച
അപ്പോൾ എല്ലാ ദാനവന്മാരും വന്ദനം ചെയ്ത് നമസ്കരിച്ചു.
ഊചുസ്തമസുരാഃ സര്വേ ക്രുദ്ധാഃ സംരക്തലോചനാഃ
അസുരന്മാർ എല്ലാവരും കോപത്തോടെ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഭാര്ഗവോ ഽഗിരസോ വായം ഭവത്വേഷൈവ നോ ഗുരുഃ
ഭാർഗവൻ ആകട്ടെ അങ്കിരസോ ആകട്ടെ, ഇവൻ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവാകട്ടെ.
ഏവമുക്ത്വാ സുരാഃ സര്വേ പ്രാപദ്യന്ത ബൃഹസ്പതിമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാ ദേവന്മാരും ബ്രഹസ്പതിയെ സമീപിച്ചു.
ചുകോപ ഭാര്ഗവസ്തേ ഷാമവലേപേന വൈ തദാ
അപ്പോൾ ഭാർഗവൻ അവരുടെ അഹങ്കാരത്തെ കണ്ടു കോപിച്ചു.
തസ്മാത്പ്രണഷ്ടസംജ്ഞാ വൈ പരാഭവമവാപ്സ്യഥ
അതുകൊണ്ട്, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് നിങ്ങൾ പരാജയപ്പെടും.
ശപ്താംസ്താനസുരാഞ്ജ്ഞാത്വാ കാവ്യേന തു ബൃഹസ്പതിഃ
കാവ്യൻ അസുരന്മാരെ ശപിച്ചതറിഞ്ഞ് ബ്രഹസ്പതി
ബുദ്ധ്വാസുരാംസ്തദാ ബ്രഷ്ടാന്കൃതാര്ഥോംഽതര്ദ്ധിമാഗമത്
അസുരന്മാർ വീണുപോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയ ബ്രഹസ്പതി സമൃദ്ധി വീണ്ടും നേടി.
അഹോ ധിഗ്വഞ്ചിതാഃ സ്നേഹാത്പരസ്പരമഥാബ്രുവന്
അയ്യോ! ദുഃഖം! സ്നേഹത്തിൽ വഞ്ചിതരായി അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു.
ദഗ്ധാശ്ചൈവോപധായോഗാത്സ്വേസ്വേ കാര്യേ തു മായയാ
വഞ്ചനയുടെ വഴി ഉപയോഗിച്ച് ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ മായയാൽ ദഹിച്ചുപോയി.
പ്രഹ്ലാദമഗ്രതഃ കൃത്വാ കാവ്യസ്യാനുഗമം പുനഃ
പ്രഹ്ലാദനെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവർ വീണ്ടും കാവ്യനെ പിന്തുടർന്നു.
താനാഗതാന്പുനര്ദൃഷ്ട്വാ കാവ്യോ യാജ്യാനുവാച ഹ
അവർ വീണ്ടും വരുന്നത് കണ്ട കാവ്യൻ യാജികന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
തതസ്തേനാവലേപേന ഗതാ യൂയം പരാഭവമ്
അഹങ്കാരത്തിന്റെ കാരണമാണ് നിങ്ങൾ പരാജയത്തിലേക്ക് പോയത്.
സ്വാന്യാജ്യാന്ഭജമാനാംശ്ച ഭക്താംശ്ചൈവ വിശേഷതഃ
സ്വന്തം യാജികന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവരും, പ്രത്യേകിച്ച് ഭക്തിയുള്ളവരും,
ഭക്താനര്ഹസി നസ്ത്രാതും ജ്ഞാത്വാ ദീര്ഘേണ ചക്ഷുഷാ
നിന്റെ ദീര്ഘദൃഷ്ടിയാല് നമ്മുടെ ഭക്തന്മാരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും, നീ അവരെ രക്ഷിക്കരുത്.
അപധ്യാതാസ്ത്വയാ ഹ്യദ്യ പ്രവേക്ഷ്യാമോരസാതലമ്
ഇന്ന് നീ അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ഞാന് ഇപ്പോള് പാതാളത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഏവം ശുക്രോ ഽനുനീതഃ സംസ്തതഃ കോപം ന്യവര്ത്തയത്
ഇങ്ങനെ ശുക്രന് ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, ക്രമമായി തന്റെ കോപം വിട്ടുവിട്ടു.
അവശ്യംഭാവീഹ്യര്ഥോ ഽയം പ്രാപ്തോ വോ മയി ജാഗ്രതി
ഈ സംഭവമൊക്കെ സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; ഞാന് ജാഗരൂകനായിരിക്കുമ്പോള് തന്നെ നിങ്ങള്ക്ക് ഇതു സംഭവിച്ചു.
സംജ്ഞാ പ്രനഷ്ടാ യാ ചേയം കാമം താം പ്രതിലപ്സ്യഥ
നഷ്ടമായിരുന്ന ബോധം നിങ്ങള്ക്ക് ആവശ്യമുള്ളപ്പോള് വീണ്ടും ലഭിക്കും.
മത്പ്രസാദാച്ച യുഷ്മാഭിര്ഭുക്തം ത്രൈലോക്യമൂര്ജ്ജിതമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താല് നിങ്ങള് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ശക്തി അനുഭവിച്ചു.
താവന്തമേവ കാലം വൈ ബ്രഹ്മാ രാജ്യമഭാഷത
ബ്രഹ്മാവ് ആ ആധിപത്യം അത്രത്തോളം കാലം മാത്രമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ലോകാനാമീശ്വരോ ഭാവീ പൌത്രസ്തവ പുനര്ബലിഃ
ഭാവിയില് നിന്റെ മകനായ ബാലി വീണ്ടും ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയാകും.
തഥാഹൃതേഷു ലോകേഷു ന ശോകോ ന കിലാഭവത്
ഇങ്ങനെ ലോകങ്ങള് എടുത്തു പോയപ്പോള് ദുഃഖം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.
തസ്മാദജേന പ്രീതേന ദത്തം സാവര്ണികേ ഽന്തരേ
അതിനാല് സന്തുഷ്ടനായ അജന് സാവര്ണിമന്വന്തരത്തില് ലോകങ്ങള് നല്കി.