സംയോജ്യാ ത്മാനമേവം സ പര്ണാശജലമസ്പൃശത്
അവൻ ഇങ്ങനെ ആത്മാവിനെ ഏകീകരിച്ച് പർണാശാ നദിയിലെ വെള്ളം സ്പർശിച്ചു.
കല്യാണത്വാന്നരപതേസ്തസ്യ സാ നിമ്നഗോത്തമാ
ആ രാജാവിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു ആ നദി നദികളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായിത്തീർന്നു.
നാഭിഗച്ഛാമി താം നാരീം യസ്യാമേവംവിധഃ സുതഃ
ഇങ്ങനെയൊരു മകനുള്ള സ്ത്രീയെ ഞാൻ സമീപിക്കില്ല.
തസ്മാദസ്യ സ്വയം ചാഹം ഭവാമ്യദ്യ സഹവ്രതാ
അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ തന്നെ അവളുടെ വ്രതത്തിൽ കൂട്ടുകാരിയായി മാറും.
അഥ ഭൂത്വാ കുമാരീ തു സാ ചിന്താപരമേവ ച
അവൾ കന്യകയായി മാറി, ആഴമായ ചിന്തയിൽ മുങ്ങി.
തസ്യാമാധത്ത ഗര്ഭേ സ തേജസ്വിനമുദാ രധീഃ
അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ അവൻ ഒരു പ്രകാശമുള്ള മഹത്വമുള്ള മകനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
പുത്രം സര്വഗുണോപേതം ബഭ്രും ദേവാവൃധത്തദാ
അവൾ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ബഭ്രു എന്ന മകനെ പ്രസവിച്ചു; ദേവാവൃധൻ അവനെ വളർത്തി.
ഗുണാന്ദേവാവൃധസ്യാപി കീര്തയന്തോ മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവായ ദേവാവൃധന്റെ ഗുണങ്ങൾ അവർ പാടിപ്പറഞ്ഞു.
ബഭ്രുഃ ശ്രേഷ്ഠോ മനുഷ്യാണാം ദേവൈര്ദേവാവൃഥഃ സമഃ
മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു ബഭ്രു; ദേവന്മാരെപ്പോലെ ദേവാവൃധനും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു.
യേമൃതത്വമനുപ്രാപ്താ ബബ്രോര്ദേവാവൃധാദപി
അമരത്വം നേടിയവർ ബഭ്രുവിൽ നിന്നും ദേവാവൃധനിൽ നിന്നുമാണ് ജനിച്ചത്.
കീര്ത്തിമാംശ്ച മഹാഭോജഃ സാത്ത്വതാനാം മഹാരഥഃ
കീര്ത്തിമാൻ, മഹാഭോജൻ എന്ന സാത്വതരഥി ഇവരാണ്.
ഗാന്ധാരീ ചൈവ മാദ്രീ ച ധൃഷ്ടൈര്ഭാര്യേ ബഭൂവതുഃ
ഗാന്ധാരി, മാദ്രി എന്നിവർ ധൃഷ്ടന്റെ ഭാര്യമാരായി.
സാദ്രീ യുധാജിതം പുത്രം തതോ മീഢ്വാംസമേവ ച
സാദ്രി യുദ്ധാജിത് എന്ന മകനെയും പിന്നീട് മീഢ്വാംസനെയും പ്രസവിച്ചു.
അനമിത്രസുതോ നിഘ്നോ നിഘ്നസ്യ ദ്വൌ ബഭൂവതുഃ
അനമിത്രന്റെ മകൻ നിഘ്നൻ; നിഘ്നന് രണ്ട് മക്കളുണ്ടായി.
തസ്യ സത്രാജിതഃ സൂര്യഃ സഖാ പ്രാണസമോ ഽഭവത്
സത്രാജിതിന് സൂര്യൻ അത്ര പ്രിയനായ ഒരു സുഹൃത്ത് ആയി, ജീവനെപ്പോലെ അടുക്കളായിത്തീർന്നു.
തോയം കൂലാത്സമുദ്ധര്തുമുപസ്ഥാതും യയൌരവിമ്
അവൻ നദീതീരത്ത് നിന്ന് വെള്ളം എടുക്കാൻ സൂര്യനോടു ചേർന്ന് പോയി.
സുസ്പഷ്ടമൂര്ത്തിര്ഭഗവാംസ്തേജോമണ്ഡലവാന്വിഭുഃ
ഭഗവാൻ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞ, വ്യക്തമായ രൂപത്തിൽ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
യഥൈവ വ്യോമ്നി പശ്യാമി ത്വാമഹം ജ്യോതിഷാം പതേ
ജ്യോതികളുടെ പ്രഭുവേ, ആകാശത്ത് ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണുന്നതുപോലെ ഇപ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണുന്നു.
കോ വിശേഷോ വിവസ്വംസ്തേ സഖ്യേനോപഗതസ്യ വൈ
പ്രഭയുള്ളവനേ, സുഹൃത്ത് ആയി അടുത്തു വന്നപ്പോൾ എന്താണ് വ്യത്യാസം?
സ്വകണ്ഠാദവമുച്യാഥ ബബന്ധ നൃപതേസ്തദാ
അപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് അതു എടുത്ത് കെട്ടി വെച്ചു.
പ്രീതിമാനഥ തം ദൃഷ്ട്വാ മുഹൂര്ത്തം കൃതവാന്കഥാമ്
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒരു നിമിഷം സംസാരിച്ചു.
പ്രോവാചാഗ്നിസവര്ണം ത്വാം യേന ലോകഃ പ്രപശ്യതി
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു; അഗ്നിപോലുള്ള ഈ പ്രകാശം ലോകം നിന്നെ കാണാൻ ഇടയാക്കുന്നു.'
സ്യമം തകം നാമമണിം ദത്തവാംസ്തസ്യ ഭാസ്കരഃ
ഭാസ്കരൻ അവന് സ്യാമന്തകമെന്ന മാണിക്യം നൽകി.
വിസ്മാപയിത്വാഥ തതഃ പുരീമന്തഃപുരം യയൌ
അതിനുശേഷം എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിച്ച് അവൻ നഗരത്തിലെ അകത്തളത്തിലേക്ക് കടന്നു.
ദദൌ ഭ്രാത്രേ നരപതിഃ പ്രേമ്ണാ സത്രാജിദുത്തമമ്
രാജാവ് സ്നേഹത്തോടെ ഉത്തമമായ സ്യാമന്തകം തന്റെ സഹോദരന് നൽകി.
കാമവര്ഷീ ച പര്ജന്യോ ന ച വ്യാധിഭയം തഥാ
മഴവർഷം ഇഷ്ടമെന്ന പോലെ പെയ്തു; രോഗഭയവും ഇല്ലായിരുന്നു.
ഗോവിന്ദോ ന ച തം ലേഭേ ശക്തോ ഽപി ന ജഹാര ച
ഗോവിന്ദൻ അതു നേടുകയും എടുത്തുപോകുകയും ചെയ്തില്ല, കഴിവുണ്ടായിരുന്നിട്ടും.
സ്യമന്തകകൃതേ സിംഹാദ്വധം പ്രാപ സുദാരുണമ്
സ്യാമന്തകത്തിനായി അവൻ ഒരു സിംഹത്തിന്റെ കൈയിൽ ഭയങ്കരമായ മരണത്തിന് ഇരയായി.
ആദായ ച മണിം ദിവ്യം സ്വബിലം പ്രവിവേശ ഹ
ദിവ്യമായ മാണിക്യം എടുത്ത് അവൻ തന്റെ ഗുഹയിലേക്ക് കടന്നു.
മണിം ഗൃധ്നോസ്തു മന്വാനാസ്തമേവ വിശശങ്കിരേ
മാണിക്യം കഴുകൻ കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കരുതി അവർ അവനെ സംശയിച്ചു.