അവേഹ്യസ്മാന്മുനിശ്രേഷ്ഠ ഗോകര്ണനിലയാന്മുനീന്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞങ്ങൾ ഗോകർണത്തിൽ വസിക്കുന്ന സന്യാസികളാണ് എന്നു അറിഞ്ഞിരിക്കണം.
സതീര്ഥം തന്മഹാക്ഷേത്രം പതിതം സാഗരാംഭസി
പവിത്രമായ ജലങ്ങളുള്ള ആ മഹാക്ഷേത്രം സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു.
ഉപലബ്ധുമഭീപ്സാമോ ഭവതസ്തു ന സംശയഃ
അത് തിരിച്ചു ലഭിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഈ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു സംശയമില്ല.
തസ്മാത്കര്തുമശക്യം തേ ത്രൈലോക്യേ ഽപി ന കിഞ്ചന
അതിനാൽ, മൂന്നുലോകത്തും പോലും നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തത് ഒന്നുമില്ല.
വയം ത്വാമാഗതാഃ സര്വേ രാമൈതദഭിയാചിതുമ്
രാമാ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഈ അപേക്ഷയുമായി നിന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ദാതുമര്ഹസി വിപ്രേന്ദ്ര സമുത്സാര്യാര്മവോദകമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അശുദ്ധജലം മാറ്റി വച്ച് നീ ഇത് നൽകേണ്ടതാണ്.
കരണീയം ച വഃ കൃത്യം മയാ നാത്ര വിചാരണാ
നിങ്ങൾക്കുള്ള കടമ ഞാൻ നിർവഹിക്കേണ്ടതാണു; ഇതിൽ സംശയം ഒന്നുമില്ല.
ശസ്ത്രസംഗ്രഹണാച്ഛക്യം മയാപി ന തദന്യഥാ
ശസ്ത്രങ്ങൾ ശേഖരിക്കേണ്ടത് നിർബന്ധമായതിനാൽ, അതിന് എനിക്ക് വേറൊരു വഴി ഇല്ല.
തപഃ സമാസ്ഥിതശ്ചര്തു പ്രാഗേവ പിതൃ ശാസനാത്
പിതാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ മുമ്പേ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
പ്രതിശ്രുത്യ സതാം മധ്യേ തപഃ കര്ത്തുമിഹാനഘാഃ
സന്മാർഗ്ഗികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുകൊണ്ട്, പാപരഹിതരേ, ഞാൻ തപസ്സിനായി ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
കിങ്കര്ത്തവ്യം മയാത്രേതി മമ ഡോലായതേ മനഃ
ഇവിടെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന ചിന്തയിൽ എന്റെ മനസ്സ് അലയുന്നു.
തന്നച്യാവയതേ സത്യദ്യഥോക്തം ബ്രഹ്മണാ പുരാ
പണ്ടു ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞതുപോലെ, സത്യം വിട്ടു പോകാൻ അതൊന്നും എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നില്ല.
ധര്മ ഏവ മഹാംസ്തേന ചരിതസ്തേ ഭവിഷ്യതി
അതുകൊണ്ട്, ആ മഹത്തായ ധർമ്മം കൊണ്ടു നിങ്ങളുടെ ആചാരം ഉറപ്പാകും.
തമനുദ്രുത്യ മേധാവീ ധര്മമുദ്ദിശ്യ കേവലമ്
അവൻ ധർമ്മം മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി അതിനെ പിന്തുടർന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
സമുദ്ദിശ്യ ചചൌ രാജന്ദ്രഷ്ടുകാമഃ സരിത്പതിമ്
രാജാവേ, മനസ്സിൽ ഉറച്ചുവെച്ചു, അവൻ നദികളുടെ അധിപതിയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പുറപ്പെട്ടു.
തത്പരം സരിതാം പത്യുസ്തീരം പ്രാപ മഹാമനാഃ
ആ മഹാത്മാവ് നദികളുടെ അധിപതിയുടെ ഉത്തമ തീരം എത്തിച്ചേർന്നു.
ആകരം സര്വരത്നാനാം പൂര്യമാണമനാരതമ്
അത് എല്ലാരത്നങ്ങളുടെയും ഉറവിടമായിരുന്നു, എപ്പോഴും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതും.
ദുഷ്പാരപാരം സര്വസ്യ വിവിധഗ്രഹസംഹതിമ്
എല്ലാവർക്കും കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും, വിവിധ ശക്തമായ പ്രവാഹങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്നതുമായതായിരുന്നു.
ആത്മാനമിവ ചാത്മത്വേ ന്യക്കൃതാഖിലമുദ്ധതമ്
സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെപോലെ, അതു മറ്റെല്ലാം ചെറുതാക്കുന്നതും, ഉല്ലാസവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞതുമായിരിന്നു.
അത്യര്ഥചപലോത്തുഗതരങ്ഗശതമാലിനമ്
അതി ശക്തിയുള്ള ചഞ്ചലമായ തിരകളുടെ നൂറുകണക്കിന് അലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
വിശീര്യമാണലഹരീശതഫേനൌഘസോഭിതമ്
വിച്ഛിന്നമായ തിരകളിൽ നിന്നുള്ള നൂറുകണക്കിന് നുരകളാൽ അതു മനോഹരമായിരുന്നു.
സംസേവ്യമാനസ്തരലൈര്ലഹരീകണശീതലൈഃ
ചഞ്ചലമായ തിരകളിൽ നിന്നുള്ള തണുത്ത ജലകണങ്ങൾ അതിനെ ചുറ്റി സേവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
വിശശ്രമേ മഹാബാഹുര്ദ്രഷ്ടുകാമഃ പ്രചേതസമ്
പ്രചേതസിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, മഹാബാഹുവായവൻ വളരെ ക്ഷീണിച്ചു.
മേഘഗംഭിരയാ വാചാ വരുണം വാക്യമബ്രവീത്
മേഘങ്ങൾ പോലെ ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ, അവൻ വരുണനോടു这样 പറഞ്ഞു.
തസ്മാത്സ്വരൂപധൃങ്മഹ്യം പ്രചേതോ ദേഹി ദര്ശനമ്
സ്വരൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, എനിക്ക് പ്രചേതസിന്റെ ദർശനം നൽകണമേ.
ന ചചാല നിജസ്ഥാനാന്നൃപ ധീരതരസ്ത്വയമ്
രാജാവേ, അവൻ അത്യന്തം ധൈര്യത്തോടെ തന്റെ സ്ഥാനം വിട്ടില്ല.
ന ദദൌ ദര്ശനം തസ്മൈ പ്രതിവാച്യം ച നാഭ്യധാത്
അവൻ അവനു ദർശനം നൽകിയില്ല, മറുപടി പറയാനും തയ്യാറായില്ല.
അത്യന്തമിതി കാര്യാര്ഥീ വിദുഷാ സമുപേക്ഷിതമ്
അവൻ തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നിട്ടും, ജ്ഞാനിയാൽ പൂർണ്ണമായി അവഗണിക്കപ്പെട്ടു.
ചുകോപ തമഭിപ്രേക്ഷ്യ രാമഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
ഇത് കണ്ടു ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ കോപിച്ചു.
നിസ്തോയമര്ണവം കര്തുമിയേഷ രുഷിതോ ഭൃശമ്
മഹാ ക്രോധത്തോടെ, സമുദ്രത്തെ വെള്ളമില്ലാത്തതാക്കാൻ രാമൻ തീരുമാനിച്ചു.