വസിഷ്ടേ തു ഗതേ രാജാ സഗരഃപ്രീതമാനസഃ
വസിഷ്ഠൻ പോയപ്പോൾ രാജാവായ സഗരന്റെ ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
ഭാര്യാഭ്യാം സമുപേതാഭ്യാം രൂപശീലഗുണാദിഭിഃ
അവൻ സൗന്ദര്യവും നല്ല സ്വഭാവവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്നു.
സുമതിഃ കേശിനീ ചോഭേ വികസദ്വദനാംബുജേ
സുമതി, കെശിനി എന്നിങ്ങനെ ഇരുവരുടെയും മുഖം പുഷ്പിച്ച താമരപോലെ തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.
നീലകുഞ്ചിതകേശാഢ്യേ സര്വാഭരണഭൂഷിതേ
നീലനിറത്തിലുള്ള വളഞ്ഞ മുടിയും എല്ലാ ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞും അവർ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പ്രിയേ സന്നിഹിതേ തസ്യ നിത്യം പ്രിയഹിതേ രതേ
അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ എപ്പോഴും അവന്റെ അടുത്ത്, അവന്റെ സന്തോഷത്തിനും ക്ഷേമത്തിനും മനസ്സോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ ചാപി ഭരണോത്കര്ഷപ്രതീതാത്മാ മഹീപതിഃ
അവിടെ രാജാവിന് സമ്പത്ത് നിറഞ്ഞതിൽ ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അന്യേഷാം ഭുവി രാജ്ഞാം തു രാജശബ്ദോ ന ചാപ്യഭൂത്
ഭൂമിയിലെ മറ്റ് രാജാക്കന്മാരിൽ ആര്ക്കും 'രാജാവ്' എന്ന പദവി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അല്പോ ഽപി ധര്മഃ സതതം യഥാ ഭവതി മാനസേ
മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഉയരുന്ന ചെറിയ ധർമ്മം പോലും വലിയതായിരിക്കും.
അലുബ്ധമാനസോര്ഽഥം ച ഭേജേ ധര്മമപീഡയന്
ലോഭമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ അവൻ ധർമ്മത്തെ ദുർബലമാക്കാതെ സമ്പത്ത് സമ്പാദിച്ചു.
തദര്ഥമേവ രാജേന്ദ്ര കാമം ചാപീഡയംസ്തയോഃ
അതിനായി രാജാവേ, ആ ഇരുവരുടെയും ഇഷ്ടങ്ങൾക്കും ദു:ഖം വരുത്താതെ അവൻ തൃപ്തി നൽകി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ സഗരദിഗ്വിജയോ നാമൈകോനപഞ്ചാശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിൽ, വായു മുഖേന പറഞ്ഞ മധ്യഭാഗത്തിലെ മൂന്നാം ഉപോധാതപാദത്തിൽ സഗരന്റെ ദിഗ്വിജയം എന്ന അമ്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
സപ്തദ്വീപവതീം സമ്യക്സാക്ഷാദ്ധര്മ ഇവാപരഃ
ഏഴു ദ്വീപുകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഭൂമിയെ അവൻ നേരിട്ട് ധർമ്മം പോലെ ഭരിച്ചു.
സ്ഥാപയിത്വാ യഥാന്യായം രരക്ഷാവ്യാഹതേന്ദ്രിയഃ
അവൻ നിയമാനുസൃതമായി രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അശാന്തമാകാതെ അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു.
വര്ണാശ്ചൈവാനുലോമ്യേന തദ്വദര്ഥേഷു ച ക്രമാത്
വർണ്ണങ്ങൾക്കും അവരുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച്, ഓരോരുത്തർക്കും യോജിച്ച വിധത്തിൽ കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കാൻ അവസരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
സര്വവര്ണേഷു ഭൂപാലേ മഹീം തസ്മിന്പ്രശാസതി
ആ രാജാവ് ഭൂമിയെ ഭരിച്ചപ്പോൾ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കും സമൃദ്ധിയുണ്ടായി.
തേഷ്വസംഖ്യാ ജനപദാശ്ചാതുര്വര്ണ്യജനാവൃതാഃ
അവിടെയുള്ള ജനങ്ങളിൽ എണ്ണമറ്റ ജനപദങ്ങൾ, നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളവരാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ദേശാശ്ചാവാസഭുയിഷ്ടാ നൃപേ തസ്മിന്പ്രശാസതി
ആ രാജാവ് ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ദേശങ്ങൾ എല്ലാം വീടുകൾകൊണ്ട് സമൃദ്ധിയായി പുഷ്പിച്ചു.
പ്രജാനാം സര്വവര്ണേഷു പ്രാരംഭാഃ ഫലദായിനഃ
എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലുമുള്ള ജനങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി തീർന്നു.
പുരുഷാര്ഥോപപന്നാനി കര്മാണി ച തദാ നൃണാമ്
അന്നത്തെ മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികൾ മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ലക്ഷ്യങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു.
അന്യോന്യപ്രിയകാമാശ്ച രാജഭക്തിസമന്വിതാഃ
അവർ പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറി, രാജാവിനോടു ഭക്തിയോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രജാസു കശ്ചില്ലുബ്ധോ വാ കൃപണോ വാപി നാഭവത്
ജനങ്ങളിൽ ആരും ദ്രോഹിയോ ദു:ഖിതനോ ആയിരുന്നില്ല.
ഗുരുഷു പ്രണതാ നിത്യം സദ്വിദ്യാവ്യസനാദൃതാഃ
അവർ എപ്പോഴും ഗുരുക്കന്മാരെ ആദരിച്ച് വന്ദിച്ചു, സത്വിദ്യയിലേക്കുള്ള ആസക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
നിസര്ഗാത്ഖലസംസര്ഗവിരതാ ധര്മതത്പരാഃ
സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ അവർ ദുഷ്ടരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിന്ന്, ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സോടെയായിരുന്നു.
ഏവം സുബാഹുതന്യേ സ്വപ്രതാപാര്ജിതാം മഹീമ്
ഇങ്ങനെ സുബാഹുവും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും തങ്ങളുടെ വീര്യത്തോടെ ഭൂമി സ്വന്തമാക്കി ഭരിച്ചു.
ശാലിഭൂയിഷ്ഠസസ്യാഢ്യാ സദൈവ സകലാ മഹീ
സകലഭൂമിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ധാന്യസമൃദ്ധിയോടെ, പ്രത്യേകിച്ച് അരിയാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു.
ബഭൂവ നൃപശാര്ദൂലേ തസ്മിന് രാജ്യാനി ശാസതി
ആ രാജശ്രേഷ്ഠൻ ആ രാജ്യങ്ങൾ ഭരിച്ചപ്പോൾ അവിടെ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു നില.
സംവിഷ്ടൈര്മണിവിഷ്ടരേഷു നിതരാമധ്യാസ്യമാനാമരൈഃ ശക്രസ്യേവ വിരാജതേ ദിവി സഭാ രത്നപ്രഭോദ്ഭാസിതാ
മണിമുത്തുകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഇരുന്നപ്പോൾ, ആ സഭ രത്നങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തിൽ സ്വർഗത്തിലെ ഇന്ദ്രന്റെ സഭയെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
ദ്രഷ്ടും കാങ്ക്ഷിതരാജകാഃ സതനയാവിജ്ഞാപയന്തോ മുഹുര്ദ്വാസ്ഥൈരേവ നരേശ്വരായ സുചിരം വത്സ്യന്തമന്തഃപുരേ
രാജാവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ പുത്രന്മാരും പലതവണ വാതിൽക്കാവലുകാരോട് അപേക്ഷിച്ചു, അതേസമയം ആ രാജാവ് അകത്തുള്ള മന്ദിരത്തിൽ ദീർഘകാലം താമസിച്ചു.
കിണീകൃതൌ വിരാജേതേ ചരണൌ തസ്യ ഭൂഭുജഃ
ആ ഭൂഭൃതിന്റെ കാലുകൾ കിണീ anklets അണിഞ്ഞ് മനോഹരമായി തിളങ്ങി.
രത്നൈര്ഭാതി സഭാ തസ്യ ഗുഹാ സോമേ രവീ യഥാ
അവന്റെ സഭ രത്നങ്ങളാൽ പ്രകാശിച്ചു, ഗുഹയിൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തിളങ്ങുന്നതുപോലെ.