തതോ ഽബ്രവീത്പുനര്ബ്രഹ്മാ കുമാരം നീലലോഹിതമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും നീലലോഹിതനെന്ന ബാലനോടു സംസാരിച്ചു.
തസ്യ ഭൂമിസ്തൃതീയസ്യ തനുര്നാമ്നാ ഭവത്ത്വിയമ്
നിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രൂപം ഭൂമി തന്നെയാണ്; അതാണ് ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
വിവേശ തത്തദാ ഭൂമിം യസ്മാത്സാ ശര്വ ഉച്യതേ
അവൻ അപ്പോൾ ആ ഭൂമിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ശർവൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ന ച്ഛായായാം തഥാ മാര്ഗേ സ്വച്ഛായായാം ന മേഹയേത്
ഛായയിൽ, വഴിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം നിഴലിൽ ഒരിക്കലും ശൗചം നടത്തരുത്.
ഏവം യോ വര്തതേ ഭൂമൌ ശര്വസ്തം ന ഹിനസ്തി വൈ
ഭൂമിയിൽ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നവനെ ശർവൻ ഒരിക്കലും ദോഷം ചെയ്യില്ല.
ഈശാനേതി ചതുര്ഥ തേ നാമ പ്രോക്തം മയേഹ യത്
നിന്റെ നാലാമത്തെ പേര് ഈിടത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഈശാനൻ ആണു.
ഇത്യുക്തേ യച്ഛരീരസ്ഥം പഞ്ചധാ പ്രാണസംജ്ഞിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ പ്രാണൻ എന്ന പേരിൽ അഞ്ചായി വിഭജിച്ചു.
തസ്മാന്നൈനം പരിവദേത്പ്രവാന്തം വായുമീശ്വരമ്
അതുകൊണ്ട്, പ്രാണൻ എന്ന ഈ കാറ്റിനെ, സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈശ്വരനെ, അപമാനിക്കരുത്.
ഏവം യുക്തം മഹേശാനോ നൈവ ദേവോ ഹിനസ്തി തമ്
ഇങ്ങനെ അനുസരിച്ച് പെരുമാറുന്നവനെ മഹേശ്വരൻ ദോഷം ചെയ്യില്ല.
നാമ യദ്വൈ പശുപതിരിത്യുക്തം പഞ്ചമം മയാ
ഞാൻ പറഞ്ഞ അഞ്ചാമത്തെ പേര് പശുപതി എന്നതാണു.
ഇത്യുക്തേ യച്ഛരീരസ്ഥം തേജസ്തസ്യോഷ്ണസംജ്ഞിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഉഷ്ണം എന്ന പേരിൽ അഗ്നി ഉദിച്ചുവന്നു.
യസ്മാദഗ്നിഃ പശുശ്ചാസീദ്യസ്മാത്പാതി പശൂംശ്ച സഃ
അഗ്നി പശുവായി മാറിയതുകൊണ്ടും, അവൻ പശുക്കളെ കാത്തതുകൊണ്ടും,
തസ്മാദമേദ്യം ന ദഹേന്ന ച പാദൌ പ്രതാപയേത്
അതിനാൽ പൂജയ്ക്ക് യോഗ്യമല്ലാത്തതെന്തും കത്തിക്കരുത്; കാലുകൾ ചൂടാക്കുകയും ചെയ്യരുത്.
നൈനം പശുപതിര്ദേവ ഏവം യുക്തം ഹിനസ്തി വൈ
ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നവനെ ദൈവമായ പശുപതി ദോഷം ചെയ്യില്ല.
ഷഷ്ടം നാമ മയാ പ്രോക്തം തവ ഭീമേതി യത്പ്രഭോ
ഞാൻ പറഞ്ഞ ആറാമത്തെ പേര് ഭീമൻ ആണു, പ്രഭോ.
ഇത്യുക്തേ സുഷിരം തസ്യ ശരീരസ്ഥമഭൂച്ച യത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പൊക്കിള് ഉണ്ടായി.
യദാകാശേ സ്മൃതോ ദേവസ്തസ്മാന്നാ സംവൃതഃ ക്വചിത്
ദൈവം ആകാശത്തിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ്, അവൻ എവിടെയും ഒരിക്കലും അടഞ്ഞുപോകാറില്ല.
മൈഥുനം വാപി ന ചരേദുച്ഛിഷ്ടാനി ച നോത്ക്ഷിപേത്
മൈഥുനം ചെയ്യരുത്; ഉച്ചിഷ്ടങ്ങൾ എവിടെയും എറിഞ്ഞിടരുത്.
തതോ ഽബ്രവീത്പുനര്ബ്രഹ്മാ തം ദേവം സബലം പ്രഭുമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവു വീണ്ടും ആ ദൈവത്തോടും അവന്റെ വലിയ ശക്തിയോടും ചേർന്ന് സംസാരിച്ചു.
തസ്യ നാമ്നസ്തനുസ്തുഭ്യം ദ്വിജോ ഭവതി ദീക്ഷിതഃ
ആ നാമത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായി ദ്വിജൻ ദീക്ഷയേറ്റാൽ മാറുന്നു.
വിവേശ ദീക്ഷിതം തദ്വൈ ബ്രാഹ്മണം സോമയാജിനമ്
അവൻ ദീക്ഷയേറ്റ ബ്രാഹ്മണനിൽ, സോമയാഗം ചെയ്യുന്നവനിൽ, ദൈവം പ്രവേശിച്ചു.
തസ്മാന്നേമം പരിവദേന്നാശ്ലീലം ചാസ്യ കീര്ത്തയേത്
അതിനാൽ അവനെ കുറിച്ച് ആരും ദോഷം പറയരുത്, അവനെ കുറിച്ച് അനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ പറയരുത്.
ഏവം യുക്താന് ദ്വിജാനുഗ്രോ ദേവസ്താന്ന ഹിനസ്തി വൈ
ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരെ ദൈവം ഒരിക്കലും ദോഷം ചെയ്യില്ല.
അഷ്ടമം നാമ യത് പ്രോക്തം മഹാദേവേതി തേ മയാ
എനിക്ക് നിന്നോട് പറഞ്ഞ എട്ടാമത്തെ നാമം 'മഹാദേവൻ' ആണു.
ഇത്യുക്തേ യന്മന സ്തസ്യ സംകല്പകമഭൂത്പ്രഭോഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ പ്രഭുവിന്റെ മനസ്സ് ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
തസ്മാദ്വിഭാവ്യതേ ഹ്യേഷ മഹാദേവസ്തു ചന്ദ്രമാഃ
അതിനാൽ മഹാദേവൻ തന്നെയാണ് ചന്ദ്രൻ എന്നു മനസ്സിലാക്കണം.
മഹാദേവഃ സ്മൃതഃ സോമസ്തസ്യാത്മാ ഹ്യൌഷധീഗണഃ
മഹാദേവൻ സോമനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ഔഷധികളുടെ കൂട്ടം തന്നെയാണ് അവന്റെ ആത്മാവ്.
ന ഹന്തി തം മഹാദേവോ യ ഏവം വേദ തം പ്രഭുമ്
മഹാദേവനെ ഈ വിധത്തിൽ പ്രഭുവായി അറിയുന്നവനെ മഹാദേവൻ ദോഷം ചെയ്യില്ല.
ഏകരാത്രൌ സമേയാതാം സൂര്യാ ചന്ദ്രമസാവുഭൌ
ഒരു രാത്രിയിൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഒരുമിച്ച് എത്തുന്നു.
രുദ്രാവിഷ്ടം സര്വമിദം തനുഭിര്ന്നാമഭിശ്ച ഹ
ഈ ലോകം മുഴുവൻ രുദ്രന്റെ രൂപങ്ങളിലും നാമങ്ങളിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.