തേഷാം ദ്വീപനിമിത്തം വൈ സംഗ്രാമാ ബഹവോ ഽഭവേന്
ദ്വീപുകൾക്കായി അവരിൽ അനേകം യുദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടായി.
നാമതസ്തു സമാസേന ശൃണുധ്വം താന്വിവക്ഷതഃ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവയുടെ പേരുകൾ ചുരുക്കത്തിൽ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
തൃതീയഃ സ തു വാരാഹശ്ചതുര്ഥോ ഽമൃതമന്ഥനഃ
മൂന്നാമത്തേത് വാരാഹം, നാലാമത്തേത് അമൃതമഥനം.
ഷഷ്ഠോ ഹ്യാഡീബകസ്തേഷാം സപ്തമസ്ത്രൈപുരഃ സ്മൃതഃ
ആറാമത്തേത് ആഡീബക യുദ്ധം, ഏഴാമത്തേത് ത്രൈപുര യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
വാര്ത്രശ്ച ദശമോ ഘോരസ്തതോ ഹാലാഹലഃ സ്മൃതഃ
പത്താമത്തേത് വാര്ത്ര എന്ന ഭയങ്കര യുദ്ധം; അതിനുശേഷം ഹാലാഹലവും ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ഹിരണ്യകശിപുര്ദൈത്യോ നരസിംഹേന സൂദിതഃ
ഹിരണ്യകശിപു എന്ന അസുരൻ നരസിംഹൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഹിരണ്യാക്ഷോ ഹതോ ദ്വന്ദ്വേ പ്രതിവാദേ ച ദൈവതേ
ഹിരണ്യാക്ഷൻ ദേവനോടുള്ള ഏകാന്തയുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ദംഷ്ട്രയാ തു വരാഹേണ സ ദൈത്യസ്തു ദ്വിധാകൃതഃ
വാരാഹാവതാരത്തിന്റെ പല്ലുകൊണ്ട് ആ അസുരൻ രണ്ടായി ചിരിഞ്ഞു.
വിരോചനസ്തു പ്രാഹ്ലാദിര്നിത്യമിന്ദ്രവധോദ്യതഃ
പ്രഹ്ലാദന്റെ മകനായ വിരോചനൻ എപ്പോഴും ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഭവാദവധ്യതാം പ്രാപ്യ വിശേഷാസ്ത്രാദിഭിസ്തു യഃ
നിനക്കു നിന്നിൽ നിന്നു ലഭിച്ച പ്രത്യേക ആയുധങ്ങളാലും മറ്റും അവൻ അജയ്യനായി.
അശക്നുവത്സു ദേവേഷു പരം സോഢുമദൈവതമ്
ദേവന്മാർക്ക് ദൈത്യരുടെ ശക്തി സഹിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നപ്പോൾ,
അഥ ദൈത്യാഃ സുരാശ്ചൈവ രാക്ഷസാസ്ത്വന്ധകാരികേ
അപ്പോൾ ദൈത്യരും ദേവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും അന്ധകന്മാരും,
സവൃത്രാന്ദാനവാംശ്ചൈവ സംഗതാന്കൃത്സ്നശശ്ച താന്
വൃത്രന്മാരും ദാനവന്മാരും കൂടി എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേരുകയും ചെയ്തു.
ഹതോ ധ്വജേ മഹേന്ദ്രേണ മയാഛത്രശ്ച യോഗവിത്
അവരെ മഹേന്ദ്രനും യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മായാഛത്രനും യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു.
ദൈത്യാംശ്ച ദാനവാംശ്ചൈവ സംഹതാന്കൃത്സ്നശശ്ച താന്
കൂടിച്ചേർന്നിരുന്ന എല്ലാ ദൈത്യരും ദാനവരും,
രജിഃ കോലാഹലേ സര്വാന്ദൈത്യാന്പരിവൃതോ ഽജയത്
കൊലാഹലത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്ന രാജി അവരെല്ലാം ജയിച്ചു.
ഏതേ ദേവാസുരാ വൃത്താഃ സംഗ്രാമാ ദ്വാദശൈവ തു
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ പന്ത്രണ്ട് യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നു.
ഹിരണ്യകശിപൂ രാജാ വര്ഷാണാമര്ബുദം ബഭൌ
ഹിരണ്യകശിപു രാജാവ് പത്തു ആയിരം വർഷം ഭാസുരനായി വാഴ്ത്തു.
അശീതിശ്ച സഹസ്രാണി ത്രൈലോക്യസ്യേശ്വരോ ഽഭവത്
അവൻ എൺപതിനായിരം വർഷം മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായി.
ഷഷ്ടിശ്ചൈവ സഹസ്രാണി ത്രിംശച്ച നിയുതാനി ച
അത് കൂടാതെ അറുപതിനായിരവും മുപ്പത് നിയുതവും വർഷങ്ങൾ കൂടി.
പ്രഹ്ലാദോ നിര്ജിതോ ഽഭൂച്ച താവത്കാലം സഹാസുരൈഃ
പ്രഹ്ലാദനും അസുരന്മാരും ആ കാലം മുഴുവൻ പരാജിതരായി.
ദൈത്യസംസ്ഥമിദം സര്വമാസീദ്ദശയുഗം കില
ഇത് എല്ലാം പത്ത് യുഗം ദൈത്യരുടെ അധീനതയിൽ തുടരുകയായിരുന്നു.
ത്രൈലോക്യമിദമവ്യഗ്രം മഹേന്ദ്രോ ഹ്യഭ്യയാദ്ബലേഃ
പിന്നീട് മഹേന്ദ്രൻ ബലിയിൽ നിന്ന് മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിർവ്യഗ്രമായി തിരിച്ചു നേടി.
പര്യായേണൈവ സംപ്രാപ്തം ത്രൈലോക്യം പാകശാസനമ്
ശേഷം മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ആധിപത്യം പാകശാസനനിൽ എത്തി.
യജ്ഞേ ദേവാനഥ ഗതേ കാവ്യം തേ ഹ്യസുരാം ബ്രുവന്
യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ വിട്ടുപോയപ്പോൾ അസുരന്മാർ കാവ്യനോടു പറഞ്ഞു:
സ്ഥാതും ന ശക്രുമോ ഹ്യദ്യ പ്രവിശാമ രസാതലമ്
ഇന്ന് നമുക്ക് നില്ക്കാൻ കഴിയില്ല; നാം രസാതലത്തിൽ പ്രവേശിക്കാം.
മാഭൈഷ്ട ധാരയിഷ്യാമി തേജസാ സ്വേന വഃ സുരാഃ
ഭയപ്പെടേണ്ട, ദേവന്മാരേ; എന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും.
കൃത്സ്നാനി ഹ്യപി തിഷ്ഠന്തു പാപസ്തേഷാം സുരേഷു വൈ
അവരിൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും നിലനിൽക്കട്ടെ, അവ ദേവന്മാരിൽ തന്നെ തുടരട്ടെ.
തതോ ദേവാസുരാന്ദൃഷ്ട്വാ ധൃതാന്കാവ്യേന ധീമതാ
അപ്പോൾ, കാവ്യൻ എന്ന ബുദ്ധിമാനാൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടു,
ഏഷ കാവ്യ ഇദം സര്വം വ്യാവര്ത്തയതി നോ ബലാത്
ഈ കാവ്യൻ ബലപ്രയോഗത്തോടെ ഇതെല്ലാം നമ്മിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു.