യദാ തൈരിഹ സൃഷ്ടൈസ്തു ധര്മ്മാദ്യൈശ്ച മഹര്ഷിഭിഃ
അവര്ക്കും ധര്മാദിമഹർഷിമാർക്കും 의해 ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,
തമോമാത്രാവൃതഃ സോ ഽഭൂച്ഛോകപ്രതിഹതശ്ച വൈ
അവന് അന്ധകാരത്തില് മൂടപ്പെട്ടു, ദുഃഖം കൊണ്ട് ബാധിക്കപ്പെട്ടു.
പുത്രാണാം ച തമോമാത്രാ അപരാ നിഃസൃതാഭവത്
പുത്രന്മാരില്നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകാരത്തിന്റെ അളവ് പുറത്ത് വന്നു.
തതഃ പ്രതിഹതേ തസ്യ പ്രതീതേ വരണാത്മകേ
അവന്റെ പ്രകടനം തടയപ്പെട്ടതോടെ, തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ രൂപത്തില്,
ദ്വിധാ കൃത്വാ സ്വകം ദേഹമര്ദ്ധേന പുരുഷോ ഽഭവത്
തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, അവന് അർദ്ധം പുരുഷനായി.
പ്രകൃതിര്ഭൂതധാത്രീ സാ കാമാദ്വൈ സൃജതഃ പ്രഭോഃ
ആ പ്രകൃതിയാണ് സകലജന്തുക്കളെ ധരിക്കുന്നതും, പ്രഭുവിന്റെ ആഗ്രഹത്തില് നിന്നു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും.
ബ്രഹ്മാണഃ സാ തനുഃ പൂര്വാ ദിവമാവൃത്യ തിഷ്ടതഃ
അത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുന്പത്തെ ശരീരമായിരുന്നു; ആ ശരീരം സ്വര്ഗ്ഗത്തെ മൂടി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സാ ദേവീ നിയുതം തപ്ത്വാ തപഃ പരമ ദുശ്ചരമ്
ആ ദേവി അനവധി വര്ഷങ്ങള് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
സ വൈ സ്വായംഭുവഃ പൂര്വം പുരുഷോ മനുരുച്യതേ
അവനാണ് ആദികാലത്തെ സ്വായംഭുവന്, മനുഷ്യന് എന്ന മനു.
ലബ്ധ്വാ തു പുരുഷഃ പത്നീം ശതരൂപാമയോനിജാമ്
പുത്രിയില്ലാതെ ജനിച്ച പുരുഷന് ശതരൂപ എന്ന ഭാര്യയെ ലഭിച്ചു.
പ്രഥമഃ സംപ്രയോഗഃ സ കല്പാദൌ സമവര്ത്തത
ആ കല്പത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ആദ്യമായ് സംഗമം ഉണ്ടായി.
സമ്രാട് സശതരൂപസ്തു വൈരാജസ്തു മനുഃ സ്മൃതഃ
നൂറ്റാണ്ട് രൂപങ്ങൾ ഉള്ള മഹാരാജാവായ വൈരാജപുത്രൻ മനു എന്നു ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
വൈരാജാത്പുരുഷാദ്വീരൌ ശതരൂപാ വ്യജായത
വൈരാജനും പുരുഷനും ചേർന്ന് വീരനായ ശതരൂപാ ജനിച്ചു.
കന്യേ ദ്വേ സുമഹാഭാഗേ യാഭ്യാം ജാതാ ഇമാഃ പ്രജാഃ
വളരെ ഭാഗ്യവതികളായ രണ്ടു പുത്രിമാരിൽ നിന്നാണ് ഈ സകല ജീവികളും ജനിച്ചത്.
സ്വായംഭുവഃ പ്രസൂതിം തു ദക്ഷായ വ്യസൃജത്പ്രഭുഃ
സ്വായംഭുവൻ തന്റെ പുത്രിയായ പ്രസൂതിയെ ദക്ഷന് നൽകി.
ആകൂത്യാം മിഥുനം ജജ്ഞേ മാനസസ്യ രുചേഃ ശുഭമ്
ആകൂതിയിൽ മനസ്സിൽ ജനിച്ച രുചിക്ക് ഒരു നല്ല ദമ്പതികൾ ജനിച്ചു.
യജ്ഞസ്യ ദക്ഷിണായാം ച പുത്രാ ദ്വാദശ ജജ്ഞിരേ
ദക്ഷിണയിൽ യജ്ഞന് പന്ത്രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
യമസ്യ പുത്രാ യജ്ഞസ്യ തസ്മാദ്യാമാസ്തു തേ സ്മൃതാഃ
യമന്റെ പുത്രന്മാരാണ് യജ്ഞന്റെ പുത്രന്മാർ; അതുകൊണ്ട് അവരെ യാമന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
യാമാഃ പൂര്വം പരിക്രാന്താ യേഷാം സംജ്ഞാ ദിവൌകസഃ
ആദ്യമായി സഞ്ചരിച്ച യാമന്മാർക്ക് ദിവൗകസുകൾ എന്ന പേരാണ് ലഭിച്ചത്.
തസ്യാം കന്യാശ്ചതുര്വിംശദ്ദക്ഷസ്ത്വജനയത്പ്രഭുഃ
അവളിൽ ദക്ഷൻ ഇരുപത്തുനാലു പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
യോഗപത്ന്യശ്ച താഃ സര്വാഃ സര്വാസ്താ യോഗമാതരഃ
അവരൊക്കെയും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും യോഗത്തിന്റെ മാതാക്കളുമായിരുന്നു.
ശ്രദ്ധാ ലക്ഷ്മീര്ധൃതിസ്തുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിര്മേധാ തഥാ ക്രിയാ
ശ്രദ്ധ, ലക്ഷ്മി, ധൃതി, തുഷ്ടി, പുഷ്ടി, മേധ, കൂടാതെ ക്രിയ.
പത്ന്യര്ഥം പ്രതിജഗ്രാഹ ധര്മോ ദാക്ഷായണീഃ പ്രഭുഃ
ധർമ്മൻ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരെ ഭാര്യമാരായി സ്വീകരിച്ചു.
യാന്യാഃ ശിഷ്ടാ യവീയസ്യ ഏകാദശ സുലോചനാഃ
ശേഷിച്ച പതിനൊന്ന്, ഇളയവരും മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ളവരുമായിരുന്നു.
സന്നതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ
സന്നതി, അനസൂയ, ഊർജ, സ്വാഹ, കൂടാതെ സ്വധ.
രുദ്രോ ഭൃഗുര്മരീചിശ്ച അങ്ഗിരാഃ പുലഹഃ ക്രതുഃ
രുദ്രൻ, ഭൃഗു, മരീചി, അങ്കിരാസ്, പുലഹ, ക്രതു.
സതീം ഭവായ പ്രായച്ഛത്ഖ്യാതിം ച ഭൃഗവേ തഥാ
സതിയെ ഭവനു നൽകി, ഖ്യാതിയെ ഭൃഗുവിന് നൽകി.
പ്രീതിം ചൈവ പുലസ്ത്യായ ക്ഷമാം വൈ പുലഹായ ച
പ്രീതിയെ പുലസ്ത്യന് നൽകി, ക്ഷമയെ പുലഹന് നൽകി.
ഊര്ജാം ദദൌ വസിഷ്ഠായ സ്വാഹാം ചൈവാഗ്നയേ ദദൌ
അവൻ ഊർജ്ജം വസിഷ്ഠന് നൽകി, സ്വാഹയെയും അഗ്നിക്കും അർപ്പിച്ചു.
ഏതാഃ സര്വാ മഹാഭാഗാഃ പ്രജാസ്ത്വനുസൃതാഃ സ്ഥിതാഃ
ഈ മഹാഭാഗ്യശാലികൾ എല്ലാം, ആ സന്തതികൾ, അവനെ അനുഗമിച്ച് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.