പ്രവിഷ്ടേ ച ബിലം കൃഷ്ണേ വസുദേവാപുരസ്സരാഃ
കൃഷ്ണൻ ഗുഹയിൽ കടക്കുമ്പോൾ, വസുദേവന്റെ അനുയായികൾ മുന്നിൽ നിന്നു.
വാസുദേവസ്തു നിര്ജിത്യ ജാംബവന്തം മഹാബലമ്
എങ്കിലും വാസുദേവൻ മഹാബലശാലിയായ ജാംബവാനെ ജയിച്ചു.
ഭഗവത്തേജസാ ഗ്രസ്തോ ജാംബവാംന്പ്രസഭം മണിമ്
ഭഗവാന്റെ ദിവ്യതേജസാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട ജാംബവാൻ ബലമായി മണി നൽകി.
മണിം സ്യമന്തകം ചൈവ ജഗ്രഹാത്മവിശുദ്ധയേ
സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ സ്യാമന്തകമണിയെ അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുത്തു.
ഏവം സ മണിമാഹൃത്യ വിശോധ്യാത്മാനമാത്മനാ
ഇങ്ങനെ, മണി തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന് സ്വയം ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിച്ചു.
കന്യാം പുനര്ജാംബവതീമുവാഹ മധുസൂദനഃ
പിന്നീട് മധുസൂദനൻ ജാംബവതിയുടെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
ഇമാം മിഥ്യാഭിശപ്തിം യഃ കൃഷ്ണസ്യേഹ വ്യപോഹിതാമ്
കൃഷ്ണനോടുള്ള ഈ തെറ്റായ കുറ്റാരോപണം ഇവിടെ ആരെങ്കിലും നീക്കുകയാണെങ്കിൽ—
ദശ ത്വാസന്സത്രജിതോ ഭാര്യാസ്തസ്യായുതം സുതാഃ
സത്രജിതിന് പത്ത് ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ നിന്ന് പതിനായിരം പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
വീരോ വാതപതിശ്ചൈവ തപസ്വീ ച ബഹുപ്രിയഃ
ഒരു വീരൻ, വായുവിന്റെ അധിപൻ, തപസ്സുകാരൻ, എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരൻ.
സുഷുവേ സാ കുമാരീസ്തു തിസ്രോ രൂപഗുണാന്വിതാഃ
ആ യുവതി മൂന്നു രൂപവും ഗുണവും ഉള്ള പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.
തഥാ തപസ്വിനീ ചൈവ പിതാ കൃഷ്ണയ താം ദദൌ
അങ്ങനെ, ആ തപസ്വിനിയായ സ്ത്രീയെ അവളുടെ അച്ഛൻ കൃഷ്ണനു നൽകി.
ആദത്ത തദുപശ്രുത്യ ഭോജേന ശതധന്വനാ
ഇത് കേട്ടശേഷം, ഭോജനും ശതധൻവനും അവളെ കൈവശമാക്കി.
അക്രൂരോ ധനമന്വിച്ഛന്മണിം ചൈവ സ്യമന്തകമ്
അക്രൂരൻ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച്, സ്യമന്തകമണിയും തേടി.
രാത്രൌ തം മണിമാദായ തതോ ഽക്രൂരായ ദത്തവാന്
രാത്രിയിൽ, ആ മണമെടുത്ത് പിന്നീട് അക്രൂരനു നൽകി.
സമയം കാരയാഞ്ചക്രേ ബോധ്യോ നാന്യസ്യ ചേത്യുത
മറ്റാർക്കും അറിയിക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞ്, അവൻ ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കി.
മമ വൈ ദ്വാരകാ സര്വാ വേശേ തിഷ്ഠത്യ സംശയമ്
എന്റെ കാര്യം ദ്വാരകയിൽ മുഴുവൻ സംശയത്തിലാണ്; ഞാൻ നഗരത്തിൽ തന്നെ താമസിക്കുന്നു.
പ്രയയൌ രഥമാരുഹ്യ നഗരം വാരണാവതമ്
അവൻ രഥത്തിൽ കയറി, വാരണാവതം എന്ന നഗരത്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
ഭര്തുര്നിവേദ്യ ദുഃഖാര്ത്താ പാര്ശ്വസ്ഥാശ്രൂണ്യവര്ത്തയത്
ദുഃഖഭാരിതയായി, അവൾ ഭർത്താവിനോട് വിവരം പറഞ്ഞു, അവന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തി.
കല്യാര്ഥേ ചൈവ ഭ്രാതൄണാം ന്യയോജയത സാത്യകിമ്
തൻ്റെ സഹോദരന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അവൾ സത്യകിയെ നിയോഗിച്ചു.
പൂര്വജം ഹലിനം ശ്രീമാനിദം വചനമബ്രവീത്
ഹലായുധനായ പ്രഭാവശാലിയായ മൂത്തവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സ്യമന്തകോ മാര്ഗണീയസ്തസ്യ പ്രഭുരഹം പ്രഭോ
സ്യമന്തകമണി അന്വേഷിക്കണം; അതിന് ഞാൻ ഉടമയാണു പ്രഭോ.
സ്യമന്തകം മഹാബാഹോ സാമാന്യം വോ ഭവിഷ്യതി
മഹാബാഹുവേ, സ്യമന്തകമണി ഇനി നിങ്ങൾക്കൊക്കെ പൊതുവായതാകും.
ശതധന്വാ തമക്രൂരമവൈക്ഷത്സര്വതോ ദിശമ്
ശതധൻവൻ അക്രൂരനെ എല്ലാടവും അന്വേഷിച്ചു.
ശക്തോ ഽപി ശാഠ്യാദ്ധാര്ദിക്യോ നാക്രൂരോ ഽഭ്യുപപദ്യത
ശക്തനായിരുന്നിട്ടും, കപടത്വം കൊണ്ടു ഹാർദിക്യൻ അക്രൂരനോടു സമീപിച്ചില്ല.
യോജനാനാം ശതം സാഗ്രം ഹൃദയാ പ്രത്യപദ്യത
അവൻ മനസ്സിൽ നൂറു യോജനത്തോളം ദൂരം കടന്നു.
ഭോജസ്യ വഡവാ ദിവ്യാ യയാ കൃഷ്ണമയോധയത്
ഭോജനു ഉണ്ടായിരുന്ന ദിവ്യവലരി, അതുകൊണ്ടാണ് കൃഷ്ണനെ യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചത്.
ദൃഷ്ട്വാ രഥസ്യ താം വൃദ്ധിം ശതധന്വാ സമുദ്രവത്
രഥത്തിന്റെ വളർച്ച കണ്ടപ്പോൾ, ശതധൻവൻ സമുദ്രംപോലെ വൻനായി.
ഖമുത്പേതുരഥ പ്രാണാഃ കൃഷ്ണോ രാമമഥാബ്രവീത്
അപ്പോൾ അവന്റെ ജീവൻ ആകാശത്തിലേക്ക് പോയി; കൃഷ്ണൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു.
പദ്ഭ്യാം ഗത്വാ ഹരിഷ്യാമി മണിരത്നം സ്യമന്തകമ്
ഞാൻ കാലിൽ നടക്കും, സ്യാമന്തകമണിയെ പിടിച്ചെടുക്കും.
മിഥിലോപവനേ തം വൈ ജഘാന പരമാസ്ത്രവിത്
മിഥിലയുടെ സമീപത്തെ കാട്ടിൽ, അത്യുത്തമ ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ അവനെ തോല്പിച്ചു.