അസംശയം പുത്ര മഹദ്ഭവിഷ്യത്യത്ര കാരണമ്
നിസ്സംശയം, മകനേ, ഇതിന് വലിയൊരു കാരണം ഉണ്ടാകണം.
ന ശക്യമേതന്മിഥ്യ തു കര്ത്തും മാതുര്വചസ്തവ
നിന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അസത്യമാക്കാൻ കഴിയില്ല.
തതഃ പാദം മഹാപ്രാജ്ഞ പുനഃ സാംപ്രാപ്സ്യസേ സുഖമ്
അതിനാൽ, മഹാപണ്ഡിതനേ, നീ വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ കാലിനെ വീണ്ടെടുക്കും.
ശാപസ്യ പരിഹാരേണ ത്വം ച ത്രാതോ ഭവിഷ്യസി
ശാപം നീങ്ങിയാൽ നീയും രക്ഷപ്പെടും.
തുല്യേഷ്വഭ്യധികസ്നേഹ ഏകസ്മിന്ക്രിയതേ ത്വയാ
സമാനരിൽ ഒരാളോടാണ് നീ അധികം സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത്.
ആത്മനാ സ സമാധായ യോഗാത്തത്ത്വമപശ്യത
അവൻ ആത്മസംയമനം പാലിച്ച് യോഗം വഴി സത്യം ഗ്രഹിച്ചു.
സാ തത്സര്വം യഥാ തത്ത്വമാചചക്ഷേ വിവസ്വതഃ
അവൾ ആ സത്യാവസ്ഥയിൽ എല്ലാം വിവസ്വാനെക്കു വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ത്വഷ്ടാ തു തം യഥാന്യായമര്ചയിത്വാ വിഭാവസുമ്
ത്വഷ്ടാവ് അഗ്നിയെ യുക്തമായ രീതിയിൽ ആരാധിച്ചു.
തവാതിതേജസാ യുക്തമിദം രൂപം ന ശോഭതേ
നിന്റെ അതിയായ തേജസ്സുകൊണ്ട് ഈ രൂപം യോജിച്ചതല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ദ്രക്ഷ്യതേ താം ഭവനദ്യ സ്വാം ഭാര്യാം ശുഭചാരിണീമ്
ഇന്ന് നീ നിന്റെ സദാചാരമുള്ള ഭാര്യയെ കാണും.
അനുകൂലം ഭവേദേവം യദി സ്യാത്സമയോ മതഃ
സമയമനുസരിച്ച് ഇങ്ങനെ തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്ന് സമ്മതം ഉണ്ടാകട്ടെ.
രൂപം വിവസ്വതസ്ത്വാസീത്തിര്യഗൂര്ദ്ധ്വമധസ്തഥാ
വിവസ്വാന്റെ രൂപം വലത്തേക്കും മേലേക്കും കീഴേക്കും വ്യാപിച്ചു നിന്നു.
തസ്മാത്തേ സമചക്രം തു വര്തതേ രൂപമദ്ഭുതമ്
അതിനാൽ നിന്നിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഒരു വട്ടരൂപം ഉണ്ടായി.
തതോ ഽഭ്യുപാഗമത്ത്വഷ്ടാ മാര്ത്തണ്ഡസ്യ വിവസ്വതഃ
അതിനുശേഷം ത്വഷ്ടാവ് മാർത്താണ്ഡ വിവസ്വാനെ സമീപിച്ചു.
തം നിര്മൂലിത തേജസ്കം തേജസാപഹൃതേന തു
അവൻ തേജസ്സില്ലാതെ, പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ട അവനെ കണ്ടു.
ദദര്ശ യോഗമാസ്ഥായ സ്വാം ഭാര്യാം വഡവാം തഥാ
യോഗധ്യാനത്തിലൂടെ അവൻ തന്റെ ഭാര്യയായ വഡവയെ കണ്ടു.
അശ്വരൂപേണ മാര്ത്തണ്ഡസ്താം മുഖേ സമഭാവയത്
മാർത്താണ്ഡൻ കുതിരയുടെ രൂപത്തിൽ അവളെ വായിലൂടെ ചേർന്നു.
സാ തം നിഃസാരയാമാസ നോഭ്യാം ശുക്രം വിവസ്വതഃ
അവൾ വിവസ്വാന്റെ വീര്യം രണ്ടുനാസാപുടങ്ങളിലൂടെയും പുറത്താക്കി.
നാസത്യശ്ചൈവ ദസ്രശ്ച സ്മൃതൌ ദ്വാദശമൂര്തിതഃ
അത് കൊണ്ടാണ് നാസത്യനും ദസ്രനും പന്ത്രണ്ടാമത്തെ രൂപങ്ങളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
താം തു രൂപേണ കാന്തേന ദര്ശയാമാസ ഭാസ്കരഃ
ഭാസ്കരൻ അവളെ മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ കാണിച്ചു.
യമസ്തു തേന ശാപേന ഭൃശം പീഡിതമാനസഃ
ആ ശാപം മൂലം യമൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി.
സോ ഽലഭത്കര്മണാം തേന ശുഭേന പരമാം ദ്യുതിമ്
ആ നല്ല പ്രവൃത്തിയാൽ അവൻ പരമമായ തേജസ് നേടി.
മനുഃ പ്രജാപതിസ്ത്വേഷ സാവര്ണിഃ സ മഹായശാഃ
ഈ മനു, മഹത്തായ യശസ്സുള്ള സാവർണി, പ്രജാപതി ആകുന്നു.
മേരുപൃഷ്ഠേ തപോ ഘോരമദ്യാപി ചരതേ പ്രഭുഃ
ഇന്നും ആ പ്രഭു മേരുപർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ കഠിനമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
ത്വഷ്ടാ തു തേന രൂപേണ വിഷ്ണോശ്ചക്രമകല്പയത്
ത്വഷ്ടാവ് ആ രൂപം സ്വീകരിച്ച് വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം ഉണ്ടാക്കി.
യവീയസീ തയോര്യാ തു യമുനാച യശസ്വിനീ
അവരിൽ ഇളയവളായ പ്രശസ്തയായ യമുനാ ജനിച്ചു.
യസ്തു ജ്യേഷ്ഠോ മഹാതേജാഃ സര്ഗോ യസ്യേതി സാംപ്രതമ്
വളരെ വലിയ തേജസ്സുള്ള മൂത്തവനാണ് ഇപ്പോൾ സൃഷ്ടിയായി നിലകൊള്ളുന്നത്.
ഇദം തു ജന്മ ദേവാനാം ശൃണുയാദ്വാ പഠേച്ച വാ
ദേവന്മാരുടെ ഈ ജനനം ആരെങ്കിലും കേട്ടോ വായിച്ചോ ചെയ്താൽ,
ആപദം പ്രാപ്യ മുച്യേത പ്രാപ്നുയാച്ച മഹദ്യശഃ
അവൻ കഷ്ടതകൾ നേരിട്ടാലും മോചിതനാകും, വലിയ പ്രശസ്തിയും നേടും.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ വൈവസ്വതോത്പത്തിര്നാമൈകോനഷഷ്ടിതമോധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ വൈവസ്വതന്റെ ഉത്ഭവം എന്ന അദ്ധ്യായം ബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിലെ മൂന്നാം ഉപോധാത ഭാഗത്തിൽ, വായു മഹർഷി പറഞ്ഞതുപോലെ, ഒൻപത്തമ്പതാം അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.