ത്വം ഹി തസ്യ വധാര്ഥായ സമര്ഥഃ പൃഥിവീപതേ
ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, അവനെ സംഹരിക്കാൻ നീ മാത്രമാണ് യോഗ്യൻ.
ന ഹി ധുന്ധുര്മഹാവീര്യസ്തേജസാല്പേന ശാക്യതേ
മഹാശക്തിയുള്ള ധുന്ധുവിനെ ചെറിയ ശക്തിയാൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
വീര്യം ഹി സുമഹത്തസ്യ ദേവൈരപി ദുരാസദമ്
അവന്റെ വീര്യം അത്യന്തം വലുതാണ്; ദേവന്മാർക്കു പോലും അതിനെ നേരിടാൻ പ്രയാസമാണ്.
കുവലാശ്വം തു തം പ്രാദാത്തസ്മിന് ധുന്ധുനിവാരണേ
ധുന്ധുവിനെ സംഹരിക്കാൻ കുവലാശ്വനെ തന്നു.
ഭവിഷ്യതി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ധുന്ധുമാരോ ന സംശയഃ
ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ധുന്ധുമാരൻ ജനിക്കും എന്നതിൽ സംശയം ഇല്ല.
ജഗാമ സ വനായൈവ തപസേ ശംസിതവ്രതഃ
അവൻ ഉറച്ച വ്രതത്തിൽ ഉറപ്പോടെ കാടിലേക്ക് തപസ്സിനായി പോയി.
സഹക്രൈരേകവിംശത്യാ പുത്രാണാം സഹ പാര്ഥിവഃ
അവൻ ഇരുപത്തൊന്ന് പുത്രന്മാരോടൊപ്പം രാജാവായി പുറപ്പെട്ടു.
തമാവിശത്തതോ വിഷ്ണുര്ഭഗവാന്സ്വേന തേജസാ
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണു തന്റെ തേജസ്സോടെ അവനിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തസ്മിന്പ്രയാതേ ദുര്ധര്ഷേ ദിവി ശബ്ദോ മഹാനഭൂത്
അവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ആകാശത്ത് വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
ദിവ്യൈഃ പുഷ്പൈശ്ച തം ദേവാഃ സംമതാത്സമവാകിരന്
ദേവന്മാർ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ അവനെ മൂടി.
സ ഗത്വാ പുരുഷവ്യാഘ്രസ്തനയൈഃ സഹ വീര്യവാന്
മനുഷ്യസിംഹനായ ആ വീരൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
തസ്യ പുത്രൈഃ ഖനദ്ഭിശ്ച വാലുകാന്തര്ഹിതസ്തദാ
അവന്റെ പുത്രന്മാർ മണലിൽ തറയിടുമ്പോൾ, അവിടെ ഒളിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
മുഖജേനാഗ്നിനാ ക്രുദ്ധോ ലോകാനുദ്വര്തയന്നിവ
അവൻ കോപത്തോടെ, വായിൽ നിന്നു തീ പുറത്ത് വിട്ട് ലോകങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനായി നിന്നു.
സോമസ്യ സോ ഽസുരശ്രേഷ്ഠോ ധാരോര്മികലിലോ മഹാന്
സോമന്റെ അനുഭവമായ ആ മഹാസുരൻ തിരകളുടെയും ചളിയുടെയും കൂട്ടമായിരുന്നു.
തതഃ സ രാജാതിബലോ രാക്ഷസം തം മഹാബലമ്
അതിനുശേഷം അത്യന്തം ശക്തനായ രാജാവ് ആ മഹാബലശാലിയായ രാക്ഷസനെ നേരിട്ടു.
തസ്യ വാരിമയം വേഗമപി വത്സ നരാധിപഃ
രാജകുമാരാ, രാജാവ് ആ ജലസങ്കടത്തിന്റെ ശക്തിയെയും തള്ളിപ്പറയിച്ചു.
നിരസ്യന്തം മഹാകായം ബലേനോദകരാക്ഷസമ്
അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ വലിയ ശരീരമുള്ള ജലരാക്ഷസനെ അകറ്റി.
ഉത്തങ്കശ്ച വരം പ്രാദാത്തസ്മൈ രാജ്ഞേ മഹാത്മനേ
ഉത്തങ്കൻ ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന് ഒരു വരം നൽകി.
ധര്മേ രതിം ച സതതം സ്വര്ഗേ വാസം തഥാക്ഷയമ്
ധർമ്മത്തിൽ എപ്പോഴും ആനന്ദവും സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതമായ വാസവുമാണ് (ആ വരം).
തസ്യ പുത്രാസ്ത്രയഃ ശിഷ്ടാ ദൃഢാശ്വോ ജ്യേഷ്ഠ ഉച്യതേ
അവന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ ശേഷിച്ചു; മുതിർന്നവനെ ദൃഢാശ്വൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ധൈന്ധുമാരിര്ദൃഢാശ്വശ്ച ഹര്യശ്വസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
ധൈന്ധുമാരി, ദൃഢാശ്വൻ, ഹര്യശ്വൻ ഇവൻ്റെ പുത്രനാണ്.
സംഹതാശ്വോ നികുംഭസ്യ സുതോ രണവിശാരദഃ
യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സംഹതാശ്വൻ, നികുംബന്റെ പുത്രനാണ്.
തസ്യ പത്നീ ഹൈമവതീ സതീ മാതാ ദൃഷദ്വതീ
അവന്റെ ഭാര്യ ഹിമവന്റെ മകളായ സതിയായിരുന്നു, അമ്മ ദൃശ്യദ്വതിയായിരുന്നു.
യുവനാശ്വസുതസ്തസ്യ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതഃ
അവനു യുവനാശ്വന് എന്ന പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവന് പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
അഭിശസ്താ തു സാ ഭര്ത്രാ നദീ സാ ബാഹുദാ കൃതാ
പതിയുടെ ശാപം മൂലം അവള് ബാഹുദാ എന്ന നദിയായി മാറി.
മാന്ധാതാ യൌവനാശ്വോ വൈ ത്രൈലോക്യവിജയീ നൃപഃ
യുവനാശ്വന്റെ മകനായ മന്ദാതാവ് മൂന്നു ലോകവും ജയിച്ച രാജാവായിരുന്നു.
യാവത്സൂര്യ ഉദയതേ യാവച്ച പ്രതിതിഷ്ഠതി
സൂര്യന് ഉദയിക്കുന്നിടത്തും അസ്തമിക്കുന്നിടത്തും വരെ,
തസ്യ ചൈത്രരഥീ ഭാര്യാ ശശബിന്ദോഃ സുതാഭവത്
അവന്റെ ഭാര്യ ചൈത്രരഥി ആയിരുന്നു; ശശബിന്ദുവിന്റെ മകളായിരുന്നു അവള്.
പതിവ്രതാ ച ജ്യേഷ്ഠാ ച ഭാതൄണാമയുതസ്യ സാ
അവള് ഭര്ത്താവിനോടു പൂര്ണ്ണമായ ഭക്തിയുള്ളവളും പതിനായിരം സഹോദരങ്ങളില് മൂത്തവളുമായിരുന്നു.
പുരുകുത്സമംബരീഷം മുചുകുന്ദം ച വിശ്രുതമ്
പുരുകുത്സന്, അംബരീഷന്, പ്രശസ്തനായ മുചുകുന്ദന്,