തം നിവാര്യ തദാബ്രഹ്മാ താരാം പപ്രച്ഛ സംശയമ്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ തടഞ്ഞു, സംശയം താരയോട് ചോദിച്ചു.
സാ പ്രാഞ്ജലിരുവാചേദം ബ്രഹ്മാണം വരദം പ്രഭുമ്
അവൾ കൈകൂപ്പി, അനുഗ്രഹമുള്ള ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തതഃ സുതമുപാഘ്രായ സോമോ രാജാ പ്രജാപതിഃ
അതിനുശേഷം സോമൻ, സകല ജീവികളുടെ രാജാവായ പ്രജാപതി, തന്റെ മകനെ മണക്കുന്നു.
പ്രതിഘസ്രം ച ഗഗനേ സമഭ്യുത്തിഷ്ഠതേ ബുധഃ
ബുധൻ ആകാശത്ത് പ്രകാശത്തോടെ ഉയർന്നു.
തസ്യ പുത്രോ മഹാതേജാ ബഭൂവൈലഃ പുരൂരവാഃ
അവന്റെ മകൻ മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള പുരൂരവൻ ജനിച്ചു.
പ്രസഹ്യ ധര്ഷിതസ്തത്ര വിവശോ രാജയക്ഷ്മണാ
അവിടെ അവൻ ബലമായി പിടികൂടപ്പെട്ട്, രാജയക്ഷ്മ എന്ന രോഗം മൂലം ദുർബലനായി.
ജഗാമ ശരണായാഥ പിതരം സോ ഽത്രിമേവ തു
അതിനുശേഷം അവൻ രക്ഷയ്ക്ക് തന്റെ അച്ഛനായ അത്രിയിലേക്കു പോയി.
സ രാജയക്ഷ്മണാ മുക്തഃ ശ്രീയാ ജജവാല സര്വശഃ
അവൻ രാജയക്ഷ്മയിൽ നിന്ന് മോചിതനായപ്പോൾ, എല്ലായിടത്തും മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
വംശം തസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ കീര്ത്യമാനം നിബോധത
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവന്റെ വംശത്തിന്റെ കഥ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
സൌമ്യസ്യ ചന്മ ശ്രുത്വൈവം സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
സൗമ്യന്റെ ജനനം ഇങ്ങനെ കേൾക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ സോമസൌമ്യയോര്ജന്മകഥനം നാമ പഞ്ചഷഷ്ടിതമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ, മധ്യഭാഗത്തിലെ മൂന്നാം ഉപോധാതത്തിൽ, സോമനും സൗമ്യനും ജനിച്ച കഥയെന്ന പേരിൽ അറുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
തേജസ്വീ ദാനശീലശ്ച യജ്വാ വിപുലദക്ഷിണഃ
അവൻ തേജസ്സും ദാനശീലവും ഉള്ളവനും, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും ധാരാളം ദാനം നൽകുകയും ചെയ്തവനുമായിരുന്നു.
ആഹര്ത്താ ജാഗ്നിഹോത്രസ്യ യജ്ഞാനാം ച മഹീപതിഃ
അവൻ യജ്ഞഹോമങ്ങൾ നടത്തുകയും, അഗ്നിഹോത്രം ഉൾപ്പെടെ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും ഭൂമിയുടെ രാജാവായിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതീവ ത്രിഷു ലോകേഷു രൂപേണാപ്രതിമോ ഽഭവത്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും രൂപത്തിൽ അവനെ തുല്യനായി ആരുമില്ലായിരുന്നു.
ഉര്വശീ വരയാമാസ ഹിത്വാ മാനം യശസ്വിനീ
പ്രശസ്തയായ ഉർവശി, തന്റെ അഭിമാനം വിട്ട് അവനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
സപ്ത ഷട്സപ്ത ചാഷ്ടൌ ച ദശ ചാഷ്ടൌ ച വീര്യവാന്
വീര്യശാലിയായ അവനു ഏഴു, ആറു, ഏഴു, എട്ട്, പത്ത്, എട്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.
അലകായാം വിശാലായാം നന്ദനേ ച വനോത്തമേ
അലകാപുരിയിലും വിശാലമായ ആ നഗരത്തിലും, ഉത്തമമായ നന്ദനവനത്തിലും,
ഉത്തരാംശ്ച കുരൂന്പ്രാപ്യ കലാപഗ്രാമമേവ ച
ഉത്തരകുരുക്കളെയും കലാപഗ്രാമത്തെയും എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ,
ഉര്വശ്യാ മഹിതോ രാജാ രേമേ പരമയാ മുദാ
ഉർവശി വലിയ ആദരവോടെ രാജാവിനെ ആദരിച്ചു; അവൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.
ഉത്സൃജ്യ തം ച സംപ്രാപ്താ തന്നോ ബ്രൂഹി ച ദുഷ്കൃതമ്
പിന്നീട് അവളവനെ വിട്ട് പോയി; പിന്നെ അവിടെ സംഭവിച്ച തെറ്റ് ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ.
ആത്മനഃ ശാപമോക്ഷാര്ഥം നിയമം സാ ചകാര തു
തൻറെ ശാപം മാറ്റാൻ വേണ്ടി അവൾ ഒരു വ്രതം സ്വീകരിച്ചു.
ദ്വൌ മേഷൌ ശയനാഭ്യാശേ സാ താവദ്ധ്യവതിഷ്ഠതേ
അവളുടെ കിടക്കയുടെ അടുത്ത് രണ്ടു ആടുകൾ നില്ക്കുന്നു; അവൾ അവരോടൊപ്പം അവിടെതന്നെ തുടരുന്നു.
യദ്യേഷ സമയോ രാജന്യാവത്കാലശ്ച തേ ദൃഢഃ
രാജാവേ, ഈ ഉടമ്പടി നിങ്ങൾക്കു ഉറപ്പായതാണെങ്കിൽ,
തസ്യാസ്തം സമയം സര്വം സ രാജാ പര്യപാലയത്
അവളുടെ എല്ലാ നിബന്ധനകളും രാജാവ് പൂർണ്ണമായി പാലിച്ചു.
വര്ഷാണ്യഥ ചതുഃഷഷ്ടിം തദ്ഭക്ത്യാ ശാപമോഹിതാ
അപ്പോൾ, അമ്പതിനാലു വർഷം ശാപത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ അവളെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു.
ചിന്തയധ്വം മഹാഭാഗാ യഥാ സാ തു വരാങ്ഗനാ
മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, ആ മഹാനായ സ്ത്രീ എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ ആലോചിക്കൂ.
തതോ വിശ്വാപസുര്നാമ ഗന്ധര്വഃ സുമഹാമതിഃ
അപ്പോൾ വിശ്വാവസു എന്ന മഹാപണ്ഡിതനായ ഗന്ധർവൻ അവിടെ എത്തി.
തസ്യാസ്തു വിരഹേണാസൌ ഭ്രമമാണസ്ത്വഥോര്വശീമ്
ഉർവശിയെ വിട്ട് ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായവൻ അവളെ തേടി അലയുന്നു.
ഗന്ധര്വാനുപധാവേതി സ തച്ചക്രേ ഽഥ തേ ദദുഃ
അവൻ ഗന്ധർവന്മാരെ പിന്തുടർന്നു; അങ്ങനെ അവർ അവനു വഴികാട്ടി.
ഏകോ ഽഗ്നിഃ പൂര്വമാസീദ്വൈ ഐലസ്തം ത്രീനകല്പയത്
ഒരിക്കൽ ഒരു അഗ്നി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; അയിലൻ അതിനെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളാക്കി.