പ്രജാ ച യൌവനം പ്രാപ്താ വിനശിഷ്യത്യനോ തവ
അനു, നിന്റെ സന്തതികൾ യൗവനം പ്രാപിച്ചാലും അവർ നശിച്ചുപോകും.
പൂരോ ത്വം പ്രതിപദ്യസ്വ പാപ്മാനം ജരയാ സഹ
പുരു, നീ പാപവും വൃദ്ധാവസ്ഥയും ഏറ്റെടുക്കണം.
കാവ്യസ്യോശനസഃ ശാപാന്ന ച തൃപ്തോ ഽസ്മിയൌവനേ
കാവ്യൻ ഉശനസിന്റെ ശാപം കാരണം എനിക്ക് യൗവനത്തിൽ തൃപ്തിയില്ല.
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ തേ പ്രതിദാസ്യാമി യൌവനമ്
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായാൽ ഞാൻ നിന്റെ യൗവനം തിരികെ നൽകും.
ഏവമുക്തഃ പ്രത്യുവാച പുത്രഃ പിതരമഞ്ജസാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മകൻ സുതാര്യമായി പിതാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രതിപത്സ്യേ ച തേ രാജന്പാപ്മാനം ജരയാ സഹ
രാജാവേ, ഞാൻ പാപവും വൃദ്ധാവസ്ഥയും നിന്നിൽ നിന്ന് ഏറ്റെടുക്കും.
ജരയാഹം പ്രതിച്ഛന്നോ വയോരൂപധരസ്തവ
വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ മൂടപ്പെട്ട് ഞാൻ നിന്റെ വയസ്സും രൂപവും വഹിക്കും.
പൂരോ പ്രീതോ ഽസ്മി ഭദ്രം തേ പ്രീതശ്ചേദം ദദാമി തേ
പുരു, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; നിനക്ക് നല്ലത് സംഭവിക്കട്ടെ. നീ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ ഇത് നിനക്ക് നൽകുന്നു.
പൂരോരനുമതോ രാജാ യയാതിഃ സ്വജരാം തതഃ
പൂരുവിന്റെ സമ്മതത്തോടെ രാജാവ് യയാതി തന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ വീണ്ടും ഏറ്റെടുത്തു.
ഗൌരവേണാഥ വയസാ യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ
മഹത്വത്താലും വയസ്സിന്റെ മാന്യത്താലും നഹുഷന്റെ മകനായ യയാതി,
യഥാകാമം യഥോത്സാഹം യഥാകാലം യഥാസുഖമ്
സ്വന്തം ഇച്ഛപ്രകാരം, ഉത്സാഹത്തോടെ, ശരിയായ സമയത്ത്, സന്തോഷത്തോടെ,
ദേവാനതര്പയദ്യജ്ഞൈഃ പിതൄഞ്ശ്രാദ്ധൈസ്തഥൈവ ച
ദേവന്മാരെ യജ്ഞങ്ങളാൽ, പിതൃപുരുഷന്മാരെ ശ്രാദ്ധങ്ങൾകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
അതിഥീനന്നപാനൈശ്ച വൈശ്യംശ്ച പരിപാലനൈഃ
അതിഥികൾക്ക് അന്നവും പാനീയവും നൽകി, വൈശ്യന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചു.
ധര്മേണ ച പ്രജാഃ സര്വാ യഥാവദനുരഞ്ജയത്
ധർമ്മപഥത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജനങ്ങളെയും യഥായോഗ്യം സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
സ രാജാ സിംഹവിക്രാന്തോ യുവാ വിഷയഗോചരഃ
സിംഹത്തിന്റെ നടപ്പുപോലുള്ള വീര്യവും, യൗവനവും ഉള്ള ആ രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്ത് സജീവനായിരുന്നു.
സ മാര്ഗമാണഃ കാമാനാമതദ്ദോഷനിദര്ശനാത്
ആശകൾ പിന്തുടരുമ്പോൾ, അവയുടെ ദോഷങ്ങളും കണ്ടു.
അപശ്യത്സ യദാ താന്വൈ വര്ദ്ധമാനാന്നൃപസ്തദാ
രാജാവ് ആ ആശകൾ വളരുന്നുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ,
സംപ്രാപ്യ സ തു താന്കാമാംസ്തൃപ്തഃ ഖിന്നശ്ച പാര്ഥിവഃ
ആ ആശകൾ നേടിയപ്പോൾ രാജാവ് തൃപ്തിയും ക്ഷീണവും അനുഭവിച്ചു.
പരിസംഖ്യായ കാലേ ച കലാഃ കാഷ്ഠാസ്തഥൈവ ച
അവൻ കാലത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ — കലകളും കഷ്ടകളും — എണ്ണി.
യഥാ സുഖം യഥോത്സാഹം യഥാകാലമരിന്ദമ
സ്വന്തം ഇച്ഛപ്രകാരം, ഉത്സാഹത്തോടെ, ശരിയായ സമയത്ത്, ശത്രുനാശകനേ,
പൂരോ പ്രീതോ ഽസ്മി ഭദ്രം തേ ഗൃഹാണ ത്വം സ്വയൌവനമ്
"പൂരുവേ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്. നിനക്കു ആശംസകൾ! നീ നിന്റെ യൗവനം തിരിച്ചെടുക്കുക."
പ്രതിപേദേ ജരാം രാജാ യയാതിര്നഹുഷാത്മജഃ
നഹുഷന്റെ മകനായ രാജാവ് യയാതി വീണ്ടും വൃദ്ധാവസ്ഥ ഏറ്റെടുത്തു.
അഭിഷേക്തുകാമം ച നൃപം പൂരും പുത്രം കനീയസമ്
തന്റെ ഇളയമകനായ പൂരുവിനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
കഥം ശുക്രസ്യ നപ്താരം ദേവയാന്യാഃ സുതം പ്രഭോ
"പ്രഭുവേ, ശുക്രന്റെ മകനും ദേവയാനിയുടെ പുത്രനുമായവനെ എങ്ങനെ..."
യദുര്ജ്യേഷ്ഠസ്തവ സുതോ ജാതസ്തമനുദതുര്വസുഃ
നിന്റെ മൂത്തമകൻ യദു ജനിച്ചു; പക്ഷേ തുര്വസു അവനെ അംഗീകരിച്ചില്ല.
സുതഃ സംബോധയാമസ്ത്വാം ധര്മം സമനുപാലയ
"മകനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നു: നീ ധർമ്മം പാലിക്കണം."
ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖാ വര്ണാഃ സര്വേ ശൃണ്വന്തു മേ വചഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റു വർണങ്ങളെയും മുൻനിർത്തി എല്ലാവരും എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കട്ടെ.
മാതാപിത്രോര്വചനകൃദ്വീരഃ പുത്രഃ പ്രശസ്യതേ
തന്റെ അമ്മയുടെയും അച്ഛനുടെയും വാക്കുകൾ അനുസരിക്കുന്ന മകനാണ് വീരനെന്നു പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്.
പ്രതികൂലഃ പിതുര്യശ്ച ന സ പുത്രഃ സതാംമതഃ
അച്ഛനെ എതിര്ക്കുന്നവനെ സത്സംഗത്തിൽ മകനെന്നു അംഗീകരിക്കാറില്ല.
യദുനാഹമവജ്ഞാതസ്തഥാ തുര്വസുനാപി ച
യദുവും തുര്വസുവും എന്നെ അവഗണിച്ചു.