ക്ഷിപ്തത്വേന സമുദ്രേ തു ദിശമുത്തരപശ്ചിമാമ്
അത് സമുദ്രത്തിൽ എറിഞ്ഞശേഷം, അവൻ വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ചു.
തീര്ഥം ശുര്പാരകം നാമ സര്വപാപവിമോചനമ്
ശൂർപാരകം എന്ന പേരിൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ഒരു തീർത്ഥം അവിടെ ഉണ്ടായി.
തീര്ഥം തദന്തരീകൃത്യ സ്രുവോ രാമകരാച്ച്യുതഃ
ആ സ്ഥലം തീർത്ഥമാക്കി, സ്രുവം രാമന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വീണു.
യത്രാഭൂദ്രാമസൃഷ്ടായാ ഭുവോ നിഷ്ഠാഥ പാര്ഥിവ
രാജാവേ, രാമൻ സൃഷ്ടിച്ച ഭൂമിയുടെ സ്ഥാപനം അവിടെയായിരുന്നു.
ഉത്സാരയിത്വാ സലിലം സമുദ്രസ്താവദാത്മനഃ
അവൻ ജലം മാറ്റി, സമുദ്രം തന്റെ സ്വരൂപം വെളിപ്പെടുത്തി.
അനതിക്രാന്തമര്യാദോ യഥാകാലം ഭൃഗൂദ്വഹഃ
ഭൃഗുവംശത്തിൽ ജനിച്ച മഹാത്മാവ്, ഒരിക്കലും അതിരു ലംഘിക്കാതെ, സമയത്തിന് അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു.
വിജ്ഞായ പൂര്വസീമാന്താം ഭുവമഭ്യുത്സസര്ജ ഹ
മുൻപുള്ള അതിരുകൾ മനസ്സിലാക്കി, അവൻ ഭൂമി വിട്ടു വിട്ടു.
നഗരഗ്രമസീമാനഃ കിഞ്ചിത്കിഞ്ചിത്ക്വചിത്ക്വചിത്
നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ അതിരുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തത്ര ദൈവാത്തഥാ സ്ഥാനാന്നിമ്നത്വാത്സ പ്രലക്ഷ്യ തു
അവിടെ ദൈവീക ഇച്ഛയാൽ, ആ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നു താഴ്ന്ന ഭാഗങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു.
യഥാഭിലഷിതം സ്ഥാനം പ്രദദൌ പ്രീതിപൂര്വകമ്
അവൻ ആഗ്രഹിച്ച സ്ഥലങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ നൽകി.
കൃതകൃത്യാ ഭൃശം രാമമാശിഷാ സമപൂജയന്
തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നേടിയ ശേഷം, അവർ രാമനെ ആശീർവാദങ്ങളോടെ ആദരിച്ചു.
ഗതേ മുനിവരേ രാമേ ദേശാത്തസ്മാന്നിജാശ്രമമ്
മഹർഷിയായ രാമൻ അകന്നപ്പോൾ, അവർ ആ ദേശം വിട്ട് സ്വന്തം ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
പരിചങ്ക്രമ്യ താം ഭൂമിം യത്നേന മഹാതാന്വിതാഃ
മഹത്ത്വം നിറഞ്ഞ ആ ഭൂമി അവർ ശ്രദ്ധയോടെ ചുറ്റി നടന്നു.
നിത്യത്വാ ത്സര്വദേവാനാമധിഷ്ഠാനതയാ തഥാ
നിത്യമായതുകൊണ്ടു, അതു എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും വാസസ്ഥലമാണ്.
അപി രുദ്രപ്രഭാവേമ പ്രായാന്നാത്യന്തവിപ്ലവമ്
രുദ്രന്റെ ശക്തിയാലും പൂർണ്ണമായ നാശം സംഭവിച്ചില്ല.
ഏതദ്ധി ദേവസാമര്ഥ്യമചിന്ത്യം നൃപസത്തമ
രാജാവേ, ദേവന്മാരുടെ ഈ ശക്തി യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനാവാത്തതാണു.
ദക്ഷിണോത്തരതോ രാജനയോജനാനാം ചതുഃശതമ്
ദക്ഷിണത്തും വടക്കിലും, രാജാവേ, നാലുനൂറ് യോജനങ്ങളായിരുന്നു അളവ്.
കൃതം രാമേണ മഹതാ ന തു സജ്ജം മഹദ്ധനുഃ
മഹാനായ രാമൻ ഇതു നിർവഹിച്ചു, പക്ഷേ വലിയ വില്ല് അപ്പോൾ ഒരുക്കിയിരുന്നില്ല.
യസ്യ പുത്രൈരയം ഖണ്ഡോ ഭാരതോ ഽബ്ധൌ നിപതിതഃ
ഭാരതാ, അവന്റെ മക്കൾ ഈ ഭാഗം കടലിൽ വീഴ്ത്തി.
രാമേണാഭൂത്പുനഃ സൃഷ്ടം യോജനാനാം തു ഷട്ശതമ്
രാമൻ വീണ്ടും ആറുനൂറ് യോജനങ്ങൾ അളവിൽ അതിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
തതഃ പ്രഭൃതി ലോകേഷു സാഗരാഖ്യാമവാപ്തവാന്
അതിനുശേഷം ലോകങ്ങളിൽ അതിന് സമുദ്രം എന്ന പേരായി.
രാമസ്യ കാര്ത്തവീര്യസ്യ സഗരസ്യ മഹീപതേഃ
രാമന്റെയും കാർത്തവീര്യന്റെയും ഭൂമിയുടെ രാജാവായ സഗരന്റെയും കഥയാണിത്.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്ത മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപാദ്ധാതപാദേ ഽഷ്ടപഞ്ചശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ, മധ്യഭാഗത്തിലെ മൂന്നാം ഉപവിഭാഗത്തിലെ അമ്പത്തിയെട്ടാമത്തെ അധ്യായം, വായു പറഞ്ഞതുപോലെ, സമാപിക്കുന്നു.
പരം ശുശ്രൂഷയാ ഭൂയഃ പപ്രച്ഛുസ്തദനന്തരമ്
അവരെല്ലാവരും വീണ്ടും അതീവ ആഗ്രഹത്തോടെ കേൾക്കാൻ ചോദിച്ചു.
സ്ഥിതിം ചൈഷാം പ്രഭാവം ച ബ്രൂഹി നഃ പരിപൃച്ഛതാമ്
ഞങ്ങളെ ചോദിക്കുന്നവർക്കായി, അവരുടെ നിലയും ശക്തിയും പറയൂ.
ശൃണ്വതാമുത്തരാഖ്യാനേ ഋഷീണാം വാക്യ കോവിദഃ
വടക്കിന്റെ കഥ കേൾക്കുന്ന ഋഷികൾക്കായി, വാക്കിൽ നിപുണനായവൻ—
ബ്രുവതോ മേ നിബോധംശ്ച ഋഷിരാഹ യഥാ മമ
ഞാൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ ഋഷി പറഞ്ഞു.
സ്ഥിതിം ചൈഷാം പ്രഭാവം ച ക്രമതോ മേ നിബോധത
ഇപ്പോൾ അവരുടെ നിലയും ശക്തിയും ക്രമമായി ഞാൻ പറയുന്നു, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
തസ്യാഃ പുത്രൌ കലിര്വൈദ്യഃ സ്തുതാ ച സുരസുംദരീ
അവളുടെ മക്കൾ കലി, വൈദ്യൻ, പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട സുരസുന്ദരി എന്നിവരാണ്.
വൈദ്യപുത്രൌ ഘൃണിശ്ചൈവ മുനിശ്ചൈവ മഹാബലൌ
വൈദ്യന്റെ മക്കൾ ഘൃണി, മുനി, ഇരുവരും വലിയ ശക്തിയുള്ളവർ.