അത്രാപ്യുദാഹരന്തീമം ശ്ലോകം പൌരാണികാ ജനാഃ
ഇവിടെയും പുരാണജ്ഞന്മാർ ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നു:
ദേവൈഃ സാര്ദ്ധം മഹാതേജാനുഗ്രഹാത്തസ്യ ധീമതഃ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം മഹാശക്തിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ആ ധീരനു,
കുമാരം ജനയാമാസ ഹരിശ്ചന്ദ്രമകല്മഷമ്
പാപരഹിതനായ പുത്രൻ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ജനിച്ചു.
അഹര്താ രാജസൂയസ്യ സമ്രഡിതി പരിശ്രുതഃ
അവൻ രാജസൂയ യാഗം നടത്തിയ മഹാരാജാവായി പ്രശസ്തനായി.
ഹരിതോ രോഹിതസ്യാഥ ചഞ്ചുര്ഹരീത ഉച്യതേ
ഹരിതൻ രോഹിതന്റെ പുത്രനാണ്; അവന്റെ പുത്രൻ ഹരീതൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ചൈതാ സര്വസ്യ ക്ഷത്രസ്യ വിജയസ്തേന സ സ്മൃതഃ
അവനെ കാരണം എല്ലാ ക്ഷത്രവർഗവും വിജയികളായി; അതുകൊണ്ട് അവൻ വിജയൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
രുരുകാത്തു വൃകഃ പുത്രസ്തസ്മാദ്ബാഹുര്വിജജ്ഞിവാന്
രുരുകനിൽ നിന്ന് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു, അവനാണ് വൃകനെന്ന് വിളിച്ചത്. വൃകനിൽ നിന്ന് ബാഹു എന്നവൻ ജനിച്ചു.
ശകൈര്യവനകാംബോജൈഃ പാരദൈഃ പഹ്ലവൈസ്തഥാ
ശകന്മാർ, യവനന്മാർ, കാംബോജന്മാർ, പാർദന്മാർ, പഹ്ലവന്മാർ ഇവരാൽ—
സഗരസ്തു സുതോ ബാഹോര്ജജ്ഞേ സഹ ഗരേണ വൈ
ബാഹുവിന്റെ മകനായി സഗരനും ഗരേണനും ഒരുമിച്ച് ജനിച്ചു.
അഗ്നേയമസ്ത്രം ലബ്ധ്വാ തു ഭാര്ഗവാത്സഗരോ നൃപഃ
ഭാർഗവനിൽ നിന്ന് അഗ്നിയാസ്ത്രം ലഭിച്ച ശേഷം, രാജാവ് സഗരൻ—
ശകാനാം പഹ്ലവാനാം ച ധര്മം നിരസദച്യുതഃ
അവൻ, അചഞ്ചലനായവൻ, ശകന്മാരുടെയും പഹ്ലവന്മാരുടെയും ധർമ്മം നീക്കി.
കഥം സ സഗരോ രാജാ ഗരേണ സഹ ജജ്ഞിവാന്
സഗരൻ രാജാവ് ഗരേണനൊപ്പം എങ്ങനെയാണ് ജനിച്ചത്?
ധര്മാന്കുലോചിതാന്ക്രുദ്ധോ രാജാ നിരസദച്യുതഃ
രാജാവ്, അചഞ്ചലനായി, കോപത്തോടെ അവരുടെ വംശത്തിന് യോജിച്ച ധർമ്മങ്ങൾ നീക്കി.
ഹൈഹയൈസ്താലജങ്ഘൈശ്ച ശകൈഃ സാര്ദ്ധം സമാഗതൈഃ
ഹൈഹയന്മാർ, താളജംഘന്മാർ, ശകന്മാർ എന്നിവരും ഒരുമിച്ച് കൂടിച്ചേർന്നു—
ഹൈഹയാര്ഥം പരാക്രാന്താ ഏതേ പഞ്ച ഗണാസ്തദാ
ഹൈഹയന്മാരുടെ വേണ്ടി, അന്നേ ദിവസം ഈ അഞ്ച് കൂട്ടങ്ങൾ മുന്നേറി.
വനം പ്രവിശ്യ ധര്മാത്മാ സഹ പത്ന്യാ തപോ ഽചരത്
ഭാര്യയോടൊപ്പം കാടിലേക്ക് കടന്ന്, ധാർമ്മികനായവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു.
വൃദ്ധത്വാദ്ദുര്ബലത്വാച്ച ഹ്യന്തരാ സ മമാര ച
വയസ്സും ദുർബലതയും കാരണം, ഇടയ്ക്ക് അവൻ മരിച്ചു.
സപത്ന്യാ തു ഗരസ്തസ്യൈ ദത്തോ ഗര്ഭജിഘാംസയാ
സപത്നി, ഗർഭത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവളെ ഗരം കൊടുത്തു.
ഔര്വസ്തം ഭാര്ഗവോ ദൃഷ്ട്വാ കാരുണ്യാദ്ധി ന്യവര്ത്തയത്
ഭാർഗവനായ ഔർവൻ ഇത് കണ്ടു, കരുണയാൽ അതിനെ തടഞ്ഞു.
വ്യജായത മഹാബാഹും സഗരം നാമ ധര്മികമ്
ശക്തമായ ഭുജങ്ങളുള്ള, ധാർമ്മികനായ സഗരൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു.
അധ്യാപ്യ വേദാഞ്ഛാസ്ത്രാണി തതോ ഽസ്ത്രം പ്രത്യപാദയത്
വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിപ്പിച്ച ശേഷം, അവനു ആസ്ത്രം നൽകി.
പഹ്ലവാംശ്ചൈവ നിഃശേഷാന്കര്തും വ്യവസിതോ നൃപഃ
പഹ്ലവന്മാരെ മുഴുവനായും നശിപ്പിക്കാൻ രാജാവ് ഉറച്ചു തീരുമാനിച്ചു.
വസിഷ്ഠം ശരണം സര്വേ സംപ്രാപ്താഃ ശരണൈഷിണഃ
ആശ്രയം തേടിയ എല്ലാവരും വസിഷ്ഠന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
സഗരം വാരയാമാസ തേഷാം ദത്ത്വാഭയം തഥാ
അവർക്കും അഭയം നൽകി, വസിഷ്ഠൻ സഗരനെ തടഞ്ഞു.
ജഘാന ധര്മം വൈ തേഷാം വേഷാന്യത്വം ചകാര ഹ
അവൻ അവരുടെ ധർമ്മം നശിപ്പിച്ചു, വേറൊരു രൂപം അവർക്കു ഉണ്ടാക്കി.
യവനാനാം ശിരഃ സര്വം കാംബോജാനാം തഥൈവ ച
അവൻ യവനന്മാരുടെ തലയും, അതുപോലെ കാംബോജന്മാരുടെയും തലയും എടുത്തു.
നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരാഃ കൃതാസ്തേന മഹാത്മനാ
ആ മഹാത്മാവിന്റെ കൃത്യത്തിൽ, അവർ വേദപഠനവും 'വഷട്' ഉച്ചാരണമുമില്ലാത്തവരായി മാറി.
കലിസ്പര്ശാ മഹിഷികാ ദാര്വസ്ഛോലാഃ ഖശാസ്തഥാ
കളിയുടെ സ്പർശം കൊണ്ടു മഹിഷികന്മാർ, ദാർവന്മാർ, ശോളന്മാർ, ഖശന്മാർ ഇവരും ബാധിച്ചു.
വസിഷ്ഠവചനാത്പൂര്വം സഗരേണ മഹാത്മനാ
വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾക്കുമുമ്പ്, മഹാത്മാവായ സഗരൻ
അശ്വം വൈ ചാരയാമാസ വാജിമേധായ ദീക്ഷിതഃ
വാജപേയയാഗത്തിന് ദീക്ഷിതനായവൻ കുതിരയെ വിട്ടയച്ചു.