പുത്രകാമസ്തപസ്തേപേ നൃപോ ദീര്ഘതപാസ്തഥാ
മകനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ രാജാവ് ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്തു.
വരേണ ച്ഛന്ദയാമാസ തതോ ധന്വന്തരിര്നൃപമ്
അതിനുശേഷം ധൻവന്തരി രാജാവിനോട് ഇഷ്ടമുള്ളൊരു വരം ചോദിക്കാൻ സമ്മതം നൽകി.
തഥേതി സമനുജ്ഞായ തത്രൈവാന്തരധാത്പ്രഭുഃ
അതിന് സമ്മതം പറഞ്ഞ്, പ്രഭു അവിടെയേത് അപ്രത്യക്ഷനായി.
കാശിരാജോ മഹാരാജഃ സര്വ രോഗപ്രണാശനഃ
കാശിയുടെ രാജാവായ മഹാരാജാവ്, എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
തമഷ്ടധാ പുനര്വ്യസ്യ ശിഷ്യേഭ്യഃ പ്രത്യപാദയത്
അവൻ അതിനെ വീണ്ടും എട്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച്, തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു.
അഥ കേതുമതഃ പുത്രോ ജജ്ഞേ ഭീമരഥോ നൃപഃ
അപ്പോൾ, കേതുമതിന്റെ മകനായി ഭീമരഥൻ എന്ന രാജാവ് ജനിച്ചു.
ദിവോദാസ ഇതി ഖ്യാതോ വാരാണസ്യധിപോ ഽഭവത്
അവൻ ദിവോദാസൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുകയും, വാരാണസിയുടെ രാജാവാവുകയും ചെയ്തു.
ശൂന്യാം നിവേശയാമാസ ക്ഷേമകോ നാമ രാക്ഷസഃ
ശൂന്യമായിരുന്ന നഗരത്തിൽ ക്ഷേമകൻ എന്ന രാക്ഷസൻ വന്നു താമസിച്ചു.
ശൂന്യാ വര്ഷസഹസ്രം വൈ ഭവിത്രീതി പുനഃ പുനഃ
ആ നഗരം ആയിരം വർഷം ശൂന്യമായിരിക്കും എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറയപ്പെട്ടു.
വിഷയാന്തേ പുരീം രമ്യാം ഗോമത്യാം സംന്യവേശയത്
അവൻ അതിന്റെ അതിരിൽ, ഗോമതീ നദിയുടെ തീരത്ത് മനോഹരമായ ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചു.
നികുംഭശ്ചാപി ധര്മാത്മാ സിദ്ധക്ഷേത്രം ശശാപ യഃ
ധാർമ്മികനായ നികുംബൻ ആ പരിശുദ്ധ പ്രദേശത്തെ ശപിച്ചു.
വസതേ സ മഹാതേജാഃ സ്ഫീതായാം വൈ നരാധിപഃ
ആ മഹാശക്തനായ രാജാവ് സമൃദ്ധമായ ആ ദേശത്ത് വസിച്ചു.
ദേവ്യാഃ സ പ്രിയകാമസ്തു വസന്വൈ ശ്വശുരാന്തികേ
പ്രിയഭാര്യയെ ആഗ്രഹിച്ചവൻ, സ്വശുരന്റെ അടുത്ത് വസിച്ചു.
പൂര്വോക്തരൂപസംവേഷൈസ്തോഷയന്തി മഹേശ്വരീമ്
മുൻപറഞ്ഞ വേഷങ്ങൾ അണിയിച്ച് അവർ മഹേശ്വരിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ജുഗുപ്സതേ സാ നിത്യം വൈ ദേവം ദേവീം തഥൈവ ച
അവൾ ദേവനെയും ദേവിയെയും എല്ലായ്പ്പോഴും അവഹേളിച്ചു.
ദരിദ്രഃ സര്വഥൈവേഹ ഹാ കഷ്ടം ലജ്ജതേ ന വൈ
അവൻ ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും ദരിദ്രനാണ്; അയ്യോ, അവനു ലജ്ജയില്ല.
സ്മിതം കൃത്വാ തു വരദാ ഹരപാര്ശ്വമഥാഗമത്
പുഞ്ചിരിയോടെ വരദാ ഹരന്റെ അടുപ്പിലേക്ക് എത്തി.
നേഹ വത്സ്യാമ്യഹം ദേവ നയ മാം സ്വം നിവേശനമ്
ദേവാ, ഞാൻ ഇവിടെ താമസിക്കില്ല; എന്നെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ.
വാസാര്ഥം രോചയാമാസ പൃഥിവ്യാം തു ദ്വിജോത്തമാഃ
വസതിക്കായി ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ഥലം വേണമെന്ന് ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ആഗ്രഹിച്ചു.
ദിവോദാസേന താം ജ്ഞാത്വാ നിവിഷ്ടാം നഗരീം ഭവഃ
ദിവോദാസൻ ആ നഗരം പടുത്തുവെന്നു അറിഞ്ഞ് ഭവൻ പ്രവർത്തിച്ചു.
ഗണേശ്വര പുരീം ഗത്വാ ശൂന്യാം വാരാണസീം കുരു
ഗണപതിയേ, നഗരത്തിലേക്ക് പോയി വാരാണസിയെ ശൂന്യമാക്കു.
തതോ ഗത്വാ നികുംഭസ്തു പുരീം വാരാണസീം പുരാ
പിന്നീട്, പുരാതനകാലത്ത് നികുംബൻ വാരാണസി നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ശ്രേയസ്തേ ഽഹം കരിഷ്യാമി സ്ഥാനം മേ രോചയാനഘ
നിനക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകാനായി, എനിക്ക് ഇഷ്ടമായ ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കും, പാപരഹിതനേ.
തഥാ സ്വപ്നേ യഥാ ദൃഷ്ടം സര്വം കാരിതവാന്ദ്വിജഃ
സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതുപോലെ, ആ ദ്വിജൻ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
പൂജാ തുമഹതീ ചൈവ നിത്യമേവ പ്രയുജ്യതേ
വളരെ വലിയ പൂജ എപ്പോഴും നടത്തപ്പെട്ടു.
അന്നപ്രദാനയുക്തൈശ്ച ഹ്യത്യദ്ഭുതമിവാഭവത്
അന്നദാനങ്ങളോടെ അതു അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായി മാറി.
തതോ വരസഹസ്രാണി നാഗരാണാം പ്രയച്ഛതി
ശേഷം, നഗരവാസികൾക്ക് ആയിരക്കണക്കിന് വരങ്ങൾ അവൻ നൽകി.
രാജ്ഞസ്തു മഹിഷീ ശ്രേഷ്ടാ സുയശാ നാമ വിശ്രുതാ
രാജാവിന്റെ പ്രധാന ഭാര്യയായ സുപ്രസിദ്ധയായ സുയശാ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായിരുന്നു.
പൂജാം തു വിപുലാം കൃത്വാ ദേവീ പുത്രാനയാചത
ദേവി വലിയ പൂജ നടത്തി, പുത്രന്മാർക്കായി അപേക്ഷിച്ചു.
ന പ്രയച്ഛതി പുത്രാംസ്തു നികുംഭഃ കാരണേന തു
എങ്കിലും, ഒരു കാരണത്താൽ നികുംബ്ഭൻ പുത്രന്മാർ നൽകില്ലായിരുന്നു.