ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡേ മഹാപുരാണേ വായുപ്രോക്തേ മധ്യമഭാഗേ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദേ ഭാര്ഗവചരിതേ ഏകചത്വാരിംശത്തമോ ഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിൽ വായു പറഞ്ഞ മദ്ധ്യഭാഗത്തിലെ മൂന്നാം ഉപോധാതപാദത്തിലെ ഭാർഗവചരിതം എന്ന നാല്പത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഹര്ഷശോകസമാവിഷ്ടോ വിചിന്ത്യാത്മപരാഭവമ്
സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെ അനുഭവിച്ച്, തന്റെ തോൽവിയെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
ക്രോധാവിഷ്ടോ ഭൃശം ഭൂത്വാ പ്രാക്ഷിപത്സ്വപരശ്വധമ്
കോപം നിറഞ്ഞ്, തന്റെ കുരിശുവാൾ ശക്തിയായി എറിഞ്ഞു.
അമോഘം കര്ത്തുകാമസ്തു വാമേ തം ദശനേ ഽഗ്രഹീത്
അത് അപ്രമാദമായി ആക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഇടതു കൈകൊണ്ടും പല്ലുകൊണ്ടും പിടിച്ചു.
ഭുവി ശോണിതസംദിഗ്ധോ വജ്രാഹത ഇവാചലഃ
രക്തം പുരണ്ട അവൻ, മിന്നൽപെട്ട പർവ്വതംപോലെ നിലത്ത് വീണു കിടന്നു.
ചകംപേ പൃഥിവീപാല ലോകാസ്ത്രാസമുപാഗതാഃ
ഭൂമിയുടെ രാജാവിന് നടുങ്ങി, ലോകങ്ങൾ ഭയത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
കാര്ത്തികേയാദയസ്തത്ര ചുക്രുശുര്ഭൃശമാതുരാഃ
അവിടെ കാർത്തികേയനും മറ്റുള്ളവരും വലിയ വേദനയോടെ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
പാര്വതീശങ്കരൌ തത്ര സമാജഗ്മതുരീശ്വരൌ
അവിടെ പാർവതിയും ശങ്കരനും ഒരുമിച്ച് എത്തി.
പപ്രച്ഛ സ്കന്ദം പാര്വതീ കിമേതദിതി കാരണമ്
പാർവതി സ്കന്ദനോട് ചോദിച്ചു: 'ഇത് എന്താണ്? കാരണം എന്താണ്?'
വൃത്താന്തം കഥയാമാസ മാത്രേ രാമസ്യ ശൃണ്വതഃ
അപ്പോൾ സ്കന്ദൻ, രാമൻ കേൾക്കുമ്പോൾ, അമ്മയോട് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഉവാച ശങ്കരം രുഷ്ടാ പാര്വതീ പ്രാണനായകമ്
കോപത്തോടെ പാർവതി പ്രാണനായകനായ ശങ്കരനോടു പറഞ്ഞു.
ത്വത്തോലബ്ധ്വാ പരം തേജോ വര്മ ത്രൈലോക്യജിദ്വിഭോ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ജയിച്ചിരിക്കുന്ന മഹാപ്രഭുവേ, നിന്നിൽ നിന്നാണ് അവൾ പരമശക്തി ലഭിച്ചത്.
സ്വകാര്യം സാധയിത്വാ തു പ്രാദാത്തുഭ്യം ച ദക്ഷിണാമ്
സ്വന്തം ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കി അവൾ നിന്നെ പ്രതിഫലവും നൽകി.
അനേനൈവ കൃതാര്ഥസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി ന സംശയഃ
ഇതുകൊണ്ട് തന്നെ നീ തൃപ്തനാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തവ കാര്യാണി സര്വാണി സാധയിഷ്യതി സദ്ഗുരോഃ
സത്യഗുരുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ അവൻ നിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കും.
പുത്രാഭ്യാം സഹിതാ യാസ്യേ പിതുഃ സ്വസ്യ നികേതനമ്
എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം ഞാൻ അച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഭവതാ തു കൃതോനൈവ സത്കാരോ വചസാപി ഹി
നീ എന്നെ യാതൊരു മാനവും നൽകിയിട്ടില്ല, വാക്കിൽ പോലും അല്ല.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വചനം പാര്വത്യാ ഭഗവാന്ഭവഃ
പാർവതിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ഭഗവാൻ ഭവൻ
സസ്മാര മനസാ കൃഷ്ണം പ്രണതക്ലേശനാശനമ്
മനസ്സിൽ കീഴടങ്ങുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന കൃഷ്ണനെ ഓർത്തു.
ആജഗാമ ദയാസിംധുര്ഭക്തവശ്യോ ഽഖിലേശ്വരഃ
ഭക്തന്മാരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് കീഴടങ്ങുന്ന, കരുണാസാഗരനായ സർവ്വേശ്വരൻ അവിടെ എത്തി.
ബര്ഹാപീഡം മണിഗണയുതം ബിഭ്രദീഷത്സ്മിതാസ്യോ ഗോപീനാഥോ ഗദിതസുയശാഃ കൌസ്തുഭോദ്ഭാസിവക്ഷാഃ
മയില്പീലി കിരീടവും മനിമാലകളും ധരിച്ച്, അല്പം പുഞ്ചിരിയോടെ, ഗോപികളുടെ നാഥൻ, വാക്കുകളിൽ പ്രശസ്തനും കൗസ്തുഭം മിണ്ടുന്ന വക്ഷസ്സുമുള്ളവനും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
രാധയാ സഹിതഃ ശ്രീമാന് ശ്രീദാമ്നാ ചാപരാജിതഃ
ശോഭയോടെ രാധയോടൊപ്പം, ജയിക്കാനാവാത്ത ശ്രീദാമനോടും കൂടെ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അഥൈനമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ ശിവഃ സംഹൃഷ്ടമാനസഃ
അവനെ എത്തിയതുകണ്ട് ശിവന്റെ ഹൃദയം ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
പ്രവേശ്യാഭ്യന്തരേ വേശ്മരാധയാ സഹിതം വിഭുമ്
ശിവൻ രാധയോടൊപ്പം വന്നിരുന്ന പ്രഭുവിനെ അകത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
ഥ തത്ര ഗതാ ദേവീ പാര്വതീ തനയാന്വിതാ
അപ്പോൾ പാർവതി ദേവി തന്റെ മക്കളോടൊപ്പം അവിടെ എത്തി.
ഥ രാമോ ഽപി തത്രൈവ ഗത്വാ നമിതകന്ധരഃ
അപ്പോൾ രാമനും അവിടെ ചെന്നു, തല താഴ്ത്തി നമസ്കരിച്ചു.
സാ യദാ നാഭ്യനന്ദത്തം ഭാര്ഗവം പ്രണതം പുരഃ
പൂർവികനായ ഭൃഗുവിന്റെ സന്തതിയെ അവൾ മുന്നിൽ നമസ്കരിച്ചിട്ടും സ്വീകരിച്ചില്ല.
തദോവാച ജഗന്നാഥഃ പാര്വതീം പ്രീണയന്ഗിരാ
അപ്പോൾ ലോകനാഥൻ പാർവതിയോട് സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
നയ നിജഹസ്തസരോജസമര്പിതമ്സ്തകമങ്കമനന്തഗുണേ
നിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ, നിന്റെ സ്വന്തം കമലപോലെയുള്ള കൈകൊണ്ട് അനന്തഗുണമുള്ളവനിൽ സമർപ്പിക്കൂ.
തവ ചരണേ പതിതം സതതം കൃതകില്ബിഷമപ്യവ ദേഹി വരമ്
നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ പതിഞ്ഞവനും എപ്പോഴും പാപം ചെയ്തവനുമാകട്ടെ, അവനു നീ ഒരു വരം നൽകണം.