സ ഹി ശിഷ്യോ മഹാതേജാഃ പിതുഃ പൂര്വം ബൃഹസ്പതേഃ
അവൻ മഹാതേജസ്സുള്ള ബൃഹസ്പതിയുടെ ശിഷ്യനായിരുന്നു.
പാര്ഷ്മിഗ്രാഹോ ഽഭവദ്ദേവഃ പ്രഗൃഹ്യാജഗവം ധനുഃ
ദേവൻ ആടിന്റെ കൊമ്പിൽ നിന്നുള്ള വില്ല് പിടിച്ച് നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഉദ്ദിശ്യ ദേവാനുത്സൃഷ്ടം യേനൈഷാം നാശിതം യശഃ
ദേവന്മാരെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് അവൻ അതു വിട്ടുവിട്ടു; അതിലൂടെ അവരുടെ കീർത്തി നശിച്ചു.
ദേവാനാം ദാനവാനാം ച ലോകക്ഷയകരം മഹത്
അത് ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും വലിയ നാശം വരുത്തി.
ബ്രഹ്മാണം ശരണം ജഗ്മുരാദിദേവം പിതാമഹമ്
ദേവന്മാർ ആദിദേവനായ പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവിൽ അഭയം തേടി.
ദദാവാങ്ഗിരസേ താരാം സ്വയമേത്യ പിതാമഹഃ
പിതാമഹൻ താനെത്തി താരയെ അങ്ങിരസ്സിന് തിരികെ നൽകി.
ഗര്ഭമുത്സൃജ സദ്യസ്ത്വം വിപ്രഃ പ്രാഹ ബൃഹസ്പതിഃ
'ഉടൻ ഗർഭം വിട്ടുകളയണം,' എന്ന് ബൃഹസ്പതി എന്ന മഹർഷി പറഞ്ഞു.
അഥോ താരാസൃജദ്ഗര്ഭം ജ്വലന്തമിവ പാവകമ്
അപ്പോൾ താര അഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഗർഭം പുറത്തുവിട്ടു.
തതഃ സംശയമാപന്നസ്താരാമകഥയന്സുരാഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ സംശയത്തോടെ താരയുടെ കഥ പറഞ്ഞു.
ഹ്രീയമാണാ യദാ ദേവാന്നാഹ സാ സാധ്വസാധു വാ
ദേവന്മാർ ലജ്ജിച്ചു നിന്നപ്പോൾ, അവൾ അതു ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല.
തം നിവാര്യ തദാബ്രഹ്മാ താരാം പപ്രച്ഛ സംശയമ്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ തടഞ്ഞു, സംശയം താരയോട് ചോദിച്ചു.
സാ പ്രാഞ്ജലിരുവാചേദം ബ്രഹ്മാണം വരദം പ്രഭുമ്
അവൾ കൈകൂപ്പി, അനുഗ്രഹമുള്ള ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തതഃ സുതമുപാഘ്രായ സോമോ രാജാ പ്രജാപതിഃ
അതിനുശേഷം സോമൻ, സകല ജീവികളുടെ രാജാവായ പ്രജാപതി, തന്റെ മകനെ മണക്കുന്നു.
പ്രതിഘസ്രം ച ഗഗനേ സമഭ്യുത്തിഷ്ഠതേ ബുധഃ
ബുധൻ ആകാശത്ത് പ്രകാശത്തോടെ ഉയർന്നു.
തസ്യ പുത്രോ മഹാതേജാ ബഭൂവൈലഃ പുരൂരവാഃ
അവന്റെ മകൻ മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള പുരൂരവൻ ജനിച്ചു.
പ്രസഹ്യ ധര്ഷിതസ്തത്ര വിവശോ രാജയക്ഷ്മണാ
അവിടെ അവൻ ബലമായി പിടികൂടപ്പെട്ട്, രാജയക്ഷ്മ എന്ന രോഗം മൂലം ദുർബലനായി.
ജഗാമ ശരണായാഥ പിതരം സോ ഽത്രിമേവ തു
അതിനുശേഷം അവൻ രക്ഷയ്ക്ക് തന്റെ അച്ഛനായ അത്രിയിലേക്കു പോയി.
സ രാജയക്ഷ്മണാ മുക്തഃ ശ്രീയാ ജജവാല സര്വശഃ
അവൻ രാജയക്ഷ്മയിൽ നിന്ന് മോചിതനായപ്പോൾ, എല്ലായിടത്തും മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
വംശം തസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ കീര്ത്യമാനം നിബോധത
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവന്റെ വംശത്തിന്റെ കഥ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
സൌമ്യസ്യ ചന്മ ശ്രുത്വൈവം സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
സൗമ്യന്റെ ജനനം ഇങ്ങനെ കേൾക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ സോമസൌമ്യയോര്ജന്മകഥനം നാമ പഞ്ചഷഷ്ടിതമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ, മധ്യഭാഗത്തിലെ മൂന്നാം ഉപോധാതത്തിൽ, സോമനും സൗമ്യനും ജനിച്ച കഥയെന്ന പേരിൽ അറുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
തേജസ്വീ ദാനശീലശ്ച യജ്വാ വിപുലദക്ഷിണഃ
അവൻ തേജസ്സും ദാനശീലവും ഉള്ളവനും, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും ധാരാളം ദാനം നൽകുകയും ചെയ്തവനുമായിരുന്നു.
ആഹര്ത്താ ജാഗ്നിഹോത്രസ്യ യജ്ഞാനാം ച മഹീപതിഃ
അവൻ യജ്ഞഹോമങ്ങൾ നടത്തുകയും, അഗ്നിഹോത്രം ഉൾപ്പെടെ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുകയും ഭൂമിയുടെ രാജാവായിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതീവ ത്രിഷു ലോകേഷു രൂപേണാപ്രതിമോ ഽഭവത്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും രൂപത്തിൽ അവനെ തുല്യനായി ആരുമില്ലായിരുന്നു.
ഉര്വശീ വരയാമാസ ഹിത്വാ മാനം യശസ്വിനീ
പ്രശസ്തയായ ഉർവശി, തന്റെ അഭിമാനം വിട്ട് അവനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
സപ്ത ഷട്സപ്ത ചാഷ്ടൌ ച ദശ ചാഷ്ടൌ ച വീര്യവാന്
വീര്യശാലിയായ അവനു ഏഴു, ആറു, ഏഴു, എട്ട്, പത്ത്, എട്ട് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു.
അലകായാം വിശാലായാം നന്ദനേ ച വനോത്തമേ
അലകാപുരിയിലും വിശാലമായ ആ നഗരത്തിലും, ഉത്തമമായ നന്ദനവനത്തിലും,
ഉത്തരാംശ്ച കുരൂന്പ്രാപ്യ കലാപഗ്രാമമേവ ച
ഉത്തരകുരുക്കളെയും കലാപഗ്രാമത്തെയും എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ,
ഉര്വശ്യാ മഹിതോ രാജാ രേമേ പരമയാ മുദാ
ഉർവശി വലിയ ആദരവോടെ രാജാവിനെ ആദരിച്ചു; അവൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.
ഉത്സൃജ്യ തം ച സംപ്രാപ്താ തന്നോ ബ്രൂഹി ച ദുഷ്കൃതമ്
പിന്നീട് അവളവനെ വിട്ട് പോയി; പിന്നെ അവിടെ സംഭവിച്ച തെറ്റ് ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ.