ദദൌ ഹൃഷ്ടമനാസ്തുഷ്ടസ്തം മണിം ബഭ്രവേ പുനഃ
ആനന്ദവും തൃപ്തിയും ഉള്ള മനസ്സോടെ, അവൻ വീണ്ടും ആ രത്നം ബഭ്രുവിന് തിരികെ നൽകി.
ആബധ്യ ഗാന്ദിനീപുത്രോ വിരരാജാംശുമാനിവ
ഗാന്ദിനിയുടെ മകൻ അതു ധരിച്ച്, പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
വേദ മിഥ്യാഭിശപ്തിം സ ന ലഭേത കഥഞ്ചന
അവൻ അറിയുന്നു, വ്യാജ ശാപം ഒരിക്കലും ഫലിക്കില്ലെന്ന്.
സത്യവാന്സത്യസംപന്നഃ സത്യകസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
അവൻ സത്യവാനാണ്, സത്യത്തിൽ സമ്പന്നനാണ്, അവന്റെ മകനും സത്യവാനാണ്.
ഭൂതേര്യുഗന്ധരഃ പുത്ര ഇതി ഭൌത്യഃ പ്രകീര്ത്തിതഃ
ഭൂതിയുടെ മകനാണ് യുഗന്ധരൻ; അതുകൊണ്ട് അവനെ ഭൗത്യൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ജജ്ഞാതേ തനയൌ വൃഷ്ണേഃ ശ്വഫല്കശ്ചിത്രകശ്ച യഃ
വൃഷ്ണിക്ക് ജനിച്ച രണ്ടു മക്കൾ ശ്വഫൽക്കനും ചിത്രകനുമാണ്.
നാസ്തി വ്യാധിഭയം തത്ര ന ചാവൃഷ്ടിഭയം തഥാ
അവിടെ രോഗഭയവും വരൾച്ചയുടെ ഭയവും ഇല്ല.
ത്രീണി വര്ഷാണി വിഷയേ നാവര്ഷത്പാകശാസനഃ
ആ പ്രദേശത്ത് മൂന്നു വർഷം മഴവില്ലായിരുന്നു.
ശ്വഫല്കപരിവാസേന പ്രാവര്ഷത്പാകശാസനഃ
ശ്വഫൽക്കന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മഴവൃക്ഷൻ മഴ പെയ്യിച്ചു.
ഗാന്ദിനീംനാമ ഗാം സാ ഹി ദദൌ വിപ്രായ നിത്യശഃ
ഗാന്ദിനി എന്ന പേരുള്ള അവൾ എല്ലായ്പോഴും ഒരു പശു ബ്രാഹ്മണന് നൽകി.
നിവസംതീ ന വൈ ജജ്ഞേ ഗര്ഭസ്ഥാം താം പിതാബ്രവീത്
അവിടെ താമസിക്കുമ്പോൾ അവൾ ജനിച്ചില്ല; ഗർഭസ്ഥയിലിരിക്കെ അവളുടെ അച്ഛൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
പ്രോവാച ചൈനം ഗര്ഭസ്ഥാ സാ കന്യാ ഗാം ദിനേ ദിനേ
ഗർഭസ്ഥയായിരുന്ന ആ പെൺകുട്ടി അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ദിവസംതോറും ഒരു പശു നൽകണം'.
തഥേത്യുവാച താം തസ്യാഃ പിതാ കാമമപൂരയത്
അവളുടെ അച്ഛൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു, അവളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി.
തസ്യാഃ പുത്രഃ സ്മൃതോ ഽക്രൂരഃ ശ്വാഫല്കോ ഭൂരിദക്ഷിണഃ
അവളുടെ മകനാണ് അക്രൂരൻ, ശ്വഫൽക്കൻ, ഭൂരിദക്ഷിണൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഗിരിരക്ഷസ്തതോ യക്ഷഃ ശത്രുഘ്നോ ഽഥാരിമര്ദനഃ
അതിനുശേഷം ഗിരിരക്ഷ എന്ന യക്ഷനും, ശത്രുഘ്നനും, അരിമർദ്ദനനും ജനിച്ചു.
ആവാഹപ്രതിവാഹൌ ച വസുദേവാ വരാങ്ഗനാ
ആവാഹനും പ്രതിവാഹനും, വസുദേവനും, ശ്രേഷ്ഠയായ വരാംഗനയും ജനിച്ചു.
ദേവവാനുപദേവശ്ച ജജ്ഞാതേ ദേവസംനിഭൌ
ദേവവാനും ഉപദേവനും, ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ളവർ, ജനിച്ചു.
അശ്വഗ്രീവോ ഽശ്വവാഹശ്ച സുപാര്ശ്വകഗവേഷണൌ
അശ്വഗ്രീവനും അശ്വവാഹനും, കൂടെ സുപാർശ്വകനും ഗവേഷണനും ജനിച്ചു.
അഭൂമിര്ബഹുഭൂമിശ്ച ശ്രവിഷ്ഠാശ്രവണേ സ്ത്രിയൌ
അഭൂമിയും ബഹുഭൂമിയും, ശ്രവിഷ്ഠയും ശ്രവണിയും എന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകളും ജനിച്ചു.
കുകുരം ഭജമാനം ച ശുചിം കംബല ബര്ഹിഷമ്
കുകുരനും ഭജമാനനും, ശുചിയും കംബലയും ബർഹിഷും ജനിച്ചു.
കപോതരോമാ തസ്യാഥ വിലോമാഭവദാത്മജഃ
അവനു കപോതരോമ എന്ന പുത്രനായി വിലോമൻ ജനിച്ചു.
ഖ്യായതേ യസ്യ നാമാന്യച്ചന്ദനോദകദുന്ദുഭിഃ
ചന്ദനൻ, ഉദകൻ, ദുണ്ടുഭി എന്നിങ്ങനെ മറ്റു പേരുകൾകൊണ്ടും പ്രശസ്തനാണ് അവൻ.
അശ്വമേധം തു പുത്രാര്ഥമാജഹാര നരോത്തമഃ
പുത്രസന്താനത്തിനായി ആ മഹാനായ പുരുഷൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.
തതസ്തു വിദ്വാന്ധര്മജ്ഞോ ദാതാ യജ്വാ പുനര്വസുഃ
അതിനുശേഷം പുനർവസു എന്ന ജ്ഞാനിയും ധർമ്മജ്ഞനും ദാനശീലനും യാഗശീലനും ജനിച്ചു.
ആഹുകശ്ചാഹുകീ ചൈവ ഖ്യാതൌ മതിമതാം വരൌ
ആഹുകനും ആഹുകിയും, ബുദ്ധിശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായി, പ്രശസ്തരായി ജനിച്ചു.
സോപാസാംഗാനുകര്ഷാണാം സധ്വജാനാം വരൂഥിനാമ്
അവനു സേവകരോടും പതാകകളോടും വലിയ സൈന്യത്തോടും കൂടിയ അനുയായികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാസത്യവാദീ ചാസീത്തു നായജ്ഞോ നാസഹസ്രദഃ
അവിടെ ആരും അസത്യവാദിയായിരുന്നില്ല, ആരും യാഗം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല, ആരും ആയിരങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യാതിരുന്നില്ല.
ആര്ദ്രകസ്യ ധൃതിഃ പുത്ര ഇത്യേവമനുശുശ്രുമ്
ആർദ്രകന്റെ പുത്രൻ ധൃതിയാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
അശീതിമശ്വനിയുതാന്യാഹുകോ ഽപ്രതിമോ വ്രജന്
ആഹുകൻ, തുല്യൻ ഇല്ലാത്തവൻ, എൺപതു രഥങ്ങളോടുകൂടി പുറപ്പെട്ടു.
രൂപ്യകാഞ്ചനകക്ഷാണാം സ്രഹസ്രാണ്യേകവിംശതിഃ
രൂപ്യവും പൊന്നും ചേർന്ന ഇരുപത്തൊന്നായിരം മാലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.