വക്രീഭവിഷ്യത്തുണ്ഡത്വാദ്വക്രതുണ്ഡഃ സ്മൃതോ ബുധൈഃ
അവന്റെ തുണ്ട് വളഞ്ഞതുകൊണ്ട്, പണ്ഡിതന്മാർ അവനെ വക്രതുണ്ടൻ എന്നു ഓർക്കുന്നു.
സ്മരണാത്പാപഹാരീണി ത്രികാലാനുഗതാന്യപി
അവനെ ഓർത്താൽ, മൂന്നു കാലത്തേക്കുമുള്ള പാപങ്ങൾ പോലും നീങ്ങും.
മയാസ്മൈ തു വരോ ദത്തഃ സര്ഗദേവാഗ്രപൂജനേ
സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ദേവന്മാരിൽ ആദ്യം പൂജിക്കപ്പെടാൻ ഞാൻ അവനു ഒരു വരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
യാത്രായാം ച വണിജ്യാദൌ യുദ്ധേ ദേവാര്ചനേ ശുഭേ
യാത്രയിൽ, വ്യാപാരാരംഭത്തിൽ, യുദ്ധത്തിൽ, ദേവാരാധനയിൽ, എല്ലാ ശുഭകാര്യങ്ങളിലും,
തസ്യ സര്വാണി കാര്യാണി സിദ്ധ്യന്ത്യേവ ന സംശയഃ
അവന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവികാരമായി സിദ്ധിക്കും, സംശയമില്ല.
പാര്വതീ ജഗതാം നാഥാ വിസ്മിതാസീച്ഛുഭാനനാ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥയായ പാർവതി അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അവളുടെ മുഖം പ്രഭയോടെ തിളങ്ങി.
തദാ രാധാബ്രവീദ്ദേവീം ശിവരൂപാ സനാതനീ
അപ്പോൾ രാധാ, ശിവസ്വരൂപിയായ ശാശ്വതിയായ ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദ്വിധാ ഭിന്നൌ പ്രകാശേതേ പ്രപഞ്ചേ ഽസ്മിന് യഥാ തഥാ
ഇവിടെ ലോകത്ത് അവര് രണ്ടായി വിഭജിച്ചതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
വിഷ്ണുസ്ത്വമഹമേവാസ്മി ശിവോ ദ്വിഗുണതാം ഗതഃ
നീ വിഷ്ണുവാണ്, ഞാന് തന്നെ ശിവനാണ്, ഇരട്ടസ്വഭാവം കൈവരിച്ചവന്.
മമ രൂപം സമാസ്ഥായ വിഷ്ണോശ്ച ഹൃദയേ ശിവഃ
എന്റെ രൂപം ധരിച്ച് ശിവന് വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയത്തില് വസിക്കുന്നു.
ഗണേശോ ഽയം ശിവഃ സാക്ഷാദ്വൈഷ്ണവത്വം സമാസ്ഥിതഃ
ഈ ഗണേശന് ശിവന് തന്നെയാണ്, വൈഷ്ണവസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ചവന്.
ഏവാമുക്ത്വാ തു സാ രാധാ ക്രോഡേ കൃത്വാ ഗജാനനമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം രാധാ ഗജാനനനെ തന്റെ മടിയില് ചേര്ത്തു.
സ്പൃഷ്ടമാത്രേ കപോലേ തു ക്ഷതം പൂര്ത്തിമുദാഗതമ്
അവന്റെ കവിളില് സ്പര്ശം മാത്രമായപ്പോള് തന്നെ, ആ മുറിവ് സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
പാദയോഃ പതിതം രാമമുത്ഥാപ്യ നിജപാണിനാ
പാദങ്ങളില് വീണിരുന്ന രാമനെ അവള് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് എഴുന്നേല്പ്പിച്ചു.
ഏവം തയോസ്തു സത്കാരം ദൃഷ്ട്വാ രാമഗണേശയോഃ
ഇങ്ങനെ രാമനും ഗണേശനും തമ്മില് കാണിച്ച ആദരം കണ്ടു.
അഥ ശംഭുരപി പ്രീതഃ ശ്രീദാമാനമ് പസ്ഥിതമ്
അപ്പോള് സന്തോഷത്തോടെ ശംഭു എത്തിയ ശ്രീദാമാനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.
സ്വോത്സംഗേ സ്ഥാപയാമാസ പ്രേമ്ണാ മത്കൃത്യ മാനദഃ
അവന് ശ്രീദാമാനെ സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ മടിയില് ഇരുത്തി, എന്റെ കാരണത്താല് ആദരം നല്കി.
ഉപോദ്ധാതപാദേ ഭാര്ഗവചരിതേ ദ്വിചത്വാരിംശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഭാര്ഗവചരിതത്തിലെ ഉപോധാതപാദത്തിലെ നാല്പത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം.
ഭവാന്യുത്സംഗതോ രാമഃ സമുത്ഥായ കൃതാജലിഃ
ഭവാനിയുടെ മടിയില് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ രാമന് കയ്യുകൂപ്പി നിന്നു.
അദ്വയം ദ്വൈതമാപന്നം നിര്ഗുണം സഗുണാത്മകമ്
അദ്വൈതം ദ്വൈതമായിരിക്കുന്നു, ഗുണരഹിതം ഗുണങ്ങളോടെ പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു.
അവിദിതതനുനാമാഭീഷ്ടവസ്ത്വേകധാമാഭവദഥ ഭവ ഭാമാ പാതു മാം പൂര്ണകാമാ
രൂപവും പേരും അറിയപ്പെടാത്തതും, ആഗ്രഹിച്ച വസ്തുവും ഒന്നായിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ഇച്ഛകളും നിറഞ്ഞ ഭവനും ഭാമയും എന്നെ കാക്കട്ടെ.
തദിഹ നിഖിലതാതഃ സംബഭൂവോക്ഷപാതഃ കൃതകൃതകനിപാതഃ പാതു മാമദ്യ മാതഃ
ഇവിടെ, സർവ്വപിതാവേ, അനുഗ്രഹത്തിന്റെ മഴ പെയ്യുന്നു; സിദ്ധവും അസിദ്ധവുമായത് നൽകുന്ന അമ്മേ, ഇന്നെനിക്ക് കാവലാകണം.
പ്രസഭരചിതകാശീ ഭക്തദത്താഖിലാശീരവതു വിജിതപാശീ മാംസദാ ഷണ്മുഖാശീ
ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും ഭക്തന്മാർക്ക് എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവനും പാശം ജയിച്ചവനും മാംസം നൽകുന്ന ആറുമുഖനുമാണ് എന്നെ കാക്കട്ടെ.
ഹരകൃതബഹുമാനോ ഗോപികേശൈകതാനോ വിദിതബഹുവിധാനോ ജായതാം കീര്തിഹാ നൌ
ഹരനാൽ ആദരം ലഭിച്ചവനും ഗോപികേശനുമായി ഏകതയുള്ളവനും അനേകം രൂപങ്ങൾ അറിയപ്പെടുന്നവനും ഞങ്ങൾക്ക് കീർത്തി വരുത്തട്ടെ.
സകലഗുണഗരിഷ്ഠോ രാധികാങ്കേനിവിഷ്ടോ മമ കൃതമപരാധം ക്ഷന്തുമര്ഹത്വഗാധമ്
സകല ഗുണങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, രാധികയുടെ ആലിംഗനത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, ഞാൻ ചെയ്ത ആഴമുള്ള പാപം ക്ഷമിക്കണമേ.
രാസേശീ രസികേശ്വരീ രമണത്ദൃന്നിഷ്ഠാനിജാനന്ദിനീ നേത്രീ സാ പരിപാതു മാമവനതം രാധേതി യ കീര്ത്യതേ
നൃത്തത്തിന്റെ രാജ്ഞിയും ആനന്ദത്തിന്റെ അധിപതിയും, തന്റെ പ്രിയനിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവളും, സമർപ്പിതരായവരെ നയിക്കുന്നവളും, രാധേ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായവളും, ഞാൻ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവനെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
യസ്യാ ഗര്ഭസമുദ്ഭവോ ഹ്യതിവിരാഡ്യസ്യാംശഭൂതോ വിരാട് യന്നാഭ്യംബുരുഹോദ്ഭവേന വിധിനൈകാന്തോപദിഷ്ടേന വൈ സൃഷ്ടം സര്വമിദം ചരാചരമയം വിശ്വം ച യദ്രോമസു ബ്രഹ്മാണ്ഡാനി വിഭാന്തി തസ്യ ജനനീ ശശ്വത്പ്രസന്നാസ്തു സാ
കൃഷ്ണഃ പൂര്ണതമോ മമോപരി ദയാക്ലിന്നാന്തരഃ സ്താത്സദാ യേനാഹം സുകൃതീ ഭവാമി ച ഭവാമ്യാനന്ദലീനാന്തരഃ
പൂർണ്ണതയിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായ കൃഷ്ണൻ, എന്നിൽ കരുണയാൽ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളട്ടെ. അവനാൽ ഞാൻ പുണ്യവാനാകുന്നു, എന്റെ ഉള്ളിൽ ആനന്ദത്തിൽ ലയിക്കുന്നു.
വിജ്ഞാതാഖിലതത്ത്വാര്ഥോ ഹൃഷ്ടരോമാ കൃതാര്ഥവത്
എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളുടെയും അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയവൻ, സന്തോഷത്തിൽ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ച്, തൃപ്തനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ഭാര്ഗവം പ്രണതം ഭക്ത്യാ കൃപാപാത്രം പുരസ്ഥിതമ്
ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായവൻ, ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച്, കൃപയുടെ പാത്രമായി മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ആ മഹത്തായ സൃഷ്ടി പുരുഷൻ അവളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; വിരാട് അവളുടെ ഭാഗമാണ്; അവളുടെ നാഭികമലത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ഉദിച്ചുവന്നു, അവളാൽ മാത്രം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട് ഈ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ സർവ്വലോകവും സൃഷ്ടിച്ചു; അവളുടെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു. ആ ശാശ്വതമായ ദയാലുവായ മാതാവ് എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടയാകട്ടെ.