പ്രയതിഷ്യാമി ദേവേന്ദ്ര ത്വദ്ധിതാര്ഥം മഹാദ്യുതേ
ദേവേന്ദ്ര, മഹാശക്തനേ, നിന്റെ ഭലത്തിനായി ഞാൻ ശ്രമിക്കും.
തഥാ ശക്ര ഗമിഷ്യാമി മാ ഭൂത്തേ വിക്ലവം മനഃ
ശക്ര, ഞാൻ പോകും; നിന്റെ മനസ്സിൽ ആശങ്ക ഉണ്ടാകേണ്ട.
തേഷാം ച ബുദ്ധിസംമോഹമകരോദ്ബുദ്ധിസത്തമഃ
അവരുടെ ബുദ്ധിയിൽ ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിച്ചത് ബുദ്ധിശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മദ്വിഷശ്ച സംബൃത്താ ഹതവീര്യപരാക്രമാഃ
ബ്രഹ്മനെ വെറുക്കുന്നവർ ശക്തിയും ധൈര്യവും നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി.
ഹത്വാ രജിസുതാന്സര്വാന്കാമക്രോധപരായണാന്
രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹത്തിലും കോപത്തിലും മുഴുകിയിരുന്ന എല്ലാ പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
ശൃണുയാച്ഛ്രാവയേദ്വാപി ന സ ദൌരാത്മ്യമാപ്നുയാത്
ഇത് കേൾക്കുന്നവനും മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾപ്പിക്കുന്നവനും ദുർഭാഗ്യം സംഭവിക്കില്ല.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ ധന്വന്തരിസംഭവാദിവര്ണനം നാമ സപ്തഷഷ്ടിതമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ, വായു പറഞ്ഞ മദ്ധ്യഭാഗത്തിലെ മൂന്നാം ഉപോധാതപാദത്തിൽ, ധന്വന്തരിയുടെ ജനനാദിവിവരണം എന്ന അറുപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
കിംവീര്യാശ്ച മഹാത്മാനോ ജാതാ മരുതകന്യയാ
മരുതിന്റെ പുത്രിയായി ജനിച്ച മഹാത്മാക്കളെ സംബന്ധിച്ച ധൈര്യം എങ്ങനെയായിരുന്നു?
മാസിമാസി മഹാതേജാഃ ഷഷ്ടിസംവത്സരാന്നൃപ
രാജാവേ, മഹാതേജസ്സുള്ളവർ മാസംതോറും അറുപത് വർഷം മുഴുവൻ—
അക്ഷയ്യാന്നം ദദുഃ പ്രീതാഃ സര്വകാമപരിച്ഛദമ്
അവർ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാം ലഭ്യമാകുന്ന, അക്ഷയമായ അന്നം നൽകി.
കോടിശോ ദീയ മാനം ച സൂര്യസ്യോദയനാദപി
അവർ നൽകിയ ദാനം കോടിക്കണക്കിന് ആയിരുന്നു, സൂര്യോദയത്തിലും അധികം.
തസ്മാജ്ജാതാ മഹാസത്ത്വാ ധര്മജ്ഞാ മോക്ഷദര്ശിനഃ
അവരിൽ നിന്ന് മഹാസാമർത്ഥ്യമുള്ള, ധർമ്മം അറിയുന്ന, മോക്ഷം കാണുന്നവർ ജനിച്ചു.
യതിധര്മമവാപ്യേഹ ബ്രഹ്മഭൂയായ തേ ഗതാഃ
അവർ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ യതിധർമ്മം പാലിച്ച്, ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തി.
ക്ഷത്രധര്മസുതോ ജാതഃ പ്രതിപക്ഷോ മഹാതപാഃ
ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിന്റെ പുത്രനായി മഹാതപസ്സുള്ള പ്രതിപക്ഷൻ ജനിച്ചു.
സൃംജയസ്യ ജയഃ പുത്രോ വിജയസ്തസ്യ ജജ്ഞിവാന്
സൃഞ്ജയന്റെ മകനായി ജയയ്ക്ക് വിജയൻ ജനിച്ചു.
ഇര്യശ്വസ്യ സുതോ രാജാ സഹദേവഃ പ്രതാപവാന്
ഇര്യശ്വന്റെ മകനായി വീരനായ സഹദേവൻ ജനിച്ചു.
അഹീനസ്യ ചയത്സേനസ്തസ്യ പുത്രോ ഽഥ സംകൃതിഃ
അഹീനനിൽ നിന്ന് ചയത്സേനൻ ജനിച്ചു, അവന്റെ മകനാണ് സംകൃതി.
ഇത്യേതേ ക്ഷത്രധര്മാണോ നഹുഷസ്യ നിബോധത
ഇവരാണ് നഹുഷന്റെ വംശത്തിലെ ക്ഷത്രിയർ എന്നു മനസ്സിലാക്കുക.
യതിര്യയാതിഃ സംയാതിരായതിര്വിയതിഃ കൃതിഃ
യതി, യയാതി, സംയാതി, ആയതി, വ്യയതി, കൃതി—
കാകുത്സ്ഥകന്യാം ഗാം നാമ ലേഭേ പത്നീം യതിസ്തദാ
അന്ന് യതി കാകുത്ഥന്റെ മകളായ ഗാ എന്നവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു.
തേഷാം മധ്യേ തു പഞ്ചാനാം യയാതിഃ പൃഥിവീപതിഃ
അവരിൽ അഞ്ചുപേരിൽ യയാതിയാണ് ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായത്.
ശര്മിഷ്ഠാമാസുരീം ചൈവ തനയാം വൃഷപര്വണഃ
അവൻ വൃഷപർവന്റെ അസുരകുലത്തിൽ ജനിച്ച മകളായ ശർമിഷ്ഠയെയും ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു.
ദ്രുഹ്യും ചാനും ച പൂരും ച ശര്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ
വൃഷപർവന്റെ മകളായ ശർമിഷ്ഠയ്ക്ക് ദ്രുഹ്യു, അനു, പുരു എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു മക്കളുണ്ടായി.
രഥം തസ്മൈ ദദൌ ശക്രഃ പ്രീതഃ പരമഭാസ്വരമ്
ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ അവനു അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള ഒരു രഥം നൽകി.
യുക്തം മനോജവൈരശ്വൈര്യേന കന്യാം സമുദ്വഹത്
ആ രഥം മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ള കുതിരകൾ കെട്ടിയതായിരുന്നു; അതിൽ അവൻ കന്യയെ കൊണ്ടുപോയി.
യയാതിര്യുധി ദുര്ദ്ധര്ഷോ ദേവദാനവമാനവൈഃ
യയാതി യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനായിരുന്നു; ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും മനുഷ്യരും അവനെ ജയിച്ചില്ല.
യാവത്സുദേശപ്രഭവഃ കൌരവോ ജനമേജയഃ
സുദേശൻ വരെ, കൌരവവംശത്തിൽ ജനമേജയൻ ജനിച്ചു.
ജഗാമ സരഥോ നാശം ശാപാദ്ഗാര്ഗ്യസ്യ ധീമതഃ
ധീമാനായ ഗാർഗ്യന്റെ ശാപം മൂലം അവൻ രഥത്തോടൊപ്പം നാശം നേരിട്ടു.
ദുര്ബുദ്ധിര്ഹിംസയാ മാസ ലോഹഗന്ധീ നരാധിപഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുമുള്ള, ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള ആ രാജാവിന് ഇരുമ്പിന്റെ ഗന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പൌരജാനപദൈസ്ത്യക്തോ ന ലേഭേ ശര്മ കര്ഹിചിത്
നഗരവാസികളും ദേശവാസികളും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അവൻ ഒരിക്കലും സന്തോഷം കണ്ടില്ല.