ആത്മനഃ ശാപമോക്ഷാര്ഥം നിയമം സാ ചകാര തു
തൻറെ ശാപം മാറ്റാൻ വേണ്ടി അവൾ ഒരു വ്രതം സ്വീകരിച്ചു.
ദ്വൌ മേഷൌ ശയനാഭ്യാശേ സാ താവദ്ധ്യവതിഷ്ഠതേ
അവളുടെ കിടക്കയുടെ അടുത്ത് രണ്ടു ആടുകൾ നില്ക്കുന്നു; അവൾ അവരോടൊപ്പം അവിടെതന്നെ തുടരുന്നു.
യദ്യേഷ സമയോ രാജന്യാവത്കാലശ്ച തേ ദൃഢഃ
രാജാവേ, ഈ ഉടമ്പടി നിങ്ങൾക്കു ഉറപ്പായതാണെങ്കിൽ,
തസ്യാസ്തം സമയം സര്വം സ രാജാ പര്യപാലയത്
അവളുടെ എല്ലാ നിബന്ധനകളും രാജാവ് പൂർണ്ണമായി പാലിച്ചു.
വര്ഷാണ്യഥ ചതുഃഷഷ്ടിം തദ്ഭക്ത്യാ ശാപമോഹിതാ
അപ്പോൾ, അമ്പതിനാലു വർഷം ശാപത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ അവളെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു.
ചിന്തയധ്വം മഹാഭാഗാ യഥാ സാ തു വരാങ്ഗനാ
മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, ആ മഹാനായ സ്ത്രീ എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ ആലോചിക്കൂ.
തതോ വിശ്വാപസുര്നാമ ഗന്ധര്വഃ സുമഹാമതിഃ
അപ്പോൾ വിശ്വാവസു എന്ന മഹാപണ്ഡിതനായ ഗന്ധർവൻ അവിടെ എത്തി.
തസ്യാസ്തു വിരഹേണാസൌ ഭ്രമമാണസ്ത്വഥോര്വശീമ്
ഉർവശിയെ വിട്ട് ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായവൻ അവളെ തേടി അലയുന്നു.
ഗന്ധര്വാനുപധാവേതി സ തച്ചക്രേ ഽഥ തേ ദദുഃ
അവൻ ഗന്ധർവന്മാരെ പിന്തുടർന്നു; അങ്ങനെ അവർ അവനു വഴികാട്ടി.
ഏകോ ഽഗ്നിഃ പൂര്വമാസീദ്വൈ ഐലസ്തം ത്രീനകല്പയത്
ഒരിക്കൽ ഒരു അഗ്നി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; അയിലൻ അതിനെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളാക്കി.
ദേശേ പുണ്യതമേ ചൈവ മഹര്ഷിഭിരലങ്കൃതേ
മഹർഷിമാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഏറ്റവും പുണ്യമായ ദേശത്ത്,
ഉത്തരേ യാമുനേ തീരേ പ്രതിഷ്ഠാനേ മഹായശാഃ
യമുനയുടെ വടക്കേ കരയിൽ, പ്രശസ്തമായ പ്രതിഷ്ഠാനത്തിൽ,
ഗന്ധര്വലോകേ വിദിതാ ആയുര്ദ്ധീമാനമാവസുഃ
ഗന്ധർവലോകത്ത് ആയുസ്, ധീമാൻ, ആവസു എന്നവർ പ്രശസ്തരായി.
അമാവ സോസ്തു വൈ ജാതേ ഭീമോ രാജാഥ വിശ്വചിത്
ആമാവസുവിന് ഭീമൻ എന്ന രാജാവും, പിന്നീട് വിശ്വചിത് എന്നവനും ജനിച്ചു.
വിദ്വാംസ്തു കാഞ്ചനസ്യാപി സുഹോത്രോ ഽഭൂന്മഹാബല
വിദ്വാനായും ബലവാനുമായ സുഹോത്രൻ കാഞ്ചനന്റെ മകനായി ജനിച്ചു.
പ്രതിഗത്യ തതോ ഗങ്ഗാ വിതതേ യ൫കര്മണി
അതിനുശേഷം ഗംഗാ തിരിച്ച് വന്ന് വലിയ യാഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
ഗങ്ഗയാ പ്ലാവിതം ദൃഷ്ട്വാ യജ്ഞവാടം സമന്തതഃ
ഗംഗാ മുഴുവൻ യാഗശാല വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയത് കണ്ടു.
തദാരാജര്ഷിണാ പീതാം ഗങ്ഗാം ദൃഷ്ട്വാ സുരര്ഷയഃ
അപ്പോൾ രാജർഷി ഗംഗയെ കുടിച്ചിരുന്നത് ദേവർഷിമാർ കണ്ടു.
യൌവനാശ്വസ്യ പൌത്രീം തു കാവേരീം ജഹ്നുരാവഹത്
യൗവനാശ്വന്റെ മരുമകളായ കാവേരിയെ ജഹ്നു ഏറ്റെടുത്തു.
കാവേരീം സരിതാം ശ്രേഷ്ഠ ജഹ്നുഭാര്യാമനിന്ദിതാമ്
നദികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായ, അപവാദമില്ലാത്ത ജഹ്നുവിന്റെ ഭാര്യയായ കാവേരി.
കാവേര്യാം ജനയാമാസ അജകസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
കാവേരിയിൽ നിന്ന് അവനു സ്വന്തം മകനായ അജകൻ ജനിച്ചു.
ബഭൂവ മൃഗ ശീലഃ സുശസ്തസ്യാത്മജഃ സ്മൃതഃ
അവന്റെ മകനായ മൃഗശീലൻ നല്ല സ്വഭാവമുള്ളവനായിരുന്നു.
കുശാംബഃ കുശാനാഭശ്ച അമൂര്തരയമോ വസുഃ
കുശാംബൻ, കുശാനാഭൻ, അമൂർത്തരയൻ, വസു—
പൂര്ണേ വര്ഷസഹസ്രേ വൈ ശതക്രതുരപശ്യത
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അവനെ കണ്ടു.
സമര്ഥഃ പുത്രജനനേ സ്വയമേവാസ്യ ശാശ്വതഃ
അവൻ തന്നെ, ശാശ്വതൻ, മക്കൾ ജനിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവനായിരുന്നു.
ഗാധിര്നാമാഭവത്പുത്രഃ കൌശികഃ പാകശാസനഃ
കൗശികനായ പാകശാസനന്റെ മകനായി ഗാധി എന്നൊരു മകൻ ജനിച്ചു.
പൂര്വം കന്യാ മഹാഭാഗാ നാമ്നാ സത്യവതീ ശുഭാ
മുന്പ്, സത്യവതി എന്ന ഭാഗ്യശാലിനിയായ ഒരു മകൾ ജനിച്ചിരുന്നു.
തസ്യാഃ പ്രീതസ്തു വൈ ഭര്ത്താ ഭാര്ഗവോ ഭൃഗുനന്ദനഃ
അവളുടെ ഭർത്താവായ ഭൃഗുനന്ദനായ ഭാർഗവൻ അവളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി.
അഥാവോചത്പ്രിയാം തത്ര ഋചീകോ ഭാര്ഗവസ്തദാ
അപ്പോൾ അവിടെ ഭാർഗവനായ ഋചീകൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോട് പറഞ്ഞു.
തസ്യാ ജനിഷ്യതേ പുത്രോ ദീപ്തിമാന്ക്ഷത്ത്രിയര്ഷഭഃ
അവള്ക്ക് ഒരു മകൻ ജനിക്കും; പ്രകാശമുള്ള, ക്ഷത്രിയമുനികളിൽ പ്രധാനനായവൻ.