ശ്രുതശ്രവാ മനുസ്താഭ്യാം സാവര്ണിര്വൈ ഭവിഷ്യതി
ആ ഇരുവരിൽ നിന്ന് ശ്രുതശ്രവാ എന്നവനും മനുവും, ഭാവിയിൽ സാവർണിയെന്ന പുത്രൻ ജനിക്കും.
മനുരേവാഭവത്സോ ഽപി സാവര്ണിരിതി ചോച്യതേ
ആ പുത്രനും മനുവായി, സാവർണി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ചകാരാഭ്യധികം സ്നേഹം ത തഥാ പൂര്വജേഷു വൈ
അവൻ മുമ്പ് ജനിച്ച മക്കളെക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹം ഇവർക്കു കാണിച്ചു.
ബഹുശോ ജല്പമാനസ്തു സാപത്ന്യാദതിദുഃഖിതഃ
സഹധർമിണിയുമായി പലപ്പോഴും സംസാരിച്ചവൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി.
യദാ സംതര്ജയാമാസ ച്ഛായാം വൈവസ്വതോ യമഃ
വൈവസ്വതന്റെ പുത്രനായ യമൻ, ഒരിക്കൽ ഛായയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
യദാ തര്ജയസേ ഽകസ്മാത്പിതൃഭാര്യാം യശസ്വിനീമ്
നീ കാരണം ഇല്ലാതെ പിതാവിന്റെ മഹത്വമുള്ള ഭാര്യയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ,
യമസ്തു തേന ശാപേന ഭൃശം പീഡിതമാനസഃ
ആ ശാപം കാരണം യമൻ അത്യന്തം മനസ്സിൽ വേദന അനുഭവിച്ചു.
ഭൃശം ശാപഭയോദ്വിഗ്നഃ സംജ്ഞാവാക്യൈര്വിനിര്ജിതഃ
ശാപഭയത്തിൽ ഏറെ ഉത്കണ്ഠയോടെ, സംജ്ഞയുടെ വാക്കുകൾക്കു കീഴടങ്ങി.
ബാല്യാദ്വാ യദി വാ മോഹാത്തദ്ഭവാന്ക്ഷന്തുമര്ഹതി
ബാല്യത്തിൽ നിന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നോ ചെയ്തതാണെങ്കിൽ, നീ അവനെ ക്ഷമിക്കണം.
തവ പ്രസാദോ നസ്ത്രാതുമേതസ്മാന്മഹതോ ഭയാത്
നിന്റെ അനുഗ്രഹം മാത്രമേ ഈ വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനാകൂ.
അസംശയം പുത്ര മഹദ്ഭവിഷ്യത്യത്ര കാരണമ്
നിസ്സംശയം, മകനേ, ഇതിന് വലിയൊരു കാരണം ഉണ്ടാകണം.
ന ശക്യമേതന്മിഥ്യ തു കര്ത്തും മാതുര്വചസ്തവ
നിന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അസത്യമാക്കാൻ കഴിയില്ല.
തതഃ പാദം മഹാപ്രാജ്ഞ പുനഃ സാംപ്രാപ്സ്യസേ സുഖമ്
അതിനാൽ, മഹാപണ്ഡിതനേ, നീ വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ കാലിനെ വീണ്ടെടുക്കും.
ശാപസ്യ പരിഹാരേണ ത്വം ച ത്രാതോ ഭവിഷ്യസി
ശാപം നീങ്ങിയാൽ നീയും രക്ഷപ്പെടും.
തുല്യേഷ്വഭ്യധികസ്നേഹ ഏകസ്മിന്ക്രിയതേ ത്വയാ
സമാനരിൽ ഒരാളോടാണ് നീ അധികം സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത്.
ആത്മനാ സ സമാധായ യോഗാത്തത്ത്വമപശ്യത
അവൻ ആത്മസംയമനം പാലിച്ച് യോഗം വഴി സത്യം ഗ്രഹിച്ചു.
സാ തത്സര്വം യഥാ തത്ത്വമാചചക്ഷേ വിവസ്വതഃ
അവൾ ആ സത്യാവസ്ഥയിൽ എല്ലാം വിവസ്വാനെക്കു വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ത്വഷ്ടാ തു തം യഥാന്യായമര്ചയിത്വാ വിഭാവസുമ്
ത്വഷ്ടാവ് അഗ്നിയെ യുക്തമായ രീതിയിൽ ആരാധിച്ചു.
തവാതിതേജസാ യുക്തമിദം രൂപം ന ശോഭതേ
നിന്റെ അതിയായ തേജസ്സുകൊണ്ട് ഈ രൂപം യോജിച്ചതല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ദ്രക്ഷ്യതേ താം ഭവനദ്യ സ്വാം ഭാര്യാം ശുഭചാരിണീമ്
ഇന്ന് നീ നിന്റെ സദാചാരമുള്ള ഭാര്യയെ കാണും.
അനുകൂലം ഭവേദേവം യദി സ്യാത്സമയോ മതഃ
സമയമനുസരിച്ച് ഇങ്ങനെ തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്ന് സമ്മതം ഉണ്ടാകട്ടെ.
രൂപം വിവസ്വതസ്ത്വാസീത്തിര്യഗൂര്ദ്ധ്വമധസ്തഥാ
വിവസ്വാന്റെ രൂപം വലത്തേക്കും മേലേക്കും കീഴേക്കും വ്യാപിച്ചു നിന്നു.
തസ്മാത്തേ സമചക്രം തു വര്തതേ രൂപമദ്ഭുതമ്
അതിനാൽ നിന്നിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഒരു വട്ടരൂപം ഉണ്ടായി.
തതോ ഽഭ്യുപാഗമത്ത്വഷ്ടാ മാര്ത്തണ്ഡസ്യ വിവസ്വതഃ
അതിനുശേഷം ത്വഷ്ടാവ് മാർത്താണ്ഡ വിവസ്വാനെ സമീപിച്ചു.
തം നിര്മൂലിത തേജസ്കം തേജസാപഹൃതേന തു
അവൻ തേജസ്സില്ലാതെ, പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെട്ട അവനെ കണ്ടു.
ദദര്ശ യോഗമാസ്ഥായ സ്വാം ഭാര്യാം വഡവാം തഥാ
യോഗധ്യാനത്തിലൂടെ അവൻ തന്റെ ഭാര്യയായ വഡവയെ കണ്ടു.
അശ്വരൂപേണ മാര്ത്തണ്ഡസ്താം മുഖേ സമഭാവയത്
മാർത്താണ്ഡൻ കുതിരയുടെ രൂപത്തിൽ അവളെ വായിലൂടെ ചേർന്നു.
സാ തം നിഃസാരയാമാസ നോഭ്യാം ശുക്രം വിവസ്വതഃ
അവൾ വിവസ്വാന്റെ വീര്യം രണ്ടുനാസാപുടങ്ങളിലൂടെയും പുറത്താക്കി.
നാസത്യശ്ചൈവ ദസ്രശ്ച സ്മൃതൌ ദ്വാദശമൂര്തിതഃ
അത് കൊണ്ടാണ് നാസത്യനും ദസ്രനും പന്ത്രണ്ടാമത്തെ രൂപങ്ങളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
താം തു രൂപേണ കാന്തേന ദര്ശയാമാസ ഭാസ്കരഃ
ഭാസ്കരൻ അവളെ മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ കാണിച്ചു.