പുത്രസംക്രാമിതശ്രീസ്തു വനം രാജാ വിവേശ ഹ
രാജാവ് തന്റെ മഹത്വം മകനിലേക്ക് വിട്ട്, കാടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
പ്രയാസ്യന്തമുതങ്കസ്തു ബ്രഹ്മര്ഷിഃ പ്രത്യവാരയത്
അവൻ പുറപ്പെടാൻ പോകുമ്പോൾ ബ്രഹ്മർഷിയായ ഉതങ്കൻ അവനെ തടഞ്ഞു.
നിരുദ്വിഗ്നസ്തപസ്ഛര്തും ന ഹി ശക്രോ ഽപി പാര്ഥിവ
രാജാവേ, അവിടെ നിർഭയം തപസ്സ് ചെയ്യാൻ ഇന്ദ്രനും കഴിയില്ല.
സമുദ്രോ വാലുകാപൂര്ണസ്തത്ര തിഷ്ഠതി ഭൂപതേ
അവിടെ, ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, മണലാൽ നിറഞ്ഞ ഒരു സമുദ്രം നിലകൊള്ളുന്നു.
അന്തര്ഭൂമിഗതസ്തത്ര വാലുകാന്തര്ഹിതോ മഹാന്
അവിടെ, ഭൂമിയുടെ അകത്തും മണലിനടിയിലും ഒരു മഹാനായ ജീവൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ശേതേ ലോകവിനാശായ തപ ആസ്ഥായ ദാരുണമ്
ലോകങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് ഭയങ്കരമായ തപസ്സ് ചെയ്ത് അവൻ അവിടെ കിടക്കുന്നു.
യദാ തദാ മഹീ തത്ര ചലതി സ്മ സകാനനാ
അത് സംഭവിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവിടത്തെ ഭൂമി കാടുകളോടുകൂടി വിറയാറായിരുന്നു.
ആദിത്യപഥമാവൃത്യ സപ്താഹം ഭൂമികംപനമ്
സൂര്യന്റെ പാത തടഞ്ഞ്, ഏഴ് ദിവസം ഭൂമി വിറച്ചു നിന്നു.
തേന രാജന്ന ശക്നോമി തസ്മിന്സ്ഥാതും സ്വ ആശ്രമേ
ഇതിനാൽ, രാജാവേ, എനിക്ക് എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ തന്നെ തുടരാൻ കഴിയുന്നില്ല.
തേജസ്തേ സുമഹദ്വിഷ്മുസ്തേജസാപ്യായയിഷ്യതി
അവന്റെ ശക്തി അത്യന്തം വലുതാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ; തപസ്സ് കൊണ്ട് അവൻ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കും.
ത്വം ഹി തസ്യ വധാര്ഥായ സമര്ഥഃ പൃഥിവീപതേ
ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, അവനെ സംഹരിക്കാൻ നീ മാത്രമാണ് യോഗ്യൻ.
ന ഹി ധുന്ധുര്മഹാവീര്യസ്തേജസാല്പേന ശാക്യതേ
മഹാശക്തിയുള്ള ധുന്ധുവിനെ ചെറിയ ശക്തിയാൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
വീര്യം ഹി സുമഹത്തസ്യ ദേവൈരപി ദുരാസദമ്
അവന്റെ വീര്യം അത്യന്തം വലുതാണ്; ദേവന്മാർക്കു പോലും അതിനെ നേരിടാൻ പ്രയാസമാണ്.
കുവലാശ്വം തു തം പ്രാദാത്തസ്മിന് ധുന്ധുനിവാരണേ
ധുന്ധുവിനെ സംഹരിക്കാൻ കുവലാശ്വനെ തന്നു.
ഭവിഷ്യതി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ധുന്ധുമാരോ ന സംശയഃ
ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ധുന്ധുമാരൻ ജനിക്കും എന്നതിൽ സംശയം ഇല്ല.
ജഗാമ സ വനായൈവ തപസേ ശംസിതവ്രതഃ
അവൻ ഉറച്ച വ്രതത്തിൽ ഉറപ്പോടെ കാടിലേക്ക് തപസ്സിനായി പോയി.
സഹക്രൈരേകവിംശത്യാ പുത്രാണാം സഹ പാര്ഥിവഃ
അവൻ ഇരുപത്തൊന്ന് പുത്രന്മാരോടൊപ്പം രാജാവായി പുറപ്പെട്ടു.
തമാവിശത്തതോ വിഷ്ണുര്ഭഗവാന്സ്വേന തേജസാ
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണു തന്റെ തേജസ്സോടെ അവനിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തസ്മിന്പ്രയാതേ ദുര്ധര്ഷേ ദിവി ശബ്ദോ മഹാനഭൂത്
അവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ആകാശത്ത് വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
ദിവ്യൈഃ പുഷ്പൈശ്ച തം ദേവാഃ സംമതാത്സമവാകിരന്
ദേവന്മാർ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ അവനെ മൂടി.
സ ഗത്വാ പുരുഷവ്യാഘ്രസ്തനയൈഃ സഹ വീര്യവാന്
മനുഷ്യസിംഹനായ ആ വീരൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
തസ്യ പുത്രൈഃ ഖനദ്ഭിശ്ച വാലുകാന്തര്ഹിതസ്തദാ
അവന്റെ പുത്രന്മാർ മണലിൽ തറയിടുമ്പോൾ, അവിടെ ഒളിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.
മുഖജേനാഗ്നിനാ ക്രുദ്ധോ ലോകാനുദ്വര്തയന്നിവ
അവൻ കോപത്തോടെ, വായിൽ നിന്നു തീ പുറത്ത് വിട്ട് ലോകങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനായി നിന്നു.
സോമസ്യ സോ ഽസുരശ്രേഷ്ഠോ ധാരോര്മികലിലോ മഹാന്
സോമന്റെ അനുഭവമായ ആ മഹാസുരൻ തിരകളുടെയും ചളിയുടെയും കൂട്ടമായിരുന്നു.
തതഃ സ രാജാതിബലോ രാക്ഷസം തം മഹാബലമ്
അതിനുശേഷം അത്യന്തം ശക്തനായ രാജാവ് ആ മഹാബലശാലിയായ രാക്ഷസനെ നേരിട്ടു.
തസ്യ വാരിമയം വേഗമപി വത്സ നരാധിപഃ
രാജകുമാരാ, രാജാവ് ആ ജലസങ്കടത്തിന്റെ ശക്തിയെയും തള്ളിപ്പറയിച്ചു.
നിരസ്യന്തം മഹാകായം ബലേനോദകരാക്ഷസമ്
അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ വലിയ ശരീരമുള്ള ജലരാക്ഷസനെ അകറ്റി.
ഉത്തങ്കശ്ച വരം പ്രാദാത്തസ്മൈ രാജ്ഞേ മഹാത്മനേ
ഉത്തങ്കൻ ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന് ഒരു വരം നൽകി.
ധര്മേ രതിം ച സതതം സ്വര്ഗേ വാസം തഥാക്ഷയമ്
ധർമ്മത്തിൽ എപ്പോഴും ആനന്ദവും സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതമായ വാസവുമാണ് (ആ വരം).
തസ്യ പുത്രാസ്ത്രയഃ ശിഷ്ടാ ദൃഢാശ്വോ ജ്യേഷ്ഠ ഉച്യതേ
അവന്റെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ ശേഷിച്ചു; മുതിർന്നവനെ ദൃഢാശ്വൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.