അഥാസ്യ സൃജതഃ സര്ഗം പ്രജാനാം പരിവൃദ്ധയേ
ശേഷം, അവൻ സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ ജീവികളുടെ വർദ്ധനവിനായി,
തതഃ സ വിദധേ ബുദ്ധിമര്ഥനിശ്ചയഗാ മിനീമ്
അവൻ ഉദ്ദേശം നിർണ്ണയിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ബുദ്ധി സൃഷ്ടിച്ചു.
രജഃ സത്ത്വം പരിത്യജ്യ വര്തമാനാം സ്വകര്മതഃ
രജസ്സും സത്ത്വവും ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വന്തം കർമപ്രകാരം ഇപ്പോഴത്തെ പ്രവർത്തനം ചെയ്തു.
തമശ്ച വ്യനുദത്പശ്ചാദ് രജസാതു സമാവൃണോത്
പിന്നീട്, അവൻ അന്ധകാരം നീക്കി, രജസ്സിൽ താൻ മൂടപ്പെട്ടു.
അധര്മാചരണാ ത്തസ്യ ഹിംസാ ശോകോ വ്യജായത
അവന്റെ അധർമ്മപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഹിംസയും ദുഃഖവും ഉദിച്ചു.
തതഃ സ ഭഗവാനാസീത് പ്രീതശ്ചൈതം ഹി ശിശ്രിയേ
അതിനുശേഷം, ആ ഭാഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ സ്വന്തമാക്കി.
നാരീ പരമകല്യാണീ സര്വഭൂതമനോഹരാ
അവൾ പരമസൗന്ദര്യമുള്ള, എല്ലാ ജീവികളെയും ആകർഷിക്കുന്ന സ്ത്രീയായിരുന്നു.
ശതരൂപേതി സാ പ്രോക്താ സാ പ്രോക്തൈവ പുനഃ പുനഃ
അവളെ ശതരൂപാ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; വീണ്ടും വീണ്ടും അതേ പേരിലാണ് അവളെ അറിയപ്പെടുന്നത്.
പ്രക്രിയായാം യഥാ തുഭ്യം ത്രേതാമധ്യേ മഹാത്മനഃ
പ്രക്രിയയിൽ, മഹാത്മാവേ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ മധ്യേ നിനക്കായി നടന്നതുപോലെ,
തതോ ഽന്യാന്മാനസാന്പുത്രാനാത്മനഃ സദൃശോ ഽസൃജത
പിന്നീട് അവൻ മറ്റുള്ള മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരെ, തനിക്കു സമാനരായവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ദക്ഷമത്രിം വസിഷ്ഠം ച നിര്മമേ മാനസാന്സുതാന്
ദക്ഷൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ എന്നിവരെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാരായി സൃഷ്ടിച്ചു.
ബ്രഹ്മാ യതാത്മകാനാം തു സര്വേഷാമാത്മയോനിനാമ്
സ്വയംനിയമമുള്ളവരും സ്വയംജനിച്ചവരുമായ എല്ലാവരുടെയും ഉറവിടം ബ്രഹ്മാവാണ്.
പ്രജാപതിം രുചിം ചൈവ പൂര്വേഷാമേവ പൂര്വജൌ
പ്രജാപതിയും രുചിയും മുന്ഗാമികളായവരുടെ ആദിപിതാക്കളാണ്.
മനസസ്തു രുചിര്നാമ ജജ്ഞേ ജോ ഽവ്യക്തജന്മനഃ
മനസ്സില്നിന്ന് രുചി എന്നൊരു പുത്രന് ജനിച്ചു; അവന്റെ ഉത്ഭവം അദൃശ്യമായതില് നിന്നാണ്.
പ്രാണാദ്ദക്ഷം സൃജന്ബ്രഹ്മാ ചക്ഷുര്ഭ്യാം തു മരീചിനമ്
ശ്വാസത്തില്നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ദക്ഷനെ സൃഷ്ടിച്ചു; കണ്ണുകളില്നിന്ന് മരീചിയെ.
ശിരസോംഗിരസം ചൈവ ശ്രോത്രാദത്രിം തഥൈവ ച
തലയില്നിന്ന് അംഗിരസിനെ, ചെവികളില്നിന്ന് അത്രിയെ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു.
സമാനജോ വസിഷ്ഠശ്ച ഹ്യപാനാന്നിര്മമേ ക്രതുമ്
സമാനവായുവില്നിന്ന് വസിഷ്ഠനും, അപാനവായുവില്നിന്ന് ക്രതുവും ജനിച്ചു.
ധര്മസ്തേഷാം പ്രഥമജോ ദേവതാനാം സ്മൃതസ്തു വൈ
അവരില് ധര്മമാണ് ദേവതകളുടെ ആദ്യജനനായവന് എന്ന് ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ഗൃഹമേധിപുരാണാസ്തേ ധര്മസ്തൈഃ പ്രാക് പ്രവര്ത്തിതഃ
അവരാണ് പുരാതന ഗൃഹസ്ഥര്; ധര്മം ആദ്യം അവരാല് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
തേഷാം ദ്വാദശ തേ വംശാ ദിവ്യാ ദേവഗുണാന്വിതാഃ
അവരില് ദ്വാദശം വംശങ്ങളുണ്ട്; അവ divine ഗുണങ്ങളുള്ളവയും ദൈവികവുമാണ്.
യദാ തൈരിഹ സൃഷ്ടൈസ്തു ധര്മ്മാദ്യൈശ്ച മഹര്ഷിഭിഃ
അവര്ക്കും ധര്മാദിമഹർഷിമാർക്കും 의해 ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,
തമോമാത്രാവൃതഃ സോ ഽഭൂച്ഛോകപ്രതിഹതശ്ച വൈ
അവന് അന്ധകാരത്തില് മൂടപ്പെട്ടു, ദുഃഖം കൊണ്ട് ബാധിക്കപ്പെട്ടു.
പുത്രാണാം ച തമോമാത്രാ അപരാ നിഃസൃതാഭവത്
പുത്രന്മാരില്നിന്നും മറ്റൊരു അന്ധകാരത്തിന്റെ അളവ് പുറത്ത് വന്നു.
തതഃ പ്രതിഹതേ തസ്യ പ്രതീതേ വരണാത്മകേ
അവന്റെ പ്രകടനം തടയപ്പെട്ടതോടെ, തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ രൂപത്തില്,
ദ്വിധാ കൃത്വാ സ്വകം ദേഹമര്ദ്ധേന പുരുഷോ ഽഭവത്
തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, അവന് അർദ്ധം പുരുഷനായി.
പ്രകൃതിര്ഭൂതധാത്രീ സാ കാമാദ്വൈ സൃജതഃ പ്രഭോഃ
ആ പ്രകൃതിയാണ് സകലജന്തുക്കളെ ധരിക്കുന്നതും, പ്രഭുവിന്റെ ആഗ്രഹത്തില് നിന്നു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും.
ബ്രഹ്മാണഃ സാ തനുഃ പൂര്വാ ദിവമാവൃത്യ തിഷ്ടതഃ
അത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുന്പത്തെ ശരീരമായിരുന്നു; ആ ശരീരം സ്വര്ഗ്ഗത്തെ മൂടി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
സാ ദേവീ നിയുതം തപ്ത്വാ തപഃ പരമ ദുശ്ചരമ്
ആ ദേവി അനവധി വര്ഷങ്ങള് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
സ വൈ സ്വായംഭുവഃ പൂര്വം പുരുഷോ മനുരുച്യതേ
അവനാണ് ആദികാലത്തെ സ്വായംഭുവന്, മനുഷ്യന് എന്ന മനു.
ലബ്ധ്വാ തു പുരുഷഃ പത്നീം ശതരൂപാമയോനിജാമ്
പുത്രിയില്ലാതെ ജനിച്ച പുരുഷന് ശതരൂപ എന്ന ഭാര്യയെ ലഭിച്ചു.