ധര്മശീലേ തദാ വാലേ ചകാരാംശുമതി പ്രഭുഃ
അന്നപ്പോൾ, ധർമ്മശീലനായ ബാലനിൽ, അംശുമാൻ എന്ന പ്രഭു കര്മ്മങ്ങൾ നടത്തി.
വവൃധുഃ സഘശഃ സര്വേ പരസ്പരമനുവ്രതാഃ
എല്ലാ സഗരന്മാരും തമ്മിൽ ഐക്യത്തോടെ ഒരുമിച്ച് വളർന്നു.
അധര്മശീലാ നിതരാമേകഘര്മാണ ഏവ ച
അവര് പൂർണ്ണമായും അധർമ്മപരമായ പെരുമാറ്റം കാണിച്ചവരും, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ മുഴുവനായി ലയിച്ചവരുമായിരുന്നു.
അധൃഷ്യാഃ സര്വഭൂതാനാം ജനോപദ്രവകാരിണഃ
അവര് എല്ലാ ജീവികള്ക്കും അജയരായി, ജനങ്ങളിൽ ദുരിതം വിതച്ചവരായി നിലകൊണ്ടു.
ബബാധിരേ ജഗത്സര്വമസുരാ ഇവ കാമതഃ
അവര് ലോകം മുഴുവൻ, ആസുരന്മാർ ആഗ്രഹത്തോടെ ചെയ്യുന്നപോലെ, പീഡിപ്പിച്ചു.
നിഃസ്വാധ്യായ വഷട്കാരം ബഭൂവാര്തം വിശേഷതഃ
വിശേഷിച്ച്, വേദപഠനവും 'വഷട്' ഉച്ചാരണവും ഇല്ലാതായി, കഷ്ടപ്പാട് വ്യാപിച്ചു.
പ്രക്ഷോഭം പരമം ജഗ്മുര്ദേവാസുരമഹോരഗാഃ
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മഹാസർപ്പുകളും അത്യന്തം കലഹിതരായി.
തപഃ സമാധിഭങ്ഗശ്ച പ്രബഭൂവ തപസ്വിനാമ്
തപസ്സുകാർക്ക് തപസ്സിലും ധ്യാനത്തിലും തടസ്സം നേരിട്ടു.
ദുഃശേന മഹാതാവിഷ്ടാ വിരിഞ്ജഭവനം യയുഃ
വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകൃതരായി, അവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോയി.
ശശംസുഃ സകലം തസ്മൈ സാഗരാണാം വിചേഷ്ടിതമ്
അവര് സാഗരന്മാരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അവനോട് വിവരിച്ചു.
ക്ഷണമന്തര്മനാ ഭൂത്വാ ജഗാദ സുരസത്തമഃ
ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ സംസാരിച്ചു.
വിനങ്ക്ഷ്യന്ത്യചിരേമൈവ സാഗരാ നാത്ര സംശയഃ
സാഗരന്മാർ ഉടൻ നശിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
നിമിത്തമാത്രമന്യത്തു സ ഏവ സകലേശിതാ
അത് നടക്കാൻ ഒരു പേരുകേൾക്കാനുള്ള കാരണം മാത്രം ഉണ്ടാകും; അവൻ തന്നെയാണ് എല്ലാറ്റിനും അധിപതി.
സര്വൈര്ഭവദ്ഭിരധുനാ തത്കര്ത്തവ്യമതം ദ്രിതൈഃ
ഇപ്പോൾ നിങ്ങളൊക്കെയും അത്യാവശ്യമായത് ഉടൻ നിർവഹിക്കണം.
ജാതോ ജഗദ്ധിതാര്ഥായ യോഗീന്ദ്രപ്രവരോ ഭുവി
ലോകക്ഷേമത്തിനായി യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു.
ധ്യായന്നാസ്തേ ഽധുനാംഽഭോധാവേകാന്തേ തത്ര കുത്ര ചിത്
അവൻ ഇപ്പോൾ സമുദ്രത്തിന് സമീപം എവിടെയോ ഏകാന്തതയിൽ ധ്യാനത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.
ധ്യാനാവ സാനമിച്ഛന്തസ്തിഷ്ഠധ്വം തദുപഹ്വരേ
അവനെ ധ്യാനാവസ്ഥയിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ പ്രദേശത്ത് തന്നെ നിലകൊള്ളൂ.
നത്വാ തസ്മൈ വദിഷ്യധ്വം സ വഃ ശ്രേയോ വിധാസ്യതി
അവനോട് നമസ്കരിച്ചു സംസാരിക്കൂ; അവൻ നിങ്ങള്ക്ക് ക്ഷേമം വരുത്തും.
കുരുധ്വം ച തഥാ യൂയം പ്രവൃത്തിം വിബുധോത്തമാഃ
നിങ്ങൾ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.
ഗത്വാ തം വിബുധശ്രേഷ്ടം തേ കൃതാഞ്ജലയോ ഽബ്രുവന്
അവരെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോടു ചേർന്ന് കയ്യുകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.
ഉപദ്രുതം ജഗത്സര്വംസാഗരൈഃ സംപ്രണശ്യതി
സമുദ്രങ്ങൾ മൂലം മുഴുവൻ ലോകവും ദുരിതത്തിൽ അകപ്പെട്ട് നശിക്കുന്നു.
വിഷ്ണോരംശേന യോഗീന്ദ്രസ്വരൂപീ ഭുവി സംസ്ഥിതഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ അംശമായി, പരമ യോഗിയുടെ രൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്വേച്ഛയാ തേ ധൃതോ ദേഹോ ന തു ത്വം തപതാം വരഃ
നിന്റെ ശരീരം നിന്റെ ഇച്ഛയാൽ നിലനിൽക്കുന്നു, അതല്ലാതെ നീയല്ല അതിന് കാരണം, വ്രതശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
വിധാതും സ്വേച്ഛയാ ബ്രഹ്മന്ഭവാഞ്ഛക്രോത്യസംശയമ്
ബ്രഹ്മനേ, നീ ഇച്ഛാനുസരണം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പരിത്രാതാ ത്വമസ്മാകം വിനിവര്ത്തയ ചാപദമ്
നീ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാണ്; ഈ ദുരന്തം നീ മാറ്റി തരുമേ.
സാഗരൈര്ദഹ്യമാനാനാം ലോകത്രയനിവാസിനാമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവർ സമുദ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ദഹിക്കപ്പെടുന്നു.
ത്രാതുമര്ഹസി തസ്മാത്ത്വം ലോകാനസ്മാംശ്ച സുവ്രത
അതിനാൽ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവനേ, നീ ലോകത്തെയും ഞങ്ങളെയും രക്ഷിക്കണം.
ഇത്യുക്തഃ സകലൈര്ദേവൈരുന്മീല്യ നയനേ ശനൈഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചതിന് ശേഷം, അദ്ദേഹം പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
സ്വകര്മണൈവ നിര്ദഗ്ധാഃ പ്രവിനങ്ക്ഷ്യന്തി സാഗരാഃ
തങ്ങളുടെ തന്നെ കർമ്മഫലത്തിൽ ദഹിച്ച സമുദ്രങ്ങൾ നശിച്ചുപോകും.
അഹം തു കാരണം തേഷാം വിനാശായ ദുരാത്മനാമ്
ദുഷ്ടചിത്തരായ അവരുടെ നാശത്തിന് ഞാൻ തന്നെയാണ് കാരണം.