ബര്ഹാപീഡം മണിഗണയുതം ബിഭ്രദീഷത്സ്മിതാസ്യോ ഗോപീനാഥോ ഗദിതസുയശാഃ കൌസ്തുഭോദ്ഭാസിവക്ഷാഃ
മയില്പീലി കിരീടവും മനിമാലകളും ധരിച്ച്, അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ, ഗോപികളുടെ നാഥൻ, വാക്കുകളിൽ പ്രശസ്തനും കൗസ്തുഭം മിണ്ടുന്ന വക്ഷസ്സുമുള്ളവനും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
രാധയാ സഹിതഃ ശ്രീമാന് ശ്രീദാമ്നാ ചാപരാജിതഃ
ശോഭയോടെ രാധയോടൊപ്പം, ജയിക്കാനാവാത്ത ശ്രീദാമനോടും കൂടെ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥൈനമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ ശിവഃ സംഹൃഷ്ടമാനസഃ
അവനെ എത്തിയതുകണ്ട് ശിവന്റെ ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
പ്രവേശ്യാഭ്യന്തരേ വേശ്മരാധയാ സഹിതം വിഭുമ്
ശിവൻ രാധയോടൊപ്പം വന്നിരുന്ന പ്രഭുവിനെ അകത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
ഥ തത്ര ഗതാ ദേവീ പാര്വതീ തനയാന്വിതാ
അപ്പോൾ പാർവതി ദേവി തന്റെ മക്കളോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
ഥ രാമോ ഽപി തത്രൈവ ഗത്വാ നമിതകന്ധരഃ
അപ്പോൾ രാമനും അവിടെ ചെന്നു, തല താഴ്ത്തി നമസ്കരിച്ചു.
സാ യദാ നാഭ്യനന്ദത്തം ഭാര്ഗവം പ്രണതം പുരഃ
പൂർവികനായ ഭൃഗുവിന്റെ സന്തതിയെ അവൾ മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചിട്ടും സ്വീകരിച്ചില്ല.
തദോവാച ജഗന്നാഥഃ പാര്വതീം പ്രീണയന്ഗിരാ
അപ്പോൾ ലോകനാഥൻ പാർവതിയോട് സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
നയ നിജഹസ്തസരോജസമര്പിതമ്സ്തകമങ്കമനന്തഗുണേ
നിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ, നിന്റെ സ്വന്തം കമലപോലെയുള്ള കൈകൊണ്ട് അനന്തഗുണമുള്ളവനിൽ സമർപ്പിക്കൂ.
തവ ചരണേ പതിതം സതതം കൃതകില്ബിഷമപ്യവ ദേഹി വരമ്
നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിഞ്ഞവനും എപ്പോഴും പാപം ചെയ്തവനുമാകട്ടെ, അവനു നീ ഒരു വരം നൽകണം.
വിനായകസ്തേ തനയോ മഹാത്മാ മഹതാം മഹാന്
നിന്റെ മകൻ വിനായകൻ മഹാത്മാവാണ്, മഹാന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ.
വേദസ്മൃതിപുരാണേഷു സംഹിതാസു ച ഭാമിനി
വേദങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും പുരാണങ്ങളിലും സംഹിതകളിലും, സുന്ദരിയേ,
യാനി താനി പ്രവക്ഷ്യാമി നിഖിലാഘഹരാണി ച
എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നവയെ ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്താം.
തേഷാമീശസ്ത്വയം യസ്മാദ്ഗണേശസ്തേന കീര്ത്തിതഃ
അവയുടെ അധിപതിയായതിനാൽ അവനെ ഗണേശൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മാണ്ഡാന്യഖിലാന്യേവ യസ്മിംല്ലംബോദരഃ സ തു
ലംബോദരൻ എന്നവനിൽ എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഗജസ്യ ശിരസാ ദേവിതേന പ്രോക്തോ ഗജാനനഃ
ആനയുടെ തലകൊണ്ട് പ്രസിദ്ധനായതിനാൽ അവനെ ഗജാനനൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അനേന വിധൃതോ ഭാലേ ഭാലചന്ദ്രസ്തതഃ സ്മൃതഃ
ഭാലത്തിൽ ചന്ദ്രൻ ധരിച്ചതിനാൽ അവനെ ഭാലചന്ദ്രൻ എന്നു ഓർക്കുന്നു.
ജാതവേദാ ദീപിതോ ഽഭൂദ്യേനാസൌശൂര്പകര്മകഃ
യാരാൽ അഗ്നി തെളിഞ്ഞുവോ, അവനെ ശൂർപകർമകൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
വിഘ്നം നിവാരയാമാസ വിഘ്നനാശസ്തതഃ സ്മൃതഃ
വിഗ്നങ്ങൾ നീക്കിയതിനാൽ അവനെ വിഘ്നനാശൻ എന്നു ഓർക്കുന്നു.
ദശനം ദൈവതോ ഭദ്രേ ഹ്യേകദന്തഃ കൃതോ ഽമുനാ
ഒരു ദന്തം ദൈവികമാക്കിയതിനാൽ, ഭദ്രേ, അവനെ ഏകദന്തൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
വക്രീഭവിഷ്യത്തുണ്ഡത്വാദ്വക്രതുണ്ഡഃ സ്മൃതോ ബുധൈഃ
അവന്റെ തുണ്ട് വളഞ്ഞതുകൊണ്ട്, പണ്ഡിതന്മാർ അവനെ വക്രതുണ്ടൻ എന്നു ഓർക്കുന്നു.
സ്മരണാത്പാപഹാരീണി ത്രികാലാനുഗതാന്യപി
അവനെ ഓർത്താൽ, മൂന്നു കാലത്തേക്കുമുള്ള പാപങ്ങൾ പോലും നീങ്ങും.
മയാസ്മൈ തു വരോ ദത്തഃ സര്ഗദേവാഗ്രപൂജനേ
സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ദേവന്മാരിൽ ആദ്യം പൂജിക്കപ്പെടാൻ ഞാൻ അവനു ഒരു വരം നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
യാത്രായാം ച വണിജ്യാദൌ യുദ്ധേ ദേവാര്ചനേ ശുഭേ
യാത്രയിൽ, വ്യാപാരാരംഭത്തിൽ, യുദ്ധത്തിൽ, ദേവാരാധനയിൽ, എല്ലാ ശുഭകാര്യങ്ങളിലും,
തസ്യ സര്വാണി കാര്യാണി സിദ്ധ്യന്ത്യേവ ന സംശയഃ
അവന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവികാരമായി സിദ്ധിക്കും, സംശയമില്ല.
പാര്വതീ ജഗതാം നാഥാ വിസ്മിതാസീച്ഛുഭാനനാ
ലോകങ്ങളുടെ നാഥയായ പാർവതി അത്ഭുതപ്പെട്ടു, അവളുടെ മുഖം പ്രഭയോടെ തിളങ്ങി.
തദാ രാധാബ്രവീദ്ദേവീം ശിവരൂപാ സനാതനീ
അപ്പോൾ രാധാ, ശിവസ്വരൂപിയായ ശാശ്വതിയായ ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ദ്വിധാ ഭിന്നൌ പ്രകാശേതേ പ്രപഞ്ചേ ഽസ്മിന് യഥാ തഥാ
ഇവിടെ ലോകത്ത് അവര് രണ്ടായി വിഭജിച്ചതുപോലെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.
വിഷ്ണുസ്ത്വമഹമേവാസ്മി ശിവോ ദ്വിഗുണതാം ഗതഃ
നീ വിഷ്ണുവാണ്, ഞാന് തന്നെ ശിവനാണ്, ഇരട്ടസ്വഭാവം കൈവരിച്ചവന്.
മമ രൂപം സമാസ്ഥായ വിഷ്ണോശ്ച ഹൃദയേ ശിവഃ
എന്റെ രൂപം ധരിച്ച് ശിവന് വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയത്തില് വസിക്കുന്നു.