തസ്യ ധര്മപ്രവൃത്തസ്യ ഹിംസകസ്യ ദുരാത്മനഃ
അങ്ങനെയുള്ളവൻ ധർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടും ക്രൂരനും ദുഷ്ടനും ആണെങ്കിൽ—
സംക്ലിഷ്ടം കര്മണാ ദാനം ന തിഷ്ഠതി ദുരാത്മനഃ
ദുഷ്ടന്റെ അശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തിയാൽ നൽകിയ ദാനം നിലനിൽക്കില്ല.
കാമാനനഭി സംധായ യജതേ ച ദദാതി ച
ആശകൾ മനസ്സിൽ വെക്കാതെ യജ്ഞവും ദാനവും ചെയ്യുന്നവൻ—
ദാനേന ഭോഗാനാപ്നോതി സ്വര്ഗം സത്യേന ഗച്ഛതി
ദാനത്തിലൂടെ അനുഭവങ്ങൾ ലഭിക്കും; സത്യത്തിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.
സത്യം തു തപസഃ ശ്രേയസ്തസ്മാജ്ജ്ഞാനം ഗുരു സ്മൃതമ്
സത്യമാണ് തപസ്സിനേക്കാൾ ഉത്തമം; അതുകൊണ്ടു ജ്ഞാനമാണ് ജ്ഞാനികൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രധാനമെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
വിശ്വാമിത്രോ നരപതിര്മാന്ധാതാ സംകൃതിഃ കപിഃ
വിശ്വാമിത്രൻ രാജാവും, മാൻധാതാവ്, സംകൃതി, കപി—
ആര്ഷ്ടിഷേണോ ഽജമീഢശ്ച ഭാര്ഗവ്യോമസ്തഥൈവ ച
ആർഷ്ടിഷേണനും അജാമീഢനും ഭാർഗവ്യോമനും—
രഥാന്തരഃ ശൌനകശ്ച വിഷ്ണുവൃദ്ധാദയോ നൃപാഃ
രഥാന്തരൻ, ശൗണകൻ, വിഷ്ണുവൃദ്ധൻ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാർ—
ഏതേ രാജര്ഷയഃ സര്വേ സിദ്ധിം തു മഹതീം ഗതാഃ
ഈ രാജർഷികൾ എല്ലാവരും മഹത്തായ സിദ്ധി നേടിയവരാണ്.
അത ജ്ഞര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ആയോര്വംശം മഹാത്മനഃ
ഇപ്പോൾ മഹാത്മാവായ ആയുവിന്റെ വംശം ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉവോദ്ധാത പാദേ ഭാര്ഗവചരിതേ അമാവസുവംശാനുകീര്ത്തനം നാമ ഷട്ഷഷ്ടിതമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ഭാർഗവചരിതത്തിൽ അമാവസുവിന്റെ വംശവിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
സ്വര്ഭാനുത നയായാം തേ പ്രഭായാം ജജ്ഞിരേ നൃപാഃ
സ്വർഭാനുവിൽ നിന്നു പ്രഭായുടെ വംശത്തിൽ ഈ രാജാക്കന്മാർ ജനിച്ചു.
രംഭോ രജിരനേനാശ്ച ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതാഃ
രംഭൻ, രജിൻ, അനേനൻ—മൂന്നു ലോകത്തും പ്രശസ്തരായവർ.
സുനഹോത്രസ്യ ദായാദാസ്ത്രയഃ പരമധാര്മികാഃ
സുനഹോത്രന്റെ മൂന്നു മക്കളും അത്യന്തം ധാർമ്മികരായിരുന്നു.
പുത്രോ ഗൃത്സമദസ്യാപി ശുനകോ യസ്യ ശൌനകഃ
ഗൃത്സമദന്റെ മകനാണ് ശുനകൻ; അവനിൽ നിന്നാണ് ശൗണകൻ ജനിച്ചത്.
ഏതസ്യ വംശേസംഭൂതാ വിചിത്രൈഃ കര്മഭിര്ദ്വിജാഃ
ഈ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് വിവിധ സൽപ്രവൃത്തികളാൽ പ്രശസ്തരായ ബ്രാഹ്മണർ ജനിച്ചത്.
ശൌനകാശ്ചാര്ഷ്ടിഷേണാശ്ച ക്ഷത്രോപേതാ ദ്വിജാതയഃ
ശൗനകനും ഋഷ്ടിശേനനും കൂടെ ചില ക്ഷത്രിയന്മാരും കൂടിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ധന്വശ്ച ദീര്ഘതപസോ വിദ്വാന്ധന്വന്തരീസ്തതഃ
ദീർഘകാലം കഠിനതപസ്സിൽ നിലകൊണ്ട ധൻവയും, അതിനുശേഷം പണ്ഡിതനായ ധൻവന്തരിയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥൈനമൃഷയഃ പ്രോചുഃ സൂതം വാക്യമിദ പുനഃ
അപ്പോൾ ആ ഋഷിമാർ വീണ്ടും സൂതനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഏതദ്വേദിതുമിച്ഛാമസ്തന്നോബ്രൂഹി പരന്തപ
ഇത് ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ, ശത്രുനാശകനേ.
സ സംഭൂതഃ സമുദ്രാന്തേ മഥ്യമാനേ ഽമൃതേ പുരാ
പഴയകാലത്ത് അമൃതം കുഴച്ചപ്പോൾ, സമുദ്രത്തിൻറെ തീരത്ത് അവൻ ജനിച്ചു.
സദ്യഃസംസിദ്ധകാര്യം തം ദൃഷ്ട്വാ വിഷ്ണുഖസ്ഥിതഃ
ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ലക്ഷ്യം സാധിച്ചവനെ, വിഷ്ണുവിൻ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു,
അബ്ജഃ പ്രോവാച വിഷ്ണും തം തനയോ ഽസ്മി തവ പ്രഭോ
പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവൻ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ഇദ്ദേഹം നിങ്ങളുടെ മകനാണ്.'
ഏവമുക്തഃ സ ദൃഷ്ട്വാ തു തഥ്യം പ്രോവാച സ പ്രഭുഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അതു സത്യമാണെന്ന് കണ്ട പ്രഭു അതനുസരിച്ച് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
വേദേഷു വിധിയുക്തം ച വിധിഹോത്രം മഹര്ഷിഭിഃ
വേദങ്ങളിലും മഹർഷിമാർ നിർദേശിച്ചപോലെയും, യാഗം നിർവഹിക്കേണ്ട വിധി അവിടെ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.
അര്വാക്സൂതോ ഽസി ഹേ ദേവ തവ മന്ത്രോ ന വൈ പ്രഭോ
ദേവനേ, നീ ജന്മത്തിൽ സൂതനാണ്; നിന്റെ മന്ത്രം അങ്ങനെയല്ല, പ്രഭോ.
അണിമാദിയുതാം സിദ്ധിം ഗതസ്തത്ര ഭവിഷ്യസി
അവിടെ നീ അണിമാദി ശക്തികൾ ഉള്ള സിദ്ധി നേടും.
ചാ (ച) തുര്മന്ത്രൈര്ഘൃതൈര്ഗവ്യൈര്യക്ഷ്യന്തേ ത്വാം ദ്വിജാതയഃ
നാലു മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, നെയ്യും പശുപദാർത്ഥങ്ങളും കൊണ്ടു, ദ്വിജന്മാർ നിന്നെ ആരാധിക്കും.
അവശ്യഭാവീഹ്യര്ഥോ ഽയം പ്രാഗ്ദൃഷ്ടസ്ത്വബ്ജയോനിനാ
ഈ കാര്യം നിർബന്ധമായും സംഭവിക്കും; പദ്മത്തിൽ ജനിച്ചവൻ മുമ്പേ അതു കണ്ടിരുന്നു.
തസ്മാത്തസ്മൈ വരം ദത്ത്വാ വിഷ്ണുരന്തര്ദധേ തതഃ
അതിനാൽ, അവനു ഒരു വരം നൽകി, വിഷ്ണു അവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.