ബഭൂവ കാലേ കേശിന്യാം തനയോ ഽന്വയവര്ദ്ധനഃ
കാലക്രമേണ, കേശിനിക്ക് അനുയവര്ദ്ധനന് എന്നൊരു മകന് ജനിച്ചു.
വായുഭൂതോ ഽവിശദ്ദേഹം രാജപുത്രസ്യ ഭൂപതേ
രാജാവേ, ആ ആത്മാവ് വായുപോലെ ആ രാജകുമാരന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കടന്നു.
മതിവിഭ്രംശമാസാദ്യ മുഹുസ്തേന ബലാത്കൃതഃ
അവന് പലതവണ പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്, രാജകുമാരന് മനസ്സു ഭ്രമിച്ചു.
ബാലാംശ്ച യൂനഃ സ്ഥവിരാന്യോഷിതശ്ച സദാ ഖലഃ
ആ ദുഷ്ടന് എപ്പോഴും കുട്ടികളെയും യുവാക്കളെയും വയോധികരെയും സ്ത്രീകളെയും പീഡിപ്പിച്ചു.
തതഃ പൌരജനാഃ സര്വേ ദൃഷ്ട്വാ തസ്യ കദര്യതാമ്
പിന്നീട്, അവന്റെ കഞ്ചുഷത്വം കണ്ടു നഗരവാസികള് എല്ലാവരും
രാജാ ച തദുപശ്രുത്യ തമാഹൂയ പ്രയത്നതഃ
അതറിഞ്ഞ രാജാവും, ശ്രദ്ധയോടെ അവനെ വിളിച്ചു.
ബഹുശഃ പ്രതിഷിദ്ധോ ഽപി പിത്രാ തേന മഹാത്മനാ
അവന്റെ മഹാത്മാവായ പിതാവ് പലതവണ തടഞ്ഞിട്ടും,
നാശകത്തം യദാ പാപാദ്വിനിവര്ത്തയിതും നൃപഃ
രാജാവിന് അവനെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ലോകാപവാദഭീരുത്വാദ്വിഷയാനത്യജത്തദാ
ജനങ്ങളുടെ അപവാദം ഭയന്ന്, അന്ന് അവന് ഭോഗങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ സഗരചരിതേ ഽസമഞ്ജസത്യാഗോ നാമൈകപഞ്ചാശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിലെ സഗരചരിതത്തിലെ അസമഞ്ജസിന്റെ ഉപേക്ഷം എന്ന പേരുള്ള അമ്പതൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ധര്മശീലേ തദാ വാലേ ചകാരാംശുമതി പ്രഭുഃ
അന്നപ്പോൾ, ധർമ്മശീലനായ ബാലനിൽ, അംശുമാൻ എന്ന പ്രഭു കര്മ്മങ്ങൾ നടത്തി.
വവൃധുഃ സഘശഃ സര്വേ പരസ്പരമനുവ്രതാഃ
എല്ലാ സഗരന്മാരും തമ്മിൽ ഐക്യത്തോടെ ഒരുമിച്ച് വളർന്നു.
അധര്മശീലാ നിതരാമേകഘര്മാണ ഏവ ച
അവര് പൂർണ്ണമായും അധർമ്മപരമായ പെരുമാറ്റം കാണിച്ചവരും, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ മുഴുവനായി ലയിച്ചവരുമായിരുന്നു.
അധൃഷ്യാഃ സര്വഭൂതാനാം ജനോപദ്രവകാരിണഃ
അവര് എല്ലാ ജീവികള്ക്കും അജയരായി, ജനങ്ങളിൽ ദുരിതം വിതച്ചവരായി നിലകൊണ്ടു.
ബബാധിരേ ജഗത്സര്വമസുരാ ഇവ കാമതഃ
അവര് ലോകം മുഴുവൻ, ആസുരന്മാർ ആഗ്രഹത്തോടെ ചെയ്യുന്നപോലെ, പീഡിപ്പിച്ചു.
നിഃസ്വാധ്യായ വഷട്കാരം ബഭൂവാര്തം വിശേഷതഃ
വിശേഷിച്ച്, വേദപഠനവും 'വഷട്' ഉച്ചാരണവും ഇല്ലാതായി, കഷ്ടപ്പാട് വ്യാപിച്ചു.
പ്രക്ഷോഭം പരമം ജഗ്മുര്ദേവാസുരമഹോരഗാഃ
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മഹാസർപ്പുകളും അത്യന്തം കലഹിതരായി.
തപഃ സമാധിഭങ്ഗശ്ച പ്രബഭൂവ തപസ്വിനാമ്
തപസ്സുകാർക്ക് തപസ്സിലും ധ്യാനത്തിലും തടസ്സം നേരിട്ടു.
ദുഃശേന മഹാതാവിഷ്ടാ വിരിഞ്ജഭവനം യയുഃ
വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകൃതരായി, അവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോയി.
ശശംസുഃ സകലം തസ്മൈ സാഗരാണാം വിചേഷ്ടിതമ്
അവര് സാഗരന്മാരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അവനോട് വിവരിച്ചു.
ക്ഷണമന്തര്മനാ ഭൂത്വാ ജഗാദ സുരസത്തമഃ
ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ സംസാരിച്ചു.
വിനങ്ക്ഷ്യന്ത്യചിരേമൈവ സാഗരാ നാത്ര സംശയഃ
സാഗരന്മാർ ഉടൻ നശിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
നിമിത്തമാത്രമന്യത്തു സ ഏവ സകലേശിതാ
അത് നടക്കാൻ ഒരു പേരുകേൾക്കാനുള്ള കാരണം മാത്രം ഉണ്ടാകും; അവൻ തന്നെയാണ് എല്ലാറ്റിനും അധിപതി.
സര്വൈര്ഭവദ്ഭിരധുനാ തത്കര്ത്തവ്യമതം ദ്രിതൈഃ
ഇപ്പോൾ നിങ്ങളൊക്കെയും അത്യാവശ്യമായത് ഉടൻ നിർവഹിക്കണം.
ജാതോ ജഗദ്ധിതാര്ഥായ യോഗീന്ദ്രപ്രവരോ ഭുവി
ലോകക്ഷേമത്തിനായി യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു.
ധ്യായന്നാസ്തേ ഽധുനാംഽഭോധാവേകാന്തേ തത്ര കുത്ര ചിത്
അവൻ ഇപ്പോൾ സമുദ്രത്തിന് സമീപം എവിടെയോ ഏകാന്തതയിൽ ധ്യാനത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.
ധ്യാനാവ സാനമിച്ഛന്തസ്തിഷ്ഠധ്വം തദുപഹ്വരേ
അവനെ ധ്യാനാവസ്ഥയിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആ പ്രദേശത്ത് തന്നെ നിലകൊള്ളൂ.
നത്വാ തസ്മൈ വദിഷ്യധ്വം സ വഃ ശ്രേയോ വിധാസ്യതി
അവനോട് നമസ്കരിച്ചു സംസാരിക്കൂ; അവൻ നിങ്ങള്ക്ക് ക്ഷേമം വരുത്തും.
കുരുധ്വം ച തഥാ യൂയം പ്രവൃത്തിം വിബുധോത്തമാഃ
നിങ്ങൾ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.
ഗത്വാ തം വിബുധശ്രേഷ്ടം തേ കൃതാഞ്ജലയോ ഽബ്രുവന്
അവരെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോടു ചേർന്ന് കയ്യുകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.